¶ Neqꝫ nunc nos de voluntarijs aīcognoſcentis motibus ſed de naturaliintentione tractamus. ſicuti eſt ꝙ acceptas ęſcas ſine cogitatione tranſigimꝰꝙ in ſomno ſpm̄ ducimus neſcientes.Nam ne in aīalibus qͥdem manendi amor ex aīę voluntatibꝰ. verū ex naturęprincipijs venit. Nam ſępe mortē cōgentibꝰ cauſis quā natura reformidatvoluntas amplectit̉. Contraqꝫ illud qͦſolo mortaliuꝫ reꝝ durat diuturnitasgignendi opus (qd̓ natura ſꝑ appetitinterdum coercet voluntas. Adeo hęcſui charitas non ex aīali motione. ſꝫ exnaturali intentione procedit. Dedit eīprouidentia creatis a ſe rebus hanc vl̓maximam manendi cauſam vt quoadpoſſunt naturaliter manere deſiderēt.Quare nihil eſt. ꝙ vllo modo quęasdubitare cuncta quę ſunt appetere naraliter conſtantiam permanendi deuitare perniciem. B. Confiteor inquaꝫnunc me indubitato cernere quędudūincerta videbantur
Druckschrift
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten