horis ⁊ in tertia ſex. duos ꝓ tertta. duos ꝓ quarta: ⁊ duos ꝓ quīta. Et ī ſexta ſex. duos pro ſextaduos ꝓ ſeptīa. ⁊ duos ꝓ octaua. Et in nona ſex.puos ꝓ nona. duos ꝓ decima: ⁊ duos ꝓ vndecima. Reſtat vltīa hora .ſ. duodecīa ad quā ꝑtinetcōpletoriū quod notat hymnꝰ. Te lucis ante terminū. Premiſſos autē octonarios cōbinamus ſiduo charitatis precepta obſeruamꝰ facimꝰ vndecim cōbinationes vt ꝓ quauis hora diei in quapelinquimꝰ vnū dn̄o legis ⁊ charitatis binariūofferamꝰ: vt ꝓ pͥma beati: ꝓ ſecunda retribue: ꝓtertia legeꝫ pone: ꝓ quarta memor eſto: ꝓ quītabonitatē: ꝓ ſexta defecit: ꝓ ſeptīa dilexi: ꝓ octaua iniquos: ꝓ nona mirabilia: ꝓ decīa clamaui:ꝓ vndecīa pͥncipes. Fiunt ergo vndecī cōbinationes ac emendandū vndenariū noſtre tranſgreſſiones ⁊ in quolibet octonario aliꝗd de lege dn̄imemorat̉ qꝛ per eā vinia colit̉ ⁊ denariuſ eternitatis acquirit̉. Sunt ergo .xxij. octonarij qui perhoras diei dicunt̉ ꝓpter rationē ſub titulo de prima dictā. Et dicunt̉ bini ⁊ bini: ⁊ ſic duplicati fiunt. xi. Undenarius enī numerus ſignificat tranſitionē: ſicut denarius perfectionē. Dicūtur ergoper vndecī: vt per ea que in illis dicunt̉ trāſitioneꝫ mandatoruꝫ ſuoruꝫ nobis relaxet.ſexta pars de officijs domi¶ INCIPli nicaruꝫ ſpecialiter. ⁊ quarundā feriaꝝ ⁊ feſtiuitatū dn̄i: ⁊ leiunioruꝫ quatuortemporum.N proxime aeti6p̄ceparte de diuinis officijs in genere diximꝰ nunc autē de ſpecialitatibus ⁊ diuerſitatibꝰ eorundēꝑ anni circuluꝫ on̄damus viꝫ deofficijs dominicaꝝ ⁊ quarundaꝫſeriarū ⁊ feſtiuitatum dn̄i: ⁊ de ieiunijs quatuortēporuꝫ: ⁊ de conuenientia ipſoꝝ officioꝝ tā nocturnaliū qͣꝫ etiā miſſe: non vniꝰ dūtaxat eccleſieſed diuerſaꝝ officia ꝓſequentes. ¶ Ad quorumeuidentiā eſt diſtinctio tēporuꝫ premittenda.Siquideꝫ annus ſolaris quatuor tēpoꝝ dilabit̉ſcilicet hyemis in quo ſemina iaciunt̉ veris: in qͣſeminata ꝓdeunt: ⁊ in ſpicas acuunt̉ eſtatis in qͣmeſſes albeſcūt ⁊ falce ſuccindunt̉: ⁊ autūni in qͣper ventilationē grana a paleis ſeꝑata ī horreisreponunt̉. Sic ⁊ magnus vite p̄ſentis annus durans ab initio ſeculi vſqꝫ ad finē mūdi: quatuortēporū varietate menſurat̉. ¶ Primū tp̄s fuit d̓uiationis in genere humano videlicet ab Adamvſqꝫ ad Moyſen in quo declinauerūt hominesa cultu dei: qui vera lux eſt facti idolatre ⁊ nil illuminationis doctrine habentes: ⁊ ſil̓ īutiles ſciſunt: ⁊ nō fuit ꝗ faceret bonū vſqꝫ ad vnū. Tuncenī hō reliquit creatorē ſuū: ⁊ d̓ lapide dixit. Tues deus meꝰ. Hoc tp̄s qꝛ fuit ignorantie ⁊ cecitatis bene concordat hyemi: in quo obſcuritas regnat. ¶ Secunduꝫ tēpus fuit reuocationis ſiuere nouationis videlicet a Moyſe vſqꝫ ad natiuitatem Chriſti: quo edocti ſunt homines per legē⁊ ꝓphetas de aduentu chriſti: de curatione peccati ⁊ dilectione vniꝰ dei. Tūc dominꝰ dixit ad iſrl̓Audi iſrael: Dn̄m deū tuū adorabis ⁊ illi ſoli ſeruies ⁊ doctus eſt homo: quid ſibiipſi: quid deoꝗd ꝓximo facere tenet̉. Poſtmodū ob eandemcāꝫ ſuſcitauit ꝓphetas: vt .ſ. p̄dicatio hominē magis ab erroribꝰ reuocaret. Hoc tp̄s concordat cūvere: qd̓ habet aliquid luminis: ſed multū obſcuritatis. ¶ Tertiū tempꝰ fuit regreſſionis ſiue reconciliationis ⁊ viſitationis: videlicet a natiuitate chriſti vſqꝫ ad aſcenſionē eiuſdeꝫ ꝑͤ quā factaeſt gratia hoībus: ⁊ predicatio euangelij: de quadicit̉. Ecce nunc tp̄s acceptabile: ecce nunc diesſalutis: Hoc eſt tp̄s gratie: quia oriens nos viſitauit ex alto. in quo tꝑe dominus qui eſt ſol iuſticie mundum ſui pn̄tia viſitauit ⁊ ꝓpria doctrinaſufficienter illuſtrauit. Hoc tēpus concordat cuꝫeſtate in qua claritas regnat. ¶ Quartū ē ꝑegrinationis: videlicet ab aſcenſione dn̄i vſqꝫ ad diem̄ iudicij: vbi erit conſumatio ſeculi: qd̓ tēpuseſt habēs multū luminis: qꝛ dei miſericordia reuelata ſunt diuina myſteria: habet tn̄ aliquid obſcuritatis noſtra negligentia facientē: ⁊ ſic cōcordat cū autūno: qui habet aliquid obſcuritatis: ſꝫampliꝰ claritatis. in pͥmo tēpore viror: fidei: flosſpei: fructꝰ charitatis: frigore infidelitatis exaruerunt. In ſecūdo vinea dn̄i aliquatenꝰ viruit ⁊floruit. In tertio virens ⁊ florens fructꝰ vberrimos attulit. In quarto cadentibꝰ folijs verborū decolocari cepit. Rurſus tp̄s deuiationis dictum eſt tp̄s culpe ⁊ pene. Nā ꝓpter ipſam deuiationē hō ſubiectꝰ eſt culpe: ⁊ ꝓpter culpaꝫ pene.vnde dicit dn̄s. Putas cū venerit filiꝰ hominisinueniet fidē ſuper terrā. Tempꝰ reuocationis:dicit̉ tp̄s doctrine ⁊ ꝓphetie ꝓpter decaloguꝫ. ꝑqd̓ docuit deus genus humanū. Tēpus reconciliationis dicit̉ tp̄s libertatis ⁊ gratie atqꝫ leticie.Tempꝰ ꝑegrinationis dicit̉ tp̄s lucte ⁊ pene ſiuelaboris ⁊ penitētie: qd̓ nos facimꝰ declinationis⁊ negligentie. Primū fuit deſperationis. Secundū reſpirationis. Tertiū liberationis. Quartumexercitationis. Hec quatuor tꝑa rep̄ſentat eccleſia ſingulis annis: ſiue ſtatꝰ eccleſie per hec quatuor tempora variat̉. Tēpus hyemis ⁊ deuiationis in quo mors regnauit repn̄tat eccleſia a. lxx.vſqꝫ ad paſcha recolens caſum ⁊ penā pͥmorumparentū ꝓpter eorū culpā ⁊ ideo cantica leticie:excepto gloria patri ſubticent̉: ꝓut ſub ti. d̓. lxx.dicet̉. Silet̉ enī gloria in excelſis deo. qd̓ in teſtimoniū pacis auditū eſt. qn̄ veritas de terra ortaeſt: ⁊ iuſticia de celo ꝓſpexit. ¶ Tempꝰ veris ⁊renouationis repn̄tat eccleſia in aduentu domini ꝑ quē omnia renouata ſunt vſqꝫ ad natale domini. Unde ad notandū ꝙ pr̄es illius temporishabuerūt aliquid luminis: ſed ml̓tū obſcuritatis