Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Digesta Justiniani. Infortiatum. Mit der Glossa ordinaria des Accursius und mit Summaria des Hieronymus Clarius.
Entstehung
Seite
169v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Ogatus es vt quendam educes. ad victumª neceſſaria ei pͥſtare cogēdus es. Paulus. curᵇ pleniꝰ ē ergo alimētoꝝ legatuꝫ vbi dictū ē. ⁊ veſtiariū ⁊ habitatiōeꝫ cōtineriᵉ: īmo amboº exequēda ſunt. De auro ⁊ argento mūdo: ⁊ ornamentis. vnguentis. veſtibus vl̓veſtimentis ⁊ ſtatuis legatisᵉ.Ompo. Ialij veſtimētaᶠ alij veſtismuliebrisᵍ ſeparatī legataſint. d̓tractis muliebribusᵇ⁊ ei aſſignatis cui ſpecial̓rlegata ſunt: reliquū alteri debetur. Idē ēᵏ: cū alteri mūdus muliebrisˡ: alteri argētū oē legatū ē. d̓ argēto qd̓ in mūdo eēt. Idē ſi dueſtatue marmoree tibi: ⁊ deinde oēmarmorᵐ legatū eēt. Preter duasnulla ſtatua marmorea legata ē tibi. Idē d̓ vrbanis ẜuis tibi legatis. ſi mihi diſpēſator legatus ſitⁿ. Cui certū pōdꝰᵈ argēti dare hr̄ſiuſſus ſit: ei pecuniā dado numeratāᵖ ipſo iure liberat̉: ſi in ea pecuniaeadē eſtimatio fuerit. Qd̓ ita verūē: ſi nō certū genusq argenti legatūſit.AFri.Ui tibi mandauerat vt ornamēta in vſuꝫ vxoris ſue emeres. eidem vxori vt aſſolet legauitque eius cauſa parata erunt. tu deinde poſt morteꝫ mādatoris ignorās eū deceſſiſſe emiſti Nō d̓bebūtur mulieri: qm̄ ea verba ad mortꝭtpͥs referuntur: at ſi viuente teſtatore: muliere autem mortua emeris.Nō inelegāter dicet̉ īefficaxʳ hoc legatū eē: qm̄ non poſſit ver̄ dici eiuſcā paratū videri q̄ pͥus d̓ceſſerit. Eadē dicēdaª erunt ⁊ ſi viuat ꝗdē mulier ſꝫ diuerte̓it. ⁊ q̄ratur anpoſt empta ei d̓beantur. quaſi nō videātur vxoris cauſa parata.CElſus. Xori legauit q̄ eiꝰ cā parataſunt: ⁊ an̄ mortē diuertit. Nōd̓beriᵗ: qꝛ adēpta videātur. Proculusᵛ ait. nimirū facti q̄ſtio ē. nam poteſtᵉ nec r̄pudiate adime̓ voluiſſe.D Aulus. 2Am quidā libertuꝫ ſuū ī aſiaꝫAmiſiſſꝫ ad purpuras emēdas

⁊ teſtō vxori ſue lanā purpureāʸ legaſſꝫ ꝑtine̓ ad eā ſi quā purpuramviuo eo libertus emeritꝰ. ẜuiꝰ rn̄dit.Pud pāphilū li. ij. AFrica.Lq̄ſtionū ita ſcriptuꝫ ē: ſi muliermandaue̓it tibi vt ſibi vniōes uſusſui cā emēs: ſi tu poſt mortē eiꝰ cuꝫputares eā uiue̓ emeriſ. Attilicinuſnegat eē legato ſeij: cui mulier ita legauerat ornamēta q̄ mei cā parataſunt erūtue. nō eniꝫ eiꝰ cā videri parata eē q̄ iam mortua eaᶻ empta ſūt.Arcellus. ᵍ̓y Eia ab hr̄de publio meuio italegauit: antonie tertule do lego auri pōdo tot: ⁊ vnioneª cū hyacinctis. Poſtea unioneꝫ ſoluitᵇ neqꝫ ullū mortis tꝑe īter ornamentaſua uniōeꝫ r̄liꝗt. Quero an hēs excā fideicōmiſſi eſtimatione rei q̄ inhr̄ditate nō eſtᶜ p̄ſtar̄ d̓beat. Marcellus rn̄dit nō d̓be̓. Itē q̄ro ſi ꝓbari poſſit ſeiam uniones ⁊ hyacinctos qͦſdam in aliam ſpēꝫ ornam̄tiqd̓ poſtea p̄cioſiꝰ fecit: additꝭ alijsgēmis ⁊ margaritis cōuertiſſe: anhos uniones ⁊ hyacīctos pete̓ poſſitª: ⁊ hr̄s ꝯpellat̉ ornam̄ta poſterioriᵇ exime̓ ⁊ p̄ſtar̄. Marcellꝰ rn̄ditpete̓ non poſſe. Neqꝫ eniꝫᶜ fieri p̄t:ut legatū ul̓ fideicō. durar̄ exiſtimetur: cū id qd̓ teſtō daret̉ ī ſua ſpecienon ꝑmanſerit. nā qͦdāmō extinctūſit: ut īteriꝫ omittatᵇ qd̓ etiā diſſolutione ac ꝑmutatione tali uoluntasqͦqꝫ uideatur mutata.T Deꝫ. I.Uciꝰ ticiꝰ teſtō ita ſcripſit: heredem meuꝫ uolo fideiqꝫ eiꝰcōmitto: ut ī pr̄iam meā faciat porticū nouā publicā: in qua poni volo imagines argēteas. Itē marmoreas. q̄ro an legatuꝫ ualeat: Marcellꝰ rn̄dit uale̓ᵉ: ⁊ oꝑis ceterorūqꝫq̄ ibi teſtator poni uolue̓it legatumad patriaꝫ ꝑtine̓ᶠ. Intelligi eniꝫ potuit aliqd̓ ciuitati accede̓ ornamentum.Aulus. S Iita legatū eſſꝫ. Ueſtē meamargētum meūᵍ dānas eſto dar̄id legatuꝫ uidet̉ qd̓ teſtamenti tꝑefuiſſet: qꝛ pn̄s tp̄s ſemꝑ ītelligeret̉ᵈſi aliud cōprehenſū nō eſſet. nā cuꝫdicit veſteꝫ meā argētum meū: hacdemonſtratione meū preſens non

facit. sͣ. eo. ſtichus. §. i. in fi. ae.Ogatus Idem eſt alimēta relinquere ⁊ grauare heredē aliquē educareCeh. d. bar. a Rogatus. ad victū .ſ. tm̄. al̓s nil paulus corigeret.b Cur. ſi ita ſtricte accipis verbum educes. ac. c Cōtineri. ut. ⁊ sͣ. e.legatis. ſꝫ ꝯtra. sͣ. de trāſac. l. cū hi. §. qui trāſigit. So. ibi. ac. d Ambo .ſ.legatū alimentorū et legatūut eum educes. Ideꝫ ſi victū:ut. jͣ. d̓ ver. ſigni. l. verbo vietus ⁊ l. ſe. ⁊. l. quos nos. §. i.ut n̄ ſolū cibus ſꝫ ēt veſtiariū ⁊habitatio debeat̉. aliud eſt ecōtra verbo cibi vel diarii: ut. sͣ.eo. l. diariis. De auro ⁊ argento ⁊c̄.Dictū eſt. sͣ. d̓ legato alimētorū: ſꝫ qꝛ ad alimēta potiſſimūſubſidiuꝫ eſt aurū ⁊ argentumideo ponitur hec rub. Bar.I alij. Legato generis derogat̉ per legaItum generis ſubalterni vel ſpeciei. ⁊ genꝰreſtringitur vt non contineatſpeciem: de qua ſunt alia īdiuidua noīata. h. d. Bar.f Si alij veſtimenta. ⁊ ſic.genus.g Muliebris. ⁊ ſic ſpecies.h Muliebribꝰ. in ſpecie. ac.i Reliquū .ſ. ſolū qꝛ generiꝑ ſpēm derogat̉. ac.k Ideꝫ eſt .ſ. de argento qd̓in mūdo eēt. qd̓ eſt. jͣ. e. l. iii.§. cū alteri ⁊c. hoc eſt ut debeatdetrahi argentū mūdi ⁊ daricū mūdo. ⁊ totū aliud argētuꝫalteri.¶¶ Muliebris .i. in quo quedā argētea ſpēs cōtinebat̉.m Oē marmor .ſ. legatū ſittibi ſimiliter: ut. sͣ. de ſe. iii. l.heres meus. §. i. ac.n Legatus ſit. ut ſemꝑ ſpecies generi deroget: ut. sͣ. d̓ le.iii. ſeruis vrbanis. §. fi. ⁊ sͣ. d̓pecul. le. l. ſeruo manumiſſo⁊. l. vi. §. ſi ſeruꝰ. ⁊ jͣ. de reg.iur. l. in toto. ⁊ sͣ. fini. regun.l. de meo. ⁊ sͣ. d̓ māumiſ. teſ.ſi peculiū in pͥnc. ⁊ d̓ le. iii. uxoreꝫ. §. feliciſſimo. ⁊ .ſ. q̄ſitū. §. i.⁊ sͣ. de vīo ⁊ oleo ⁊ tri. le. l. ii.in pͥn. ⁊ de appel. l. p̄cipimꝰ infi. ⁊ sͣ. de le. iii. l. ea tn̄. ⁊. jͣ. e.pedicul̓. §. itē cū in aures. ac.Cui certuꝫ Qui debꝫ pōdus argenti in genere liberat̉dādo eſtimationem. ſecꝰ ſi deo Pōdus. ergo quātitatē ībeat̉ certa ſpēs. h. d. bar.q̄ locus eſt uiciſſitudini ſolutionis: ut. sͣ. ſi certū pe. l. ii. §. i.p Numeratā. ſic. jͣ. e. cū certum. ⁊. l. cū āt. §. ꝓinde. ⁊. C.de dōa. ſiquis argētuꝫ.tra. jͣ. de ſol̓. paulus rn̄. creditorē. ⁊. C. de ſol̓. eū. a quo.Sol. dic n̄ cōtamīatā. al̓s ſecꝰ.ut. jͣ. in ꝯtrariis. ul̓ h̓ fauoreultīe uoluntatis ut non pereatſi al̓s argētuꝫ hr̄e non poteſtut no. ī dicta. l. ſi ꝗs ar. et facitsͣ. ſi cer. pe. l. ii. §. mutui. ibi aliud pro alio. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ sͣ. d̓ le. i. l. non āplius§. fi. ⁊ de ſol. l. qui res. §. in rōne. in fi. ⁊ de verbo. ob. ꝗ extrinſecꝰ. ⁊ sͣ. d̓ uſufrule. l. generali. §. pe. ⁊. §. fi. ⁊. l. fundi. ac.q Genus .i. ſpecies. ut ſcyphus certus. in ſpeciebꝰ .n. nō eſt locus functioni .i.ut alia res uice alterius fungat̉: ut. sͣ. ſi cer. pe. l. ii. §. mutui. ac.Ii tibi. Uerba futuri tēporis reſtringunt̉ ad tpͥs mortis ut ultra nonextendant̉. ⁊ oratio reſpectiua deficit deficientę perſona uel qualitate eiuscuius reſpectu profert̉. h. d. uſqꝫ ad. l. ſciā. Rar.r Qui tibi. inefficax eſt ī cā caduci. ut. C. d̓ cadu. tol. l. vnica. §. pro ſecundo.g Eadem dicenda .ſ. legatū euanuiſſe. lꝫ ⁊ alia rōne uideat̉ reuocatum .ſ. ꝑꝑdiuortium per quod uidetur mariti uoluntas muiata. ut. jͣ. l. proxi. ⁊ sͣ. de do

na. inter vi. ⁊ vxo. l. ſed interi. §. fi. ⁊ sͣ. de le. iii. l. iteꝫ legato. 5. pe. ⁊ ſacsͣ. de le. iii. cū vxori. ⁊. jͣ. de ſolu. cum quis. in prin.Xori. non deberi quaſi mutata volūtate ꝑ diuortiū. ut. sͣ. l. ꝓxi. cūſuis concor. ac. u Proculus. ꝯtradicens pͥd ictis. ac.r Nam pōt. bn̄ dico qd̓ facti. namqn̄qꝫ repudiante ur̄ adimi ſi nō bouagrā fiat diuortiū: ut etsͣ. l. ꝓxi. ⁊ h̓ ⁊ ſcd̓m hochabeas lr̄aꝫ naͣm poteſtnec repudiare ⁊c. ſi aūtbōa grā tunc nō ur̄ adimere: ad qd̓. sͣ. de dd̓a.inter vi. ⁊ vxo. l. ⁊ ideo.⁊ tūc hēas na hoc repu.⁊cͣ. ⁊ ita cum nec ⁊ ſinnec poteſt legi.puream. quā eiꝰUm ꝗdam. purcā paraſſet: ut de le. iii.cū vxori in fi. ẜm. R.z Emerit. ut. sͣ. d̓ le.iii. itē legato. ac.3Pud. mortuaT ea. al̓s mortue.al̓s mortua ea. ⁊ fa. sͣ.eo. ꝗ tibi. cū ſuis cōcor.O legati ⁊ tranſiatoEia ab. Solutioī aliaꝫ ſpēm facta a teſtatore: legatū extīguit. h.d. bar.a Seia. vnionē .i. lapides p̄cioſi. ſic. sͣ. d̓ doli excep. l. apud iul. §. itēueritur. Ac.b Soluit. legatarie.ut ⁊. C. de le. l. filia ac.c Nō eſt .ſ. nūc. ſꝫ fuittꝑe teſtamēti. ac.a Petere poſſit. legotaria. ac.b Poſteriori. ornamēto. vel dic poſteriorilegatario. ſi ponas alijlegatū ornamētū precioſius. ac.c Neqꝫ eniꝫ. al̓s neqꝫenī. al̓s nunꝗd enī ⁊c.ſub. tūc. q. d. nō durat.d Interiꝫ omittā. ſiuehabeas omittat .ſ. aliꝗsſiue omittā ego marcellus eſt ſenſus ꝙ rō pͥdicta ſufficit: qꝛ .ſ. extinctūut aliā omittamꝰ: queēt bona eſt .ſ. ꝙ .i. qꝛ ētdiſſolutionē ⁊c. ⁊ faciūtad. l. iſtaꝫ. sͣ. de le. iii. l.itē legato. §. pe. ⁊. l. la-na ⁊. l. legatis. §. i. ⁊ inſti. d̓ reꝝ di. §. ſi tn̄. ⁊ sͣ.de le. i. cetera. in fi. ⁊ depign. ac. l. ſi cōuenerit.§. ſiquis ea. ⁊ arg. ꝯtra.sͣ. de le. i. ſeruū filii. §.ii. Itē facit. sͣ. ad exhi.iuli. §. ſiquis. ⁊ de cōtrahē. ēp. l. in vēditōibꝰ. §.inde querit̉ ⁊ de le. i. ſiex toto in principio. ⁊. l.quod in rerū. §. ſiquis⁊ sͣ. de inſtr. lega. l. tabernam. et. jͣ. de adimē.le. l. legatuꝫ. §. i. Item arg. cōtra. sͣ. de le. iii. fideicōmiſſa. §. ſi rem.Acius ticius. Legatuꝫ ꝑ qd̓ ciuitati querit̉ aliqd̓ ornamētū valetII. h. d. bar. e Ualere. qd̓ dic ut. sͣ. de acꝗ. re. do. ſtatuas. ⁊ de pͥui. cre. funeris. ⁊ sͣ. de vſur. l. cū quidam. §. fi. h.Pertinere. lꝫ nondum erat in rerum natura qd̓ legabat̉. ut. sͣ. dle.i. qd̓ in rerum ī pͥn. ⁊. l. ciuitatibꝰ. in pͥn. ⁊. l. ẜuo alieno. §. fi. ⁊ sͣ. d̓ vſufru. le. l. quidam.ta. Legatū ſimpl̓r ⁊ īdeffinitiue ꝓlatū ad tpͥs teſtī refert̉. h. d. vlO fic. Nomina poſſeſſiua meū tuuꝫ ſuum pͥſens tpͣs ſignificāt. h. d. bar.Meum. ſuuꝫ ⁊ meum large dr̄ quo ad res: ut. sͣ. de le. iii. l. cum ſue.cum ſequentibꝰ. uſqꝫ ad. l. nūmis. non quo ad tēpus: ut. h̓.