quam me nō mō ea q̄ ꝯcluſa eſt ſummarōnum. veꝝ multomagis hęc ip̄a qͥbꝰvteris v̓ba delectāt. vt tandem aliquādo ſtulticiam magna lacerātem ſui pudeat. P. Accepiſti inquit in fabulis laceſſentes celum gigātes. ſed illos quoꝫvti ꝯdignuꝫ fuit benigna fortitudo dipoſuit.

Sed vis ne rationes ipſas inuicemcollidamus. forſitan ex huiuſmodi cōflictatione pulchra quędam veritatisſcintilla diſſiliet: B. Tuo inqͣꝫ arbitratu. P. Deum inquit eſſe omnium potenteꝫ nemo dubitauerit. B. Qui qͥdēinqͣꝫ mēte ꝯſiſtat. nullꝰ ꝓrſus ambigatP. Qui vero eſt inqͥt oīm potens nihil eſt quod ille non poſſit. B. Nihilinquam.