Liber

ſiōe eſſe dꝫ: qͣꝫdiuant̉ pariat̉ autabortū faciat: aut certū ſit eā nō eēp̓gnātē. ¶ Et ſi ſciēs prudēſqꝫ ſepͥgnātē nō eē cōſūpſerit: de ſuo ideā ꝯſumpſiſſe labeo ait. N Au.CEd ⁊ ſi cū ediderit: ꝗ repulſeſt diſcedere dꝫ. H Ermo.Umptꝰ aūt ab ea facti bonafideᵏ nō repetent̉. HAulus.Abitatioᶜ quoqꝫ ſi domū deL functus nō habuerit ꝯducenda erit mulieri. ẜuis quoqꝫ mulieris qui neceſſarij ſunt ad miniſterium eiꝰ ẜm dignitatē cibaria preſtāda ſunt.G Aius.Urator ventris alimēta mulieris ſtatuere dꝫ: nec ad rempertinet vtꝝ dotē habeat vn̄ ſuſtētare ſe poſſit: qꝛ vident̉ que ita preſtant̉ ipſi preſtari qui in vteroᵇ eſt.¶ Curator ventri datus: ſoluēdidebiti rōnem habere dꝫ: vtiqꝫ eiꝰqd̓ ſub penaᵉ aut pignoribus p̄cioſis debetur. Lpianus.¶ Xtraneo poſthumoᶠ he̓de inAſtituto n̄ aliter vēter in poſſeſſionem mittit̉: niſiˢ mater aliūde ſeale̓ nō poſſit: ne forte ei ꝗ natꝰ: bonoꝝ poſſeſſor futurus eſt: d̓negaſſe alimenta videamur. ¶Deꝫ.Bicunqꝫ ab inteſtato vēteradmittit̉ .ſ. ſi talis fuerit is ꝗ īvtero eſt: ut ſi ille in rebus humanis eēt bonoꝝᵖ poſſeſſionē peterepoſſit: ut in oībus partibꝰ edicti ꝓſuꝑſtiteⁱ habeat̉ is qui in vtero eſt.¶ Interdūˣ nō paſſiꝫ ſꝫ cū cāe cōgnitione mitti vēter ī poſſeſſioneꝫdꝫ: ſi ꝗs ſit qui ꝯtrouerſiaꝫ referatSed hoc tm̄ ad eū vētrē erit referē

dū: ꝗ cū liberisˡ admittit̉. ¶ Ceterū ſi admittit̉ vn̄ legitimiᵐ: uel qͣalia ex ꝑte: dicēdū eſt nō eē cāe cōIgnitiōeꝫⁿ neceſſariā. Nec enī equūeſt tp̄s pubertatis ventrēº veſci dealieno: in tp̄s pubertatis dilata cōtrouerſia. ¶ Sꝫ etenīᵖ placet oēscōtrouerſias que qͣſi ſtatꝰ ꝯtrouerſiā ꝯtinēt in tp̄s pubertatiſ differriſꝫ nō ut is ī poſſeſſiōe ſit: ſtatꝰ ꝯtrouerſia dilata: ſed ſine poſſeſſione.¶ Quāuis aūt vētrē p̄tor in poſſeſſiōeꝫ mittat cū hiſq ꝗbꝰ poſſeſſionē d̓derit: actn̄ ēt ſolꝰᶠ vēter admittet̉ ad bonoꝝ poſſeſſionē. N Au.I ventris noīe mulier ī poſſeſſionē miſſa ſit: diuꝰ adrianus calfurnio flacco differēdāº accuſatōeꝫ adulterij reſcripſit. ne qd̓preiudiciūᶠ fieret nato. QXpia.Um vēterˣ mittit̉ in poſ. qd̓ īAvētris alimēta diminutū ē: d̓trahit̉ velut es alienū. P Aulus.Oſthumus natus quocūqꝫtempore: qui tamē an̄ mortēteſtatoris cōceptusˣ iā erat: poteſtagnoſcere bonorū poſſeſt. nā ⁊ vitrē pretor ex oībus edicti partibꝰmittit in poſſeſſionē bonorū: nonmiſſurus ſcilicet ſi ei nato daturusnon eſſet bonorum poſſeſſionem.¶ De cōiungendis cū emācipato liberis cius. Xpianus.Iquis ex his ꝗbus bonoꝝ poſſeſſionem p̄torSIpollicet̉: ī ptāte parētiscū morit̉ nō fuerit: et liberiſqꝫ quos in eiuſdeꝫfamilia habuit: ſi ad eos hr̄ditasſuo noīe ꝑtinebit: neqꝫ notā exhē-

.s. ſi mulier ven. no. l. i. §. cōpetit. ⁊. ꝑ calumniā. ⁊. §. hanc autem. ⁊ facit. sͣ. dehis qui no. infa. l. notatur. ⁊ de iureiuran. l. iij. §. penul. ac.a ¶ Pariat. futurū agnatū vel cognatum: ut. jͣ. l. vbicunqꝫ. §. interdum.¶ Umptus. bonafde. quia ſe credebat pregnantem ⁊ ex defuncto: ⁊ facit. sͣ..e. l. i. §. totiens. ibi ratumqꝫ ⁊c. ⁊. jͣ. e. l. pe.e Abitatio. facit. sͣ. e. l. i(. §. mulier. ac.7¶ Urator. qui in vtero eſt.qꝛ eſt portio viſceꝝ matris: vt. sͣ. de ven. inſpi. l. i. §.ex hoc re. ſed contra. jͣ. e. l. extraneo. So. ibi. ac.e ¶ Sub pena. vel vſura. alioqn non niſi fuerit ꝯuentꝰ. aꝫ. etnoͣ ꝙ hoc eſt ex naͣ curatoris bonorum: ſed in pͥn. huiꝰ. l. ex natura dati ventri. Iteꝫ facit. sͣ. d̓cur. bo. dā. l. i. in fi. ⁊ d̓ here. inſti. l. ſiꝗs inſtituat̉. §. fi. Itē qd̓dic̄ ſub pēa ſub. maxime ẜꝫ aꝫ¶ ¶ Xtraneo poſthumo. vt.ex emācipato cōceptus ꝗpoterat etiam oliꝫ inſtitui: vt inſti. d̓ le. §. poſthūo. ⁊. §. poſthumus ⁊ ſecus in ſuo filio: vt. sͣ. l.ꝓx. in pͥn. que eſt cōtra.g ¶ Niſi. nota ꝙ hec dictio niſiponit. ſic. sͣ. ſi quis cau. l. ſi euꝫin fi. ⁊ facit hec lex ad ſolutionēqōnis facte. C. de rei vxo. act. l..i. §. exactio in fi. magne glo. ⁊facit. jͣ. de car. edic. l. ſi is. §. anhBicūqꝫ. bonorum. poſ..ſ. vn̄ li. ſꝫ ẜm quoſdā tudic etiā vn̄ agnati vel cognati. ut dices. jͣ. l. fi. vbi exponeshec verba in oībus ⁊c̄.i ¶ Pro ſuꝑſtite. quo ad commodum ventris.k ¶ Interdū. differentiam facit.§. hic: an mulier q̄ petit mittiſit paritura ſuum vel quaſi ſuū⁊ ei reſiſtit̉ ab alijs liberis: quocaſu ſit plena cauſe cognitio cuꝫdebeat vſqꝫ ad pubertatem eſſein poſſeſſione ⁊ ali. lꝫ in iam nato fleret ſummaria: vt. jͣ. d̓ car..e. l. iij. §. cauſe. an ſit perituraagnatū vel cognatum defuncti⁊ reſiſtit̉ ei ab alijs agnatis: ettunc circa cāe cognitionē maximaꝫ mittet̉: qꝛ tūc nō dꝫ eſſe inpoſſeſſione nec ali: niſi vſqꝫ dūnaſcet̉. Ceterum qd̓ ſtatꝰ ſemꝑdiffert̉ in tp̄s pubertatis; ⁊ ẜmhoc non eſt ꝯtra. sͣ. l. i. §. ſi ea. nā ibi vt agnatū erat paritura: vel dic ꝙ ſi ſuū tn̄non erat liberi ꝗ reſiſterēt ſuis: ſꝫ vl̓ extranei ul̓ nulli ⁊ iō ſit ibi ſummaria. ac.l ¶ Cum liberis. reſiſtentim C eande legitimi .i. quaſi legitinū .i. agnatū uel cognatū ſit pitura. ⁊ hoc cuꝫalijs agnatis ul̓ cognatis reſiſtētibus. ac. n ¶ Cognitionem. plenā. ⁊ merito: qꝛ non erit in poſſeſſione: niſi vſqꝫ quo naſcet̉: nec enim ⁊c.o ¶ Uentrem. pariturum agnatum uel cognatum.p ¶ Sed etenim. ꝓ certe. ⁊ hec dictio ſed: aduerſat̉ ad id qd̓ dixerat veſci. q. d. nōveſcet̉ poſt natiuitatē ſed queſtio ſtatus differtur.q ¶ Cū his. ut ꝑitura ſuū cū alijs ſuis. ꝑitura agnatū cū alijs ſuis agnatis.r ¶ Solus. ⁊ facit de manu. teſt. l. ſi ita fuerit. §. q̄ſtio. ⁊. jͣ. ti. i. l. i. §. ſi pater emācipatus. ⁊ sͣ. de vſufru. le. l. illi. ac.Iventris. differendā. īmo contra: vt. jͣ. d̓ adul. l. miles. §. qua ꝑp̄. ⁊. C. d̓Ifal. l. i. ⁊. jͣ. de car. edi. l. i. ī fi. ⁊. l. ticia. que dicunt non differri. ſꝫ ibi ꝑꝑ natūhic propter naſciturum. vel dic aut ideo accuſo vt ſic impediam partum .i. ventrem in poſſeſſionem mitti quaſi ex adulterio cōceptus: ⁊ differtur vt hic. aut etiim ut ipſa puniatur ꝙ poſſum. ut in cōtrarijs. ar. jͣ. ti. ij. l. ticia.t ¶ Preiudiciū. quale quale non tn̄ cui ſtet̉: ut. sͣ. de peti. here. l. ſi quis libertatē. i. rn̄. ſic ſnīa lata ꝯͣ heredē dicit̉ nō pͥiudicare: ut. C. res inter ali. ac. l. i. ⁊ alibiꝙ pͥiudicat: ut. jͣ. de appell. l. a ſnīa. ⁊ facit. jͣ. de car. edi. l. iij. §. ibidem.a m venter. ⁊ facit. sͣ. e. l. ſumptus.ſthumus. cōceptus iā. alioꝗn nō. ut. jͣ. vnde cog. l. i. §. ſed hoc ita.¶ E ¶ Bonoꝝ poſ. vn̄ lib̓i vl̓ ẜꝫ ta. ul̓ cōtra ta. ſi fuit īſtitutꝰ vl̓ pͥteritus.¶ Edicti partibus. hic qͥro an venter pariturus agnatum uel cognatum poſſitmitti ex hoc edicto; dixit azo. ꝙ ſic vt etiā in quarto gradu uel vlteriori dūmodoalius eum non p̄cedat. nā dixit ex oībus ꝑtibus ⁊c̄ .ſ. q̄ multe ſūt ex teſtō: ⁊ ab īte-

ſtato: ut inſti. de. bo. poſ. §. ſunt aūt liberorū agnatorū. iſte eniꝫ ſunt ꝑtesedicti: vt. jͣ. ſi ta. teſ. nulle exta. l. i. in prin. ⁊ ꝓ hoc. jͣ. ad tertul. l. i. §. ſed ſimatris. ⁊ sͣ. e. l. vbicunqꝫ in pͥn. in ꝗbus ſunt eadē verba. Itē expreſſuꝫ videtur. sͣ. l. vbicūqꝫ. §. interdū. AAlij dicunt non aliter niſi ſit paritura ſuūvel qͣſi ſuum vt. sͣ. e. l. i. §. totiens. ⁊ ꝙ dicit oībus edic. ⁊cͣ. i. ſiue ab īteſtato: ſiue ex teſtō per ẜm ta.ul̓ ꝯtra ta. ſucceſſurus dūmodo ſuus vel quaſi ſuꝰ.ſꝫ ſic non cōprehēderent̉oēs ꝑtes edicti. uel ſi vioẜuare ſcd̓am opinionemdic ex oībus. ⁊cͣ. i. ſiue ſuiſunt ſucceſſuri vt liberi: ſiue vt agnati: ſiue vt cōgnati. qd̓ facere poſſuntt. jͣ. de ſuc. edi. l. i. §. ſedvidendum. ⁊ de car. edi..l. de bonis. §. huc. pͥmaplacet maxime per. §. interdum. lꝫ in alio differātvt ibi dicitur. Sꝫ ꝗd ſi inſtitui ventrem berte extranee qd̓ poſſuꝫ: vt. sͣ. d̓ ſta.ho. l. qui in vtero. ij. rn̄.hꝫ qui habiturus eſt ẜm¶ De coniungēdis cuꝫtabu. ac.emanc pato liberis eiuContinuatio patet ex pͥn..l. i. nam dictum eſt. sͣ. d̓contra ta. veruꝫ qꝛ ad determinationem eorū queibi ſunt dicta. ſcꝫ. eſt factūiſtud edictum. Ideo ponitur iſta ℟ica de coniūgendis cū emancipato liberis. Bar.uis.¶ Prio ponit¶ Aiuriſconſultus mentemLedicti. Secūdo illud exponit. Secunda ibi. hoc edictuꝫ. Bar.a ¶ Si quis per. l. antiquam. xij. tab. ſoli ſui ſuccedunt. vt inſti. de here.ab inteſt. §. i. ⁊ ſunt ſui etiam nepotes in ptāte ſi pr̄eorum eſt emancipatus:vt inſti. de here. qua. etdiff. §. ſui. ſed per pretorem ſolus emancipatus:ac ſi in poteſtate manſiſſet: ut. sͣ. de contra ta. l. i.nuti.§. vocantur. hanc diſcordiam ſedat hic pretor: vt partem quam erat habiturus emancipatus ſi inptāte ſtetiſſet diuidat cum ſuis filijs vt ipſe dimidium: illi aliud dimidiuꝫhabeant: ⁊ eis ſolum conferant non alijs fratribus. Sed ad hoc vt fiathec coniunctio multa ſunt neceſſaria. primo vt pr̄ ſit emancipatus: al̓s ipſe ſolus ſuccederet cōmuni iure: ut. jͣ. e. in prin. §. ſi pater. .i. rn̄. Secundoy liberi eius ſint in familia .i. in ptāte tempore mortis aui: ut hic ⁊ dictoj. ſui. Tertio ꝙ hi nepotes ſint naturales ⁊ legitimi: non legitimi tm̄ vt.jͣ. l. ſi quis filiuꝫ. Quarto ꝙ hereditas pertincat ad eos .ſ. nepotes ⁊ filiuꝫſ. ꝙ filius preteritus ſit ⁊ illi inſtituti vel econtra: vel oēs preteriti ⁊ aliusinſtitutus. quibus caſibus propter contra ta. maxime locum habet concordia: vel prorſus inteſtatus deceſſit vt hic. nam verbum pertinere late patet: vt. jͣ. de ver. ſign. l. verbum. Quinto ꝙ ſuo noīe pertineat. al̓s ſecꝰ vthic. ⁊. jͣ. e. l. ſi nepos exheredatus. ⁊ sͣ. de bo. poſ. l. non putauit. §. ſed ⁊ ſiipſe. Serto ꝙ hereditas ſit paterni generis: vt aui paterni. al̓s preteritiopro exheredatione habetur: ut. sͣ. de contra ta. l. illud. §. ad teſtamenta.Septimo ꝙ non ſint exheredati filius ⁊ nepotes: quia tunc in contra ta.non iungentur: quia oīno eis denegatur ſuo ⁊ alieno iure: vt hic ⁊ sͣ. decontra tab. l. ſi poſt. §. exheredati. Octauo ꝙ emancipatus non ſit in adoptio. datus. nam tunc nō ſit ei cōiunctio: qꝛ nec hꝫ ꝯtra tab. niſi ſit inſtitutus. ⁊ alius ꝯmutat edictū: vt. sͣ. de bo. poſ. l. nō putauit. §. in adoptionē.niſi ſit datus ꝓprio ſuo patri in adop. ut. sͣ. d̓ ꝯtra ta. l. iij. §. idē. ⁊ ẜm hocedictū hodie locū nō hꝫ: qꝛ ſublata eſt differētia patrie ptātis: ut in aucͣ. dehere. ab inteſta. §. i. vn̄ ſolus filius nō nepos ex eo ſuccedit. ſed nihilominus eſt legendus. qꝛ ⁊ de col. dicit. quia ⁊ bona ar. hic ſūt. ⁊ qꝛ alias legesreddit intelligibiles: dic ergo ſi ꝗs ⁊c̄ .ſ. emancipatus ex his quibus ⁊c. etper hoc repellit ſuccedentes per lineaꝫ femininam. qꝛ eis non dat̉ ꝯtra ta.