proboꝝ nō p̄ualeāt cōtra ip̄m et hoc pͥmo declarat quibuſdaꝫ ſimilibus. ſecundo exclamatꝯtra timentes tyrānos ſcd̓a ibi. ꝗd tm̄ miſeri. Dicit pͥmo. Quicūqꝫ homo ſerenus id eſt clarus virtute compoſito euo id eſt ordinata vita egit id eſt calcauit ſub pedibus ſuꝑbum fatum id ē euentum rerum temporaliū. ⁊ quicūqꝫtuens .i. reſpiciens vtranqꝫ fortunā .i. proſperā ⁊ aduerſam rectus .i. nō flexꝰpotuit tenere vultum id eſt animū inuictum ita ꝙ nō vincat̉ ꝓſperitate ſe extollendo nec aduerſitate deprimendo. illum hominē nō mouebit .i. turbabitrabies ponti id eſt inundatio maris exagitantis .i. mouentis funditus id eſta fundo eſtum verſum id eſt ebullitōnem verſam. quia in ebullitōe maris aqͣvertit̉ ꝑ fluxum ⁊ refluxum quaſi dicat. Impetus maris faciens ebullitōneꝫnō nocebit illi homini qui nō extollit̉ in ꝓſperis nec deprimitur in aduerſisHec tali homini nocebit ignis veſeui montis. quotiens ille mons torquet̉ .i.emittet ignes fumificos ruptis caminis .i. cauernis ſuis. qͣudicat. nec tali homini nocebit vagus veſeuus ſuis ignibus. nec illum hominē mouebit via ardentis fulminis ſoliti id eſt ꝯſueti ferire celſas turres. ¶ Hota philoſophiacria tangit que nō nocent homini qui conſtans eſt in utraqꝫ fortuna. Primūeſt rabies maris ꝑ quaꝫ deſignant̉ luxurioſi. ſicut em̄ mare ſole ⁊ motu ſuo īcaleſcit ⁊ fetet. ſic luxurioſi ꝯcupiſcentia ſua inardeſcūt ⁊ pacta libidine fetētde quibus ſic d̓t ſcriptura. Perierunt iumenta in ſtercore ſuo tales luxurioſinō nocebunt homini ꝯſtanti in vtraqꝫ fortuna. Scd̓m quod tangit eſt ignisveſeui montis ꝑ quē deſignant̉ auari ⁊ inuidi. Sicut em̄ ignis veſeui montisſemꝑ ardet ita auari ardēt in ꝯcupiſcentia bonoꝝ exterioꝝ. ⁊ ſicut ignis eructuans quādoqꝫ ꝯſumit loca vicina ſic inuidi quandoqꝫ nocent verbis ſi nōpoſſunt factis. ⁊ tales inuidi nō nocebunt homini conſtanti Terciū qd̓ tangit eſt ictus fulminis ꝑ quem intelligunt̉ ſuꝑbi. ſicut em̄ fulmen generat̉ in alco ſic ſuꝑbi alte ſe extollunt. ⁊ mirabile videt̉ de ſuꝑbis ꝙ cum alijs hominibus habitare nolunt ⁊ tamen ad celum volare nō poſſunt tales ſuꝑbi nō nōcebunt homini ꝯſtanti. Alu ꝑ rabiem maris intelligunt inuidos. ꝑ ignemtos. ꝑ fulmen ſuꝑbos vt dictum eſt. Alii ꝑ mare quod eſt ſonoroſum ingunt auaritiam. ꝑ ignem penam corporis. ꝑ fulmen rerum ablatōnem. ¶ Fta ueſeuus eſt mons italie intrinſecus ardens qui quandoqꝫ ruptis cauernimittit ignem qui loca vicina conſumit. ¶ Hota circa hoc ꝙ dicit ſerenus ēeuoSeneca d̓t. Talis eſt animus ſapientis qualis eſt mundus ſupluminatus tal̓autem mundus ſemper eſt ſerenus. ⁊ ſic animus ſapiētis in vtraqꝫ fortuna ſꝑē ſerenus. vnde Ariſto. in Ethi d̓t Sapiens bn̄ ſcit ferre fortunas quia ſe hetſicut tetragonum ſine vituperio.