bis explicare vix queo. Eteniꝫ plꝰ hominibus reor aduerſam qͣꝫ proſperādeſſe fortunam.
Illa enim ſemper ſpecie felicitatis cumvidet̉ blanda mētitur. Hec ſemper vera ē. cum ſe inſtabilē mutatione demōſtrat Illa fallit. hec inſtruit. Illa mēdacium ſpecie bonorū mentes fruentiū ligat. hec cognitione fragilis felicitatis.abſoluit. Itaqꝫ illam videas ventoſamfluentem. ſuiqꝫ ſemper ignaram. Hancſobriam ſuccinctamqꝫ ⁊ ipſius aduerſitatis exercitatione prudentem