¶ Poſtqͣꝫ philoſoph¶ Pͣ. Habes igitur inquit ⁊ formamfalſe felicitatis ⁊ cās. Deflecte nūc inaduerſum mētꝭ intuitū Ibi em̄ veramquā ꝓmiſimꝰ ſtatim videbis. G. Atqͥhęc inquā vel ceco ꝑſpicua ē. eamqꝫ tupaulo ante mōſtraſti. dū falſe cās aꝑireconabaris. Nam niſi fallor ea vera eſt⁊ ꝑfecta felicitas que ſufficientem. potentem. reuerēdum. celebrem. letūqꝫ ꝑficiat. Atqꝫ vt me interius aiāduertiſſe cognoſcas. que vnū horum quoniāidem cuncta ſunt veraciter preſtare p̄thanc eſſe plenam beatitudinem ſine ābiguitate cognoſco. P. O te alumnehac opinione felicem ſentio ſiqͥdē hocinqͥt adieceris. B. Quidnā inqͣꝫ; P.Eſſe ne aliquid in his mortalibꝰ caduciſqꝫ rebꝰ putas quod hmōi ſtatuꝫ poſſit afferre? B. Minime inqͣꝫ puto Idqꝫ a te nihil vt āplius deſideret̉ on̄ſuꝫ ēP. Hęc igit̉ vel imagines veri bōi. vl̓īꝑfecta q̄dam dare bona mortalibꝰ videntur. Ueꝝ āt atqꝫ ꝑfectū bonū ꝯfeſ