¶ Proſa quinta primi libri¶ Increpatio ph̓ie cur ſe exulem putꝫpropter longinquitatē vrbis cum eiꝰpatria ſit paradyſusEc vbi ꝯtinuato dolore delatraui illa vultu placido. nihilqꝫ meis q̄ſtibꝰ mota. P. Cum te inqͥtmeſtū lachrymantēqꝫ vidiſſeꝫ. ilico miſeꝝ exulēqꝫ cognoui. Sed qͣꝫ id lōginquū eſſet exiliuꝫ. niſi tua ꝓdidiſſet orōneſciebā Sed tu qͣꝫ ꝓcul a pr̄ia. non qͥdem pulſus es. ſꝫ aberraſti At ſi te pulſum exiſtimari mauis: te potiꝰ ipſe pepuliſti. Nā id quidē de te nunqͣꝫ cuiqͣꝫfas fuiſſet. Si em̄ cꝰ oriundus ſis patrie reminiſcaris. nō vti athenienſiuꝫquōdā multitudinis imperio regiturSed eius vnus dn̄s eſt ⁊ vnꝰ rex vnꝰ⁊ princeps qͥ regit eam. Qui frequentia ciuiū nō depulſione letat̉ Cuiꝰ agi