Quis ordo in bo.De ſuis ⁊ legi. here.XXXVIII

r 6 6

Tileª tp̄s ē bonoꝝ poſſeſſionū admittēdaꝝ: ita aūt vtiletp̄s ē vt ſinguli dies ī eo vtiles ſint.ſ. vt ꝑ ſingulos dies ⁊ ſcierit ⁊ potuerit admitte̓. ¶ Ceterū qͣcunqꝫdie neſcierit aut nō potuerit: nulladubitatio ē qn dies ei non cedatᵇ.¶ Fieri aūt pōt: ut ꝗ ī initio ſcieritvl̓ potuerit bonoꝝ poſſeſſionē admitte̓: hic īcipiat neſcire vl̓ nō poſſe admitte̓ .ſ. ſi cū ī initio cognouitſet eū īteſtatū deceſſiſſe: poſtea qͣſicertiore nuncio allato dubitare ceperit: nūꝗd teſtatꝰ d̓ceſſerit. vl̓ nūꝗd viuat: qꝛ hic rumor poſtea irrepſerat. Idē ⁊ ī ꝯͣriū accipi pōt vt ꝗignorauit ī initio poſtea ſcire īcipiat. ¶ Dies bonoꝝ poſſeſſiōis vtiles eē palā ē: ſꝫ nō ſeſſionūᵉ numerabunt̉ ſi mō ea ſit bonoꝝ poſſeſſio q̄ de planoᵇ peti potuit. ¶ Qſi ea ē q̄ cāe cognitionē ꝓ tribūalideſiderat: vl̓ q̄ d̓cretū expoſcit ſeſſiones erūt nobis ꝯputāde: ꝗbꝰ ſedit is ꝗbuſqꝫ ꝑ ip̄m p̄torē factū nōeſt: qͦminꝰ daret bonoꝝ poſſeſſionē. ¶ In bonoꝝ poſ. qͥ ꝓ tribunali dat̉: illd̓ q̄rit̉: ſi ſed̓rit ꝗdē pͥtor ꝓtribunali: ſꝫ poſtulatiōibꝰ nō dederit rn̄ſū. Pōt diciʳ tpͥs ad bonoꝝpoſſeſſionē nō ceder̄ cū pͥſes alijsrebꝰ: aut militaribꝰ cuſtodijs: autcognitōibꝰ fuerit occupatꝰ. ¶ Sip̄ſes ꝓuīcie ī ꝓxima fuit ciuitate accede̓ᵍ dꝫ ad vtilitatē tꝑis ſpaciū itineris .ſ. numeratiōe. xx. miliū paſſuū fcā. Nec .n. expectare debemꝰvt p̄ſes ꝓuīcie veniat ad euꝫᵛ ꝗ bonoꝝ poſſeſſionē petiturꝰ ē. ¶ Sivēter ī poſſeſſionē miſſꝰ ſit: bonorū poſſeſſiōis tp̄s ceder̄ ſequētibꝰneqͣqͣꝫ ambigēdūⁱ ē: nec tm̄ ītra cēteſimū diē: veꝝ ēt qͣꝫdiu naſci poſſit. nā ⁊ ſi natꝰ fuerit an̄ᵏ: ei deferribonoꝝ poſſeſſionem ſciēdum eſt.¶ Sciētiāⁱ eā obſeruādā eē pōponiꝰ ait: nō q̄ cadit ī iuris prudētesſꝫ quā ꝗs aūt ꝑ ſe: aut ꝑ alios aſſequi potuit .ſ. conſulēdo prudētiores: vt diligētiorem patrem fa. cōſulere dignum ſit. ꝑ Aulus.Irca tꝑa bonoꝝ poſſeſſiōispatris ſcientia ignoranti filionon nocetᵐUlianus.I cohe̓di tuo ſb̓ſtitutꝰ fuiſſes⁊ bonoꝝ poſſeſſionē acceꝑis

qn̄cūqꝫ cohēs tuꝰ ꝯſtituerit: nollepete̓ bonoꝝ poſſeſſionē: tibi delata tota ītelligit̉ⁿ: ⁊ cohe̓s tuꝰ āpliꝰpetēde bonoꝝ poſſeſſiōis facultatē n̄ hēbitº. ¶ Filiꝰ nō ſolū ſi tāqͣꝫfilius: ſꝫ ⁊ ſi tāqͣꝫ agnatus vel tāqꝫcognatꝰ ad bonoꝝ poſſeſſionemvocaret̉ ānuū ſpaciū hꝫᵖ. ſicutq ſi filiū manumiſiſſet pr̄: qͣꝫuis vt māumiſſor bonoꝝ poſſeſſiōeꝫᶠ accipiattn̄ ad bonoꝝˡ poſſeſſionē accipiendā: ānuū ſpaciū hꝫ. Q Arcel.Um filiofa. bonoꝝ poſſeſſiodelata ē: dies quibus certiorare patrē nō pōt: vt vl̓ iubeat agnoſci bonoꝝ poſſeſſionē: vel ratamhabeat agnitionēˡ bonoꝝ poſſeſſionis non cedūt. Fingamꝰ ſtatimprimo die quo fuerit delata agnouiſſe eum bonorum poſ. certiorare patrē vt cōprobet nō poſſe: nōcedēt dies. c.ⁱ incipiēt aūt ceder̄ cūcertiorˢ fieri potuerit. p̄teritisᵉ aūtc. diebꝰ fruſtra ratū hēbit. ¶ Queri pōtʸ ſi cū poſſet filius petere bo.poſ. patre ita abſente vt certiorareeuꝫ non poſſit: vel ēt furēte petereneglexerit: an peti ampliꝰ non poſfit. Sꝫ ꝗd noceat n̄ petitā bo. poſ.que ſi petita eſſet tamen non anteacquireretur qͣꝫ pr̄ cōprobaſſetᶻ.¶ Si ẜuꝰ alienꝰ hē̓s īſtitutꝰ veniſſetª querit̉ an poſteriori dn̄o diesbo. poſſeſſiōis petēde īputari oꝫ?⁊ placet quantum priori dominoſuperfuerit ei imputari.¶ De ſuis ⁊ legitimis heredibꝰ.¶ Xpianus/Nteſtati ꝓprie appellātur: ꝗ cū poſſent teſtm̄ facere teſtati nō ſūt. ſꝫ ⁊ isq teſtm̄ fecit: ſi eiꝰ hereditas non eſt adita: vel ruptū vel irritū eſt teſtm̄: inteſtatꝰ nō ī propriedicet̉ deceſſiſſeᵇ. ¶ Plane ꝗ teſtari nō potuit: ꝓprie nō eſt īteſtatus.puta īpubes furioſus vl̓ cui bonisinterdictū ē. ſꝫ ⁊ hos qͦqꝫ ꝓ īteſtatis acciꝑe d̓bemꝰ. ¶ Eū qͦqꝫ ꝗ abhoſtibꝰ captusᶜ eſt qm̄ ꝑ legē corneliā ſucceſſio his defert̉: ꝗbꝰ deferturᵇ ſi ī ciuitate deceſſiſſet: nā ⁊ eiꝰhereditas fuiſſe credit̉. ¶ Queripoterit ſi ex ea q̄ in fideicōmiſſarialibertate morā paſſa ē conceptꝰ ⁊natus ſit: an ſuus patri exiſtat. ⁊ cū

Tile: vt inſti. de bono. poſ. §. penul. ac.b Q ¶ Nō cedat. ſꝫ ꝯtinuum cedit ēt ignorāti factū: ut. sͣ. de his ꝗ no.infa. in. i. genero. §. ſed cū tempus. ſed cōtra huic. l. C. de reſti. mi. l. i. ſ.ibi in militia potuit petere: ei tamen negligenti reſtitutio datur cum abſentie iuſtiſſima cā interuenit. R. ⁊ facit. jͣ. de diuer. ⁊ tem. pͥ. l. i. ⁊ sͣ. deſe. ta. l. pe. §. filius. ⁊ sͣ.de edil. edic. l. cum mancipium. ⁊. l. cuꝫ fex. ⁊ sͣ.quibus ex cau. ma. l. ſed⁊ ſi per pretorem. §. aitpretor. Et no. ꝙ qͣttuorſunt neceſſaria ut tempꝰcurrat .ſ. ꝙ ſciat ſibi delatā. al̓s ſecus vt h̓. ⁊ sͣ.de iuris ⁊ fac. igno. l. i.Itē ꝙ poſſit agere. Iteꝫꝙ ſit copia rei. Itē iudicis. ſed hoc caſu ī reo nōeſt opus cum ſine adſario cognoſcat̉: ut. sͣ. d̓bono. poſſ. l. iij. §. bonorum. ſed quedam ſuntvtilia quo ad ſcientiamtm̄: vt. sͣ. de edil. edic.cum ſex. ⁊ de calum. l.ius. ⁊ quādo appel.ſit. l. i. §. dies. ⁊ de excu.tu. quinquaginta. ⁊. l.ſcire. ⁊ ſint dicta tempora vtilia quo ad princi.tm̄ ẜm quoſdam. acc.c ¶ Dies. ſeſſionum. ſcꝫdies in quibus ſedit protribunali non numerantur: quia ſedeat uel nonſedeat pro tribunali cuꝫadiri poſſit currunt dies quo ad iſtas bo. poſſ.que non tribuunt ius inproprietate: vt carboniana ⁊ ventris: vt. sͣ. d̓ vētre in poſſeſ. mit. l. i. §. ſiea. ⁊. l. vbicunqꝫ. §. interdum. ⁊ de his etiamdiebus feriatis cognoſcitur: vt. sͣ. de fer. l. ij.Iteꝫ illa que datur gratia agnoſcende litis: vt.sͣ. de inoffi. teſta. l. papinia. §. i. ⁊ eſt ſic. jͣ. deadulte. l. miles. §. ſexainta. ac.¶ De plano. id eſt queēt nō ſedēte iudice daturſic. C. de dila. l. a procedente. Sꝫ nunquid libellus dabitur. rn̄. nō viditur: vt. C. de naufragijſ.l. de ſubmerſis. cuꝫ necin figura iudicij agnoſcantur: al̓s ſecus puto.vt patet. C. de carbon.edic. l. i. ac.e ¶ Pro tribunali. ſcꝫiudice ſedēte. quales ſūtcetere que tribuunt iusvt. sͣ. de bono. poſſeſ. l..iij. §. ſi ea. ⁊ ſuperiorespoſſunt delegari. iſte nōvt. sͣ. de offic. eius cuimandata. eſt iur̄. l. penul. §. ut bonoruꝫ. ⁊ deoff. procu. nec quicquaꝫ.§. ubi accur.f ¶ In bonorum poſ. dici. ſub. ⁊ tunc poteſt ⁊cͣ.Si preſes. accedere. ut habeat vltra annū. vl̓. c. dieꝝ ſpaciū ⁊cͣ. ſedꝗd ſi nō in proxi. videt̉ ꝙ ire nō teneat̉. ⁊ interim nō currat tēpus vt hic.h ¶ Ad eū. ut. C. de epiſ. ⁊ cle. l. iu⁊ ar. C. de iudi. l. fi. in pͥn. ac.bemus. in fi. i ¶ Si vēter. ambigēdū: vt ⁊ sͣ. vnde cog. l. i. §. ſi ꝗsꝓximior. ⁊ ſi pars heredi. peta. l. antiqui. ac.k ¶ Ante .ſ. ꝙͣ ſequētibus. al̓s eſt nō fuerit: vt qꝛ ſecꝰ: vt. sͣ. vnde cog. l...§. ſi qua pregnans. l ¶ Scientiam .ſ. iuris ⁊ dic ignorāti

factū nō cedit tempus: vt. sͣ. in pͥn. huius. l. ſed ignorāti ius cedit. qꝛ quilibet debet ſcire ius. Qd̓ qualiter intelligat̉ hic dicit. ⁊ sͣ. de bo. poſſ. l. in bonorumet.sͣ. de iur̄. ⁊ fac. igno. l. regula. §. ſed iuris.mIrca. non nocet. ſic. sͣ. de iur̄. ⁊ fac. igno. l. iniquiſſimum. ſed contra. sͣ.de bo. poſſ. ẜm tab. l. iij. So. ibi. Itē cur. ſecus ecōtra: vt. jͣ. e. l. cū filio.Oyt ⁊ sͣ. de bo. poſ. l. iij. īI coheredi. intelligiturfi. ⁊. l. ſe.o ¶ Habebit. facit. sͣ. de ſuc.e. l. i. §. qui ſemel.p ¶ Habet: ut ⁊ sͣ. de ſuc. e. l.i. §. quibus. ⁊. §. pe. ⁊. §. fi.¶E Bonorum poſſeſſionē. cōFicūt .ſ. ccontra:tra ta. vt. sͣ. ſi a paren. ꝗs fu.ma. l. i. in principio. ideꝫ ſi abinteſtato per vtileꝫ vnde liberi. vel vnde parētes vel vn̄ legitimi: vt no. C. vnde lib. l. fi.in glo. ſuꝑ v̓bo heredē in fi.Um filio agnitionem asfilio factam.¶ Dies. c. ſed cū ip̄i filio ſit d̓lata vt hic dicitur: ⁊ ideo etiaꝫpatre ignorāte peti poſſit a filio: ut. C. ꝗ admitti ad bo. poſ..l. i. qͣre nō cedūt tēpora etiā ſipatrē certiorare nō potuit fortiter q̄rit Io. ⁊ pōt dici nō eſſe iurandum. qꝛ ⁊ emphiteota noncertiorato dn̄o alienare nō p̄tlꝫ ſit dn̄s: vt. C. d̓ iure emphi..l. fi. §. i. uel melius dicas nonfuit d̓lata filio. Qd̓ v̓o dicit h̓filio delatā expone .i. patri perfilium. ⁊ tunc lꝫ filiꝰ petere poſſit qꝛ eiꝰ volūtas ē neceſſaria:vt. sͣ. ad trebel. l. ſeruo inuito.tn̄ non pōt amittere: niſi patrecertiorato. qd̓ eniꝫ nocet ⁊c̄. vt.jͣ. ea. l. §. q̄ri. ſꝫ ſi patrem certiorare potuit filiꝰ amittit̉ qꝛ īacꝗrēdis pr̄i nocere pōt: ut. C.de acꝗ. poſſ. l. fi. nā eſſet idemſi in bonorū poſ. cōſentire nollet ẜm Io. Itē hoc iure veteriquando omnia patri querebātur. ſed hodie filio iure ꝓprietatis. ⁊ ideo etiā agit inuito pr̄e:vt. C. de bo. lib. l. fi. §. ſinautem. recuſante ergo eo ignorāte: ut. jͣ. de reg. iur. l. qui poteſtniſi ꝯtēplatiōe patris eſſet īſtitutus: qꝛ tūc eſſet qd̓ oliꝫ: ut ar.sͣ. de vul. ſubſti. ſꝫ ſi plures. §.in arrogato.u ¶ Certior. ⁊ ita ſententia filijnocet patri. ſecꝰ ecōtra: vt. sͣ. e.circa. ſꝫ videt̉ ꝙ filius non poſſit peter̄ nec tēpꝰ cedat: vt. C. d̓an. ex. l. i. §. fi. ſed illud in aꝗſitis: ut no. C. de eo qui admit.ad bono. poſ. l. i. ac.x ¶ Preteritis. qd̓ cōtingit exuo certior potuit fieri: ⁊ facit.jͣ. rem ra. habe. l. bonorum.⁊ sͣ. de col. bono. l. nonnunꝙͣ⁊ .jͣ. proxi. §. ⁊ sͣ. ſi quis in iusvo. l. i.y ¶ Queri pōt. fac̄. sͣ. ꝓxime.z ¶ Comprobaſſet. facit. C. dean̄. ex. l. i. §. fi.a ¶ Neniſſet .i. vēditꝰ eſſet.Supra de ſucceſſionibus pretorio iure. hic ciuili. d̓ quibus pauca dicturus poſtDe ſuis ⁊ legitis hr̄dibuponit. accurſius.bNteſtati deceſſiſſe. ſic. jͣ. de verbo. ſigni. l. inteſtatus. ⁊ inſti. de here.Iabinteſta. in prin. ⁊ sͣ. de iniuſto teſ. l. i.c ¶ Captus eſt. ſub. dicimus inteſtatum. ⁊ facit. C. e. l. apud hoſtes.d ¶ Defertur. abinteſtato. ac.Quri. Ex ſeruo qui moram patitur libertatis dicitur naſci ſuus libero vl̓ſeruoi libertatis moram patitur. h. d. Bar.

H ij