¶ Proſa prima primi libri.Ec dum mecum tacitus ip̄ereputareꝫ. querimoniāqꝫ lacrimabileꝫ ſtili officio deſinarem. aſtitiſſe mihi ſuprauerticem uiſa eſt mulier. reuerēdi admodum vultus oculis ardentibus. et ultra ꝯmunem hominū ualentiam perſpicacibꝰ. colore. viuido atqꝫ inexhauſti vigoris. qͣꝫuis ita eui plena foret/ vtnullo mō noſtre crederet̉ etatis. ſtaturadiſcretōnis ambigue. Nam nunc ꝗdeꝫad cōmunem ſeſe hominū menſuraꝫ cohibebat. Nunc uero pulſare celum ſummi uerticis cacumine videbat̉. Que cūcaput altius extuliſſet ip̄m etiam celumpenetrabat. ſeſe reſpicientiumqꝫ hominum fruſtrabat̉ intuitum.