rōnes. P. Oēm inquit improbū numſupplicio diguū negas; B. Minime.P. Infelices vero eſſe qͥ ſint improbi.multipliciter liquet. B. Ita inqͣꝫ. P:Qui igit̉ ſupplicio digni ſunt. miſeroseſſe non dubitas. B. Conuenit inqͣmP. Si igit̉ cognitor ait. reſideres. cuiſuppliciū inferendū putares ei ne qͥ feciſſet. an qͥ ꝑtuliſſet iniuriā B. Nec ābigo inqͣꝫ quin ꝑpeſſo ſatiſfacerem dolore facientis. P. Miſereor igit̉t ibi īiurię illator qͣꝫ acceptor eē videret̉. B.Conſequitur inqͣꝫ
Hac igit̉ alijſqꝫ de cauſis radice nitētibꝰ ꝙ turpitudo ſuapte natura miſeros