Ad ſenatuſcōſul. treb. ⁊ ꝑega.XXXVI

21 3

ciamus querit an is qui duobꝰ velpluribus rogatus eſt reſtituere hereditatē: cogēte aliquo adir̄ poſſit⁊ in hoꝝª qui id nō deſiderauerintportionibꝰ falcidie bn̄ficio: uti ſiueipſi quoqꝫ deſiderēt ſibi reſtitui: ſiue alij ꝗ in locū eoꝝ ſucceſſeritʰ. ⁊cū hodie hoc iure vtimur vt totūtrāſeat ad eū ꝗ coegitᵉ: ꝯſeq̄ns eritdicere quarte retētionē amiſiſſe eūꝗ coactus eſt: qꝛ inſolidū actionestrāſierint in eū qui coegit. ¶ Plane ſi proponas fideicō. n̄ ita coegiſſe: ut tota hr̄ditas in ſe trāſferat̉:cū ceꝑint ceteri deſiderare ſibi reſtitui hereditatē. dicēdūº eſt falcidiaeū vti poſſe. ¶ Recte igit̉ mecianꝰait: multū ītereſſe vtꝝ totāᵉ reſtituihereditatē ſibi fideicōmiſſariusᶠ d̓ſiderauit: an ſuā tm̄ modo parteꝫ:Nā ſi ſola pars trāſfert̉ in r̄ſiduofalcidie locus erit. ſi tota hr̄ditastrāſlata ſit: ceſſat huiuſ legis bn̄ficiū. ¶ Si ſeruo duoꝝ rogatꝰ quisſit reſtituere hr̄ditatē: ⁊ alterᵍ cogere velitʰ ſuſpectā dicēteꝫ: alter reſtituere ſibi recuſet. hoc erit dicendūqd̓ in duobusˢ: quorum alter ſuſcipere voluit hereditateꝫ alter non.¶ Si pr̄ᵏ filio quē ī ptāteꝫ hꝫ reſtituere coget̉ hr̄ditatē an filius patrē ſuū ſi ſuſpectā dicat hr̄ditatemcogere poſſit? Et nō eſt dubiuꝫ patrem a filioʸ ꝑ pretorē cogi poſſeᵐ.¶ Sed ⁊ ſi id fideiōmiſſū ad catrēſe peculiū ſpectatⁿ: ⁊ filiuſfa. isfuit ꝗ munꝰ militie ſubſtīebat alioue quo officio preerat: multomagis dicēdū erit poſſe euꝫ poſtularevt pater ſuꝰ cogat̉ adire ⁊ reſtituere hr̄ditatē: qͣꝫuis circa obſequiūºpr̄i debitū videt̉ id deſideraturus.¶ Sꝫ ſi ſeruo ſuoᵖ rogatꝰ ſit cum

libertate quis hereditatē reſtituer̄:ſiue directaq data ſit libertas ſiue fideicōmiſſaria: dici poterit eū a ſeruo ſuoᶠ nō poſſe cogi adire hereditatē. Quāuis ſi ſpōte adiſſet cogeret̉ preſtare fideicōmiſſariā libertatē ⁊ hr̄ditatēᶠ. Idqꝫ mecianꝰ li.vij. d̓ fideicōmiſſis ſcribit. ¶ Idēqueritᵗ ſi ꝗs paratus ſit dn̄o cauer̄de indēnitate: an poſſit cogi adirehereditatem maxime ⁊ ſi preciumſerui offerat̉; ⁊ recte ait nō oportere ſub incerto cautiōisᵍ cōmittereſe aditiōi hr̄ditatis. ¶ Hi qui ſolidūᵗ capere nō poſſunt ex aſſe he̓des īſtituti ⁊ rogati reſtituere ſolidū: adire hr̄ditatē ⁊ reſtituere cogent̉: cū nihil honorisʸ apd̓ eos remanſurū ſit. ¶ Si ego hr̄s inſtitutus ⁊ rogatꝰ ſiꝫ ſtichumᶻ manumittere: vel alius legatariusª fideiaūt mee cōmiſſū ſit vt ticio hereditatē reſtitua: deīde ticij fideicōmiſſuꝫ ſit vt ſtichoᵇ eādēᵉ redderet: ſtichus cogere me pōtª adire ⁊ reſtituere heditatem. ¶ Talis quoqꝫcaſus a diuo pio terminatus ē nāſeruo vni ex hr̄dibus legatoᵇ: perfideicōmiſſū erat ab eoᶜ libtas dataº. ⁊ ab altero hr̄ditasᵉ. diuus enīpiꝰ reſcripſit caſſio dextro in hecv̓ba hermiaᶠ ſimoſco theodoto expatre hr̄de īſtituto a pāphilo teſtatore legatusᵍ eſt: eūqꝫ theodotuspoſtqͣꝫ adierat hēditatem ⁊ priuſqͣꝫ a coherede eiuſdem pamphiliadiret̉ he̓ditas ad iuſtā libertatemꝑduxit. ⁊ ob hoc in euꝫ caſuꝫ res ꝑducta eſt. ut is qui legauit inteſtatus eē nō poſſit. hermia poſtulāteticius euareſtusʰ compellendus eſtpericulum eiusᵏ adire. ⁊ ex cauſa fideicommiſſi hereditatem ei reſti-

eea ſi ſponte adijſſet potuiſſet̉ retinere: vt. jͣ. e. l. ex aſſe. in fi. ⁊ facit. C. e. l.non iuſtam. in fi. ⁊. jͣ. proxi. §. h.s. Coactio vnius ex fideicōmiſſarijs facit heredeꝫdem meatione totiꝰ coegit: ſecus ſi ꝯtēplatione partis ꝓꝑdere qͣrtā ī to¶ Idē mecianus. hoꝝ .ſ. ſaltē. ac.prie. h. d. Barb ¶ Succeſſerint. nonergo ꝑijt fideic om. morte fideicōmiſſarij: ut dixi. sͣ. e. l. apud. §. utruꝫ.ſed an morte rogati. dicut. sͣ. e. l. ille a quo. §. i.in fi. ẜm. h.t ¶ Qui coegit. ſed qͣliter poſſit cogere cū parstm̄ ſibi debeat̉? ℟. Azo.qꝛ ab initio rogauit heres fideicō. ⁊ ſic in penaꝫmēdacij. ar. inſti. e. §. fi.ſed certe idē ſi nō neget:ut. sͣ. ꝓxi. §. ⁊. jͣ. e. l. ex aſſe. ⁊ sͣ. e. l. i. §. ſed ⁊ quotiēs. dic ergo eē in electionē heredis ſi uelit totamreſtituere. ut in dāno nōremaneat: an ꝑtē petētistm̄. ut noͣ. sͣ. e. l. i. §. ſed⁊ quotiēs. petit ergo preſens. nō retardabit ꝑabſentē: ut. jͣ. de reg. iu.l. non dꝫ ⁊cͣ.d ¶ Dicēduꝫ. qꝛ reliquāpartē ſpōte adijte ¶ Utrū totā. conſentiēte herede ut dixi.f ¶ Fideicōmiſſarius. co.8.430.¶ Fi ſeruo. Rogatꝰreſtituere ſeruo plurimūꝑinde ē ac ſi eēt rogatureſtituere pluribus. h. d.Bartolus.¶ Si ſeruo. ⁊ alter. ſciicet dominoꝝ.¶ Uelit .ſ. rogatum. ⁊oc dico ſuſpectam ⁊cͣ.¶ Qd̓ in duobus .ſ. ꝙtota reſtituat̉ petenti: ut.sͣ. e. l. §. ſi ꝗs hr̄s. namẜuus cōis duoꝝ ꝑſonaꝫ⁊ vicem ſuſtinet: ut. jͣ. deſti. ſer. l. i. §. cōis ẜuus.¶ Si pater. Ad petitionē filij in ptāte pōt pagi adire ⁊ reſtituere in non caſtrēſi ⁊ etiaꝫin caſtrēſi. ad petitioneꝫv̓o ẜui ꝓprij ꝗs non cōgit̉ adire: ſed ſponte adiens cogit̉ reſtituere. h.d. bar. ⁊ alex. d̓ imo. k ¶ Pater. pr̄ īſtitutꝰ rogatꝰ ē reſtituere filio.ſi aūt filius eēt inſtitutus ⁊ pr̄ de reſtituēdo ei filio grauatus: nō vt heresſed vt pr̄ vr̄ rogatus non hꝫ locū trebel. vel ſi hꝫ quo ad hoc qd̓ hic dicit:non hꝫ locū quo ad falcidiectionē: vt. sͣ. e. l. i. §. i. accur.l ¶ A filio .ſ. ꝑ pretorē interiꝫ emācipato. nā in id tpͥs vr̄ delata petitio: vt.jͣ. e. l. vbi pure. in pͥn. nec repudiare pōt pr̄ hereditatē ad dānū filij etiamiure veteri: vt. sͣ. de acꝗ. here. l. is ꝗ. §. fi. nedū nouo: vt. C. de bo. que li.l. fi. §. i. ⁊. §. ſinaūt a pr̄e. Alij dicūt ꝙ hic dicit de filio in ptāte poſito. necobſtat. l. ubi pure. qꝛ hic pure rogauit nō opponendo verba que ibi ſunt:⁊ ẜm eos dabit̉ curator ut ei fiat reſtitutio. ar. in aucͣ. ut liceat ma. ⁊ auiein pͥn. ſed hoc qūo ẜm hanc. l. cū oīa pr̄i q̄runt̉? Rn̄. fiet reſtitutio in peculiū tm̄ ẜm eos. vel dicit teſtator ut emancipet expreſſe uel ſaltē tacite. nā dicedo ut ei reſtituat vr̄ rogari ut id faciat ꝑ qd̓ ꝑuenit̉ ad illud. ſed certe nōcogeret̉ emancipare: ut. sͣ. de le. i. l. filiuſfa. §. ẜm vulgarem. niſi aliquiopr̄i fuit relictū ut ſibi remaneat qd̓ accepiſſet: ut. sͣ. de condi. ⁊ demon. l. ſicui. prima ergo placet: ut emancipatus cogat: non ille qui ē in ptāte niſiin caſu cum pater dilapidat: ut. jͣ. e. l. imperator.m ¶ Cogi poſſe .ſ. adire ⁊ reſtituere.n ¶ Spectat. qꝛ a noto in caſtris al̓s non relicto fuit relictum fideicō. ut. jͣ.de caſtrē. pecu. l. ſi forte. ⁊. l. caſtrēſe.b ¶ Circa obſequium. qꝛ lis nulla dꝫ eē inter eos: ut. sͣ. de iudic. l. lis nulla. ſed hoc ſit extraordi. ut in bo. poſ. dicimus. ut noͣ. jͣ. de bo. poſ. l. iij. §.li ea. petet tn̄ hic ueniam: ut. sͣ. de in ius uo. l. adoptiuum. in prin. ⁊ fa-

cil. pecu. l. miles. ⁊. l. filiuſfa. ⁊. l. a commilitone.p ¶ Sed ſi ſeruo ſuo. heredis.q ¶ Directa. ſed nō pōt dari directa libertas etiā ſeruo heredis: vt. C. de teſta.manu. l. ſeruo tuo. ſed dic ꝙ trahitur ad fideicōmiſſariam. ⁊ ē ſpeciale vt nonpereat hereditatis reſtitutio. ſic ē ſpeciale ꝑꝑ ius qd̓ hꝫ creditor in ſeruo pignorato: vt. ff. de fideicō. li. l. generaliter. §. ſi ſeruo. al̓s regulariter non valet libertas directa īſeruo alieno: nec trahitur ad fideicommiſſariam: vt. sͣ. de le.i. l. ſi ſeruus legatus. §. ſi ſeruus. Itē ꝯͣ. sͣ. de le. iij. l. ſi legatarius. in pͥn. Sꝫ nec hic valetniſi ſponte manumittat.r ¶ Suo. ſecus ē in ſeruo hereditario: vt. jͣ. e. l. ſi mulier. §.non eſt. ⁊. jͣ. e. l. §. ſi ego. ⁊. l. ſires. §. i. ⁊ sͣ. e. l. apud. §. antiſtia. h.s ¶ Pereditateꝫ. detracto precio ſerui: vt. jͣ. e. ita tn̄. §. fi. ac.t ¶ Idem querit. loquitur ī caſu ſuperiori. ac.u ¶ Cautionis. non dꝫ quis ſecōmittere incertis ſi pōt certisvt hic. ⁊ jͣ. e. l. qui ita. §. etiaꝫ.⁊ de car. edict. l. iij. §. due. in fi.§. ⁊ sͣ. ꝙ fal. tu auc. l. pupilli.⁊ ar. sͣ. de pecul. l. qd̓ debet̉. ſedar. contra. sͣ. ſo. ma. l. ij. §. fi. īfi. ⁊ de in ius vo. l. ꝗqꝫ. §. fi. ⁊l. ſe. ⁊ inſti. de here. inſti. §. ſeruus alienus. ⁊ .jͣ. de acꝗrē. re.do. l. naturalē. §. illud. ⁊ sͣ. deiuriſ. om. iudi. l. ſi id qd̓. §. fi. ⁊ 7sͣ. e. l. apud. §. vtrum.¶ Hi qui ſolidum. Quinō pōt capere ſolidū ꝓ ſe capitvt alij reſtituat. h. d. Bar.x ¶ Hi qui ſolidū. ſed aliquidvt filii naturales vnciā extantibus legitimis. vt in ancͣ. ꝗbusmo. nat. effi. legit. §. diſcretis.Itē ē exēplū. C. de ſecūdis nup.l. i. §. i. ⁊ ſic loquitur. sͣ. de le.ij. l. ei qui. Sed quid dices ī eoqui nil pōt capere. Rn̄. vt no.C. de fideicom. l. tanꝙͣ. in glo.ibi hoc indubitabiliter ⁊cͣ.y ¶ Honoris .i. emolumenti.vt. sͣ. eo. l. qꝛ poterat. ⁊. l. namqd̓. §. qui compulſus.¶ Si ego Anus ſolus inſtitutus rogatꝰ poteſt a ſeruo hereditario cogi adire ⁊ reſtituereſiue ſit fideicōmiſſarius pͥmusſiue ſecundus. h. d. Barto.z ¶ Stichū. ſeruum hereditarium. accur.a ¶ Legatarius .ſ. rogatus ſit ſtichum ſibi legatum manumittere. accurſius.b ¶ At ſticho .ſ. predicto.Eandem. ſcꝫ. hereditatem.ca ¶ Cogere me poteſt. vt ſibi ſticho directa via reſtituam: vt. jͣ. e. l. ſi patroni. §.ſi qd̓ pͥor. Item contra. sͣ. eo. §. ſed ⁊ ſi ſeruo. Solū. hic hereditarius: ibi heredis ſeruus erat. Item occurrit in eo ꝙ a legatario libertas: ab herede hereditasrelinquitur: vnde non debet cogi: vt. jͣ. e. l. nō cogēdū. ⁊ hic dicit cogi. Sol. hiceſt vnus ſolus heres: vnde non aliter legatum ſerui nec libertatis valeret: niſicogatur. ſed ibi pōt. ſi ponas alium inſtitutum qui non eſt grauatus fideicom.qui ſponte adijt. ⁊ ſic intelligitur. sͣ. e. l. apud. §. antiſtia. ſi autem ponas duos heredes: ⁊ ab vno libertas: ⁊ ab alio fideicommiſſaria hereditas: tunc noncogitur aliquis eorum adire niſi alter repudiat ⁊ ſic redeat ad vnum: vt. jͣ. e. l.ſi res. §. ſeruus. ſi tamen ſponte adeat alter a quo libertas ē relicta: alter poterit cogi adire vt hic ſubijcit.¶ Talis quoqꝫ Qui ab vno conſecutus ē libertatē pōt alium cogere adire⁊ reſtituere herediiatē. h. d. Bar.c ¶ Ab eo .ſ. herede.b ¶ Legato. i prelegato.Data. ideſt legata ſeruo.eHereditas. ſeruo eidem.Hermia. proprium nomem ſerui prelegati.Legatus. id eſt prelegatus.Euareſtus. qui eſt coheres theodoti.k ¶ Eius. her.i ¶ Periculū. al̓s periculo. ⁊ ita ē in libro dn̄i.