¶ Num eī vident̉ errarehi: qͥ nihiloindigere nitunt̉: Atqͥ non eſt aliud qd̓ęqu ꝑficere beatitudinem poſſit. qͣꝫ copioſus bonoꝝ oīm ſtatꝰ nec alieni egēsſꝫ ſibi ipſe ſufficiens. Num ꝟo labunt̉hi: qui qd̓ ſit optimū: id etiam reuerētię cultu digniſſimū putent; minime.Neqꝫ em̄ vile qͥddam ꝯtemnendum ēquod adipiſci oīm fere mortaliū laborat intētio. An in bonis non ē numerāda potentia: Quid igit̉: Num imbecillum ac ſine viribꝰ ęſtimadum ē: quodoībus rebus ꝯſtat eſſe p̄ſtantius; Anclaritudo nihil pendēda ē. Sed ſequeſtrari nequit. quin omē quod excellentiſſimū eſt. id etiam videat̉ eſſe clariſſimū. Nam nō eſſe anxiam triſtēqꝫ beatitudinē. nec doloribꝰ moleſtijſqꝫ ſublectam: qͥd attinet dicere: quādo in minimis quoqꝫ rebus id appetitur quodhabere fruiqꝫ delectat; Atqͥ hęc ſunt q̄adipiſci hoīes volunt. eaqꝫ de cā diuitias. dignitates. regna. gl̓am. voluptateſqꝫ deſiderant. ꝙ ꝑ hęc ſibi ſufficientiam. reuerētiā. potētiā. celebritatē. lęti-