Poſtremo idem de tota ꝯcludere fortuna licet. in qͣ nihil appetenduꝫ: nihilnatiue bonitatis ineſſe manifeſtum eſtquę nec ſe bonis ſꝑ adiungit. ⁊ bonosquibꝰ fuerit adiuncta non efficit

¶ Metrum ſextum libri ſecundiQuimꝰ qͣꝫtas dederit ruinasUrbe flāmata pr̄ibuſqꝫ cęſisFratre qui quondā ferus intercmpto.Matris effuſo maduit cruoreCorpus ⁊ viſu gelidū pererransOra non tinxit lachrymis. ſed eſſeCenſor extincti potuit decorisHic tamen ſcęptro populas regebatQuos videt ꝯdēs radios ſub vndas.Phebus extremo veniens ab ortuQuos premunt ſepten gelidi triones.