Hę ſunt igit̉ fortuiti cauſę ꝯpendij. qd̓exobuijs ſibi ⁊ ꝯfluentibꝰ cauſis. nonex gerentis intentione ꝓuenit. Nequeem̄ vel qui auꝝ obruit. vel qui agꝝ exercuit vt ea pecunia reperiret̉ intenditſed (vtidixi) quo ille obruit: hunc fodiſſe ꝯuenit atqꝫ ꝯcurrit

Licet igit̉ definire caſum eſſe inopinatū ex ꝯfluentibꝰ cauſis in his quę ob aliquid gerunt̉ euētum. Cōcurrere v̓oatqꝫ ꝯfluere cās. facit ordo ille ineuitabili ꝯnexione ꝓcedens. qui de ꝓuidentię fonte deſcendens. cuncta ſuis locistꝑibuſqꝫ diſponit.