De alimentis ⁊ cibarijs legatis.XXXIII

16 8

pubertatēª deberi: ſꝫ h̓ veꝝ non eſt.tādiu .n. debent̉ donec teſtator voluerit. aut ſi nō apꝑeat ꝗd ſentiat: ꝑtotū tp̄s vite ſueᵇ d̓bebunt̉. ¶ Certe: ſi vſqꝫ ad pubertatē alimēta relinquant̉: ſi ꝗs ad exēplū alim̄toruꝫq̄ dudūᶜ pueris ⁊ puellis dabanturvelit ſequi: ſciat adrianū ꝯſtituiſſevti pueri vſqꝫ ad. x. ⁊ octauū: puelle vſqꝫ ad xiiij. annū alant̉. ⁊ hancformā ab adriano datā obſeruandā eē imperator noſter reſcripſit.¶ Sꝫ ⁊ ſi generaliter pubertas nōſicᵉ diffinitur tn̄ pietatiſ intuitu in ſolaᶠ ſpecie alimentoꝝ hoc tp̄s etatiseē obſeruādū: nō ē inciuile. ¶ Sꝫ⁊ ſi alimēta q̄ viuꝰ p̄ſtabat reliquerit: ea demuꝫ p̄ſtabuntur: q̄ mortistꝑe p̄ſtari ſolitꝰ erat. Quare ſi fortevarie p̄ſtiterit: eiꝰ tn̄ tꝑis preſtatioſpectabit̉: qd̓ ꝓximū eiꝰ mortis fuit¶ Quid gͦ ſi cū teſtaret̉ minꝰ p̄ſtabat: plꝰ morꝭ tꝑe vl̓ ꝯͣ. Ad hͦ erit dicēdū eā p̄ſtationēᵍ ſeq̄ndā q̄ nouiſſimaʰ fuit. ¶ Quidā libertis ſuis vtalimenta ita aquā quoqꝫ ꝑ fideicōmiſſumⁱ reliquerat. cōſulebat de fideicōmiſſo cū in ea regione africevl̓ forte egyptij resᵏ agiⁱ ꝓpōebat̉:vbi aqua uenalis ē dicebaꝫ igit̉ eſſeemolumētū fideicommiſſi. ſiue ꝗshn̄s ciſternasᵐ id reliq̄rit. ſiue nō utſit ī fideicō. qͣꝫto ꝗs ſibi eſſet aquaꝫcōparaturus. Nec uideri inutileeē fideicōmiſſum qͣſi ſeruitute predijⁿ nō poſſeſſoriº uicine poſſeſſiōisrelictaᵖ. Nā ⁊ ſi hauſtus aq̄ ut pecoris ad aquā appulſus ē ẜuitꝰ ꝑſonetn̄q ei qui uicinus non ē inutiliterᶠ reliquitur. ¶ In eadē cā eruntᶠ ſeruitutes geſtandi. uel ī tuo uuas pͥmendi. uel aree tue ad frumēta ceteraqꝫlegumīa expͥmenda utēdi. hec eniꝫaqua perſone relinquetur.R euola 6Filio herede codicillis ſeie. x.reliꝗt. ⁊ alumno his uerbis. Meuio īfanti alūno meo. xl. dari uolo:que peto a te ſeia ſuſcipiaſ ⁊ uſuraseius quīcūces in annū uſqꝫ uiceſimum etatis preſtes: eumqꝫ ſuſcipias ⁊ tuearis. Queſitum eſt an ſeiapoſtqͣꝫ legatum ſuum acceperit ſi

noluerit pecuniaꝫ alūno relictaꝫ ſuſcipere: uel in ſuſcipiēda ea ceſſauerit: onera alimētorū ex die mortꝭ teſtatoris compellēda ſit agnoſcere:rn̄di ẜm ea q̄ ꝓponerent̉ cōpellendāᵗ p̄ſtare: cui fideicommiſſum fit.¶ Ideꝫ queſijt an̄ hē̓s quoqꝫ ſeiein annos. xx. alimēta p̄ſtare debeat: rn̄di debereᵛ. ¶ Teſtator ꝯcubine mācipia ruſtica numero octo legauit: ⁊ his cibaria preſtari iuſſit inhec verba. Eiſqꝫ mācipijs q̄ ſupralegaui cibarij noīe ab he̓dibꝰ meisp̄ſtari volo q̄ me viuo accipiebant.queſitū ē cū viuo teſtatore ſempermācipia ruſtica tꝑe meſſiū ⁊ areaꝝdelegataᵉ fuerīt: ⁊ ex eo tꝑe cibariaex ratione domini ſui nunqͣꝫ acceperint: excepto cuſtode p̄dioruꝫ anhēs quoqꝫ eius tꝑis .i. meſſis ⁊ arearuꝫ cibaria cōcubine ꝓ mācipijsruſticis preſtare deberet. rn̄di eū cuius notio eſt eſtimaturū. Claudiuſmerito. Nā ſi eodē mō quō apudteſtatorem fuerunt apud cōcubināfuturā legauit: non d̓bebuntur eiustēporis de quo queſituꝫ eſt cibaria.Ueruꝫ ſi velut ī miniſteriū vrbanū ab hisᶻ tranſferent̉: debebūtur.¶ Ticia decedens teſtō ita cauit.Oībusª libertis libertabuſqꝫ meiscibaria ⁊ veſtiaria q̄ viua p̄ſtabamdari p̄ſtariqꝫ volo. queſitū eſt cumtribus ſolum eo tꝑe quo ea vixit: ſicut rationibus continebatur: cibaria ⁊ veſtiaria preſtiterit: an hereseius a ceteris quoqꝫ libertis conueniri poſſit: an vo tm̄ tribus ſit obnoxius qui rationibus ipſius cibaria ⁊ veſtiaria accepiſſe reperiunt̉.rn̄di ab omnibus.TDdelꝰLimēta ⁊ veſtiaria libertis ſuLis dedit: queſitum eſt: an quianoīatim a moderatoᵇ vno ex heredibꝰ iuſſit teſtator: ſolus moderatꝰd̓beat. Nō ēt pꝰ mortē moderatihēs eiꝰ. rn̄di etiā he̓des eiꝰ teneriᶜ.¶ Libertꝭ libertabuſqꝫ. Itē qͦs qͣsqꝫ teſtō codicilliſue māumiſeat: alimēta ꝯmodaᵍ qͦ viua p̄ſtabat dariiuſſerat. Itē oībꝰ lib̓tꝭ libtabuſqꝫ fūdosᶜ q̄ſitū ē an̄ ad ea legata admit-

Ad pubertatē. ſi ſenſit d̓. xii. ⁊. xiiij. an. peſſime dixit. ſi ſenſit d̓. xviii.male dixit: qꝛ vſqꝫ ad mortem: vt ſtatim corrigit. ac.muite ſue. nā cū vita finitur: ut. sͣ. de trāſac. l. cum hi. §. conſtat. ⁊ jͣ.ad. l. fal. hereditatū. ⁊ ſic large fit īterpretatio: ut. jͣ. de reg. iur. l. in teſtanēns. ac. c ¶ Certe. dudū .i. an̄ hāc. l. nā ꝑ hāc. l. uſqꝫ ad morteꝫ.¶ Cōſtituiſſe. predcōcaſu: qn̄ uſqꝫ ad pubertatem fuit relictum. ac.e ¶ Nō ſic. ad. xviii. an.ſed ad. xii. uel. xiiij. vt inſti. q. mo. tuiel. fi. §. ii.⁊ iij. hoc ergo ſpecialefauore alimentorū. ſic ⁊als. sͣ. de adop. arrogio. §. nōxvii. vi. sͣf ¶ In ſola. ⁊ alio caſu:ut modo no. ⁊ facit. jͣ. d̓uer. ſigni. pueri.ſi Iſtd̓ dr̄C.acere qd̓quē ſovltīa uice facit. bar. Exhoc hēs ꝙ dictio ſolitꝰuerificatur in vna vice.Aliud ergo eſt dicere.ita ſolitum fieri. Aliud: ꝗaita facere cōconſuetudot binum actum. Barg ¶ Preſtationē. ſic ⁊uolūtatē alterartur: ſed cū debitori liberationē legat ⁊ nō de nouō aliud debere incipiat: ſeparatū eſt qd̓ additur: ⁊ ſic eſt in ſiruel dic ꝙ in qͣliꝰt earūapparet rōejpueteſtamēti īſpicit̉tē ctra. sͣ. de le. iii. nomfilio ſolu. ibi. Itē fac̄. sͣd̓ an. le. ſeio. §. i. ⁊. §. fi.⁊d̓le. i. ſi mihi ⁊ tibi. §.llegatis. ⁊. jͣ. de re. iur̄.l. in iudicati. ⁊ d̓ adi. lel. trāſlatio. ⁊. l. ſe. ⁊ .jͣ.de ſe. ta. l. i. §. nō autē.h ¶ Nouiſſima. ſic. C.ne de ſtatu de⁊ no. tēpus ītis inſpici: ſiIel̓aſtruc.cipia in prin. ſedtp̄s teſti: ut.aurelius.§. fi. ⁊. jͣ.medico. ⁊i. vx.ri in pͥn. ⁊. §. i. ⁊. l. vxorem. §. teſtamēto. So.Im. R. in alimētis prout minuit uel argni reiratania⁊idet reunuere p̄ciū aq̄. ⁊ tale letū nōiea. Prīo pͦcūdo obonejTertio rn̄ſionem. Scd̓a ibi. nec videri. Tertia ibi. hec. n. Bar.i ¶ Per fideicō .ſ. aRes .i. hec qō̓. I¶ Agi .i. tractari.m ¶ Ciſternas. h̓ poſſet ſaltē ꝑſonalis ẜuitꝰ eē ẜm. R. n ¶ Predij..i. p̄diali.Nō poſſeſſori .i. dn̄o. ut. sͣ. cōia pre. l. i. ac. p ¶ Relicia. hic accipe qd̓ eſt in fi. hoc. .n. ⁊cͣ. Si aūt diceres ⁊ predij ſeruitutē. nōvaleret: cū nōbēti vnū p̄diū nō poſſet legari ⁊ merito. nā ⁊cͣ.¶ Perſone tn̄ .ſ. aliquādo: ut cū nō relinquit̉ habēti p̓diū. ſꝫ hoc acto:ut ad heredē nō trāſeat. quo caſu eſt ſeruitus ꝑſonalis ẜm. R. vt hic qd̓Io. non placet. īmo realis: ſed heres legatarij excep. repellitur qd̓ patet:qꝛ vedicat̉ .ſ. ꝑ cōfeſſoriā: ut. sͣ. de ſer. ruſti. p̄di. pecoris. ⁊. l. ſe. ⁊ hic expoſſe ſeruitutem ꝑſone .i. p̄dialis q̄ finit̉ cū ꝑſona qn̄ hoc actū eſt: vt dixi. etſic non eſt contra. l. illam pecoristem ꝙ dicit ius hauriēdi eē ꝑſonale:

īmo reale: vt. sͣ. de ſer. ruſti. pre. l. ſi mihi. §. fi. ſed dic: ut mō no. quādo .ſ. ita fuit dictū. at cū non habēti prediū relinꝗtur nō eſt realis vt ſubijcit: ſed perſonalisſi hoc velit relinquens vel cōſtituēs ẜm. R. vt. sͣ. de ſer. ru. predi. lucius ⁊ ẜmhoc per cōfeſſoriaꝫ peteret̉. ſꝫ. jͣ. dicit: nec perſonalē eē: ut. sͣ. de ſerui. ſ. ut pomuꝫſed quoddaꝫ ius qd̓ actiōi ꝑſonali ex teſtamēto vel pacto debet̉. ſicut ſi. x. mihiſtipuler: ut no. dicta. l. pecoris⁊ facit. sͣ. de uſu. ⁊ ha. l. vſusaque. ⁊ sͣ. e. l. i. ac.¶ Inutiliter. ut ſit ſeruitꝰ realis. ſed perſonalis ẜm. R. tudic: ut ſit ẜuitꝰ realis uel ꝑſonalis. nā neutrū ē: ut. sͣ. dixi.s ¶ Erūt .i. ſeruitutes uel iura.ſ. ut ſint ꝑſonales ſeruitutes.ẜm. R. uel ut nō ſint reales.uel perſonales: ſed quoddā iuſut. d. l. vt pomum.Filio Mulier pōteſſeLerecutrit in teſtō. Et cogitur illud offm̄ acceptare: ſiagnouit legatū a defuncto ſibirelictū. Itē hoc offm̄ ſi hꝫ onūburſale annexū tranſit ad hēredes. h. d. Bar.t ¶ A filio cōpellēdā. ad hoc ē.sͣ. de lega. ii. l. v. ⁊ no. non licere in partē uelle in partē nolle d̓functi parere iudicio. ſic. jͣ.de oꝑ. liber. ſi ita ſtipulatio infi. ⁊ de bonis liber. l. nam abſurdum. ⁊ sͣ. de acꝗ. here. l. i.⁊. ii. ⁊ sͣ. de le. i. l. ꝗdam. ac.u ¶ Debere. ſic. sͣ. e. l. cū vnꝰin prin. ac.¶ Teſtator. Relatiuū ꝗsuel qui limitat ſuū antecedensnon ſolū in quātitate: ſed etiaꝫin tempore. h. d. Bar.x ¶ Delegata. qꝛ teſtator cōmodabat aliꝗbus qui interimeos alebant: uel ibant in area:vt uadūt ruſtici huius ciuitatis ad medicinā: ⁊ ſic non alebantur ex burſa dn̄i. ac.y ¶ Claudius .ſ. dixit idē adijciendo ⁊ diſtinguendo: vt ſubijcit. ac.3 ¶ Ab his .i. ab hac cōcubina⁊ ita de ſingulari trāſit ad pluralem numeruꝫ uel dic ab hisminiſtris .ſ. ruſticis: ⁊ ab ipſoteſtatore. nā tūc h̓ variatio nōnocet quominus debeātur. verum vt vrbana familia aleturīſpecto tꝑe mortis: vt. sͣ. eo. l.mela. §. ſed ⁊ ſi alimenta.¶ Ticia decedens. Relatiuū ꝗs uel qui limitat vnumantecedens ad quod refertur:non alia. h. d. Bar.a ¶ Ticia. oībus .ſ. heres poterit conueniri: quoniā oībꝰ quātum quibuſdam dabat legare videtur. ſic forte variatur⁊ alibi collectiuum nomen ponitur. ſicut hoc nomen libertis: vt. sͣ. de tritico lega. l. cumvinum. ⁊. .l. finali. in principioſic ergo hic iſta uerba que viua preſtabam. non reſtrīguntprecedētia. ſic. sͣ. e. uerba. ⁊ sͣ. ti. i. l. legata in pͥn. ⁊ de fundo inſtructo. l. q̄ſitum.§. pe. ⁊ de le. iii. l. ea tamen. ⁊. l. cū quis decedens in fi. ſed ar. contra. sͣ. de penulega. l. nāqꝫ in fine. ⁊ de lega. iii. queſitum. §. i. ⁊. l. heres. §. vxori. ⁊ sͣ. ti. i. cumquidā. ⁊ sͣ. de le. i. l. nō ſolū. §. fi. ⁊ facit. jͣ. e. ti. l. teſtamento. ac.Limenta. Legata relicta ab herede. debent̉ ab herede hr̄dis. Itē appellatione libertorum heredis libertus liberti cōtinetur quē teſtator tractabatvt ſuum. h. d. Bar.¶ A moderato. proprium nomen. ac.¶ Teneri. qm̄ nō ꝑſone eſt onus indicēdum cū per aliū poſſit impleri: vt. C. decadu. tol. l. vna. §. ne aūt. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. in pͥn. ⁊. l. cū vnus in prin. ac.l ¶ Libertis. cōmoda. propriū nomē teſtatricis.indos. certos al̓s nō valeret: vt. sͣ. de iure do. l. cum poſt. §. gener. ac.C