Druckschrift 
Corpus iuris civilis : Digesta Justiniani. Infortiatum. Mit der Glossa ordinaria des Accursius und mit Summaria des Hieronymus Clarius.
Entstehung
Seite
168r
Einzelbild herunterladen
 

De alimentis ⁊ cibarijs legatis.XXXIII

16 8

pubertatēª deberi: ſꝫ h̓ veꝝ non eſt.tādiu .n. debent̉ donec teſtator voluerit. aut ſi nō apꝑeat ꝗd ſentiat: ꝑtotū tp̄s vite ſueᵇ d̓bebunt̉. Certe: ſi vſqꝫ ad pubertatē alimēta relinquant̉: ſi ꝗs ad exēplū alim̄toruꝫq̄ dudūᶜ pueris ⁊ puellis dabanturvelit ſequi: ſciat adrianū ꝯſtituiſſevti pueri vſqꝫ ad. x. ⁊ octauū: puelle vſqꝫ ad xiiij. annū alant̉. ⁊ hancformā ab adriano datā obſeruandā eē imperator noſter reſcripſit. Sꝫ ⁊ ſi generaliter pubertas nōſicᵉ diffinitur tn̄ pietatiſ intuitu in ſolaᶠ ſpecie alimentoꝝ hoc tp̄s etatiseē obſeruādū: nō ē inciuile. Sꝫ⁊ ſi alimēta q̄ viuꝰ p̄ſtabat reliquerit: ea demuꝫ p̄ſtabuntur: q̄ mortistꝑe p̄ſtari ſolitꝰ erat. Quare ſi fortevarie p̄ſtiterit: eiꝰ tn̄ tꝑis preſtatioſpectabit̉: qd̓ ꝓximū eiꝰ mortis fuit Quid gͦ ſi cū teſtaret̉ minꝰ p̄ſtabat: plꝰ morꝭ tꝑe vl̓ ꝯͣ. Ad hͦ erit dicēdū eā p̄ſtationēᵍ ſeq̄ndā q̄ nouiſſimaʰ fuit. Quidā libertis ſuis vtalimenta ita aquā quoqꝫ ꝑ fideicōmiſſumⁱ reliquerat. cōſulebat de fideicōmiſſo cū in ea regione africevl̓ forte egyptij resᵏ agiⁱ ꝓpōebat̉:vbi aqua uenalis ē dicebaꝫ igit̉ eſſeemolumētū fideicommiſſi. ſiue ꝗshn̄s ciſternasᵐ id reliq̄rit. ſiue nō utſit ī fideicō. qͣꝫto ꝗs ſibi eſſet aquaꝫcōparaturus. Nec uideri inutileeē fideicōmiſſum qͣſi ſeruitute predijⁿ nō poſſeſſoriº uicine poſſeſſiōisrelictaᵖ. Nā ⁊ ſi hauſtus aq̄ ut pecoris ad aquā appulſus ē ẜuitꝰ ꝑſonetn̄q ei qui uicinus non ē inutiliterᶠ reliquitur. In eadē cā eruntᶠ ſeruitutes geſtandi. uel ī tuo uuas pͥmendi. uel aree tue ad frumēta ceteraqꝫlegumīa expͥmenda utēdi. hec eniꝫaqua perſone relinquetur.R euola 6Filio herede codicillis ſeie. x.reliꝗt. ⁊ alumno his uerbis. Meuio īfanti alūno meo. xl. dari uolo:que peto a te ſeia ſuſcipiaſ ⁊ uſuraseius quīcūces in annū uſqꝫ uiceſimum etatis preſtes: eumqꝫ ſuſcipias ⁊ tuearis. Queſitum eſt an ſeiapoſtqͣꝫ legatum ſuum acceperit ſi

noluerit pecuniaꝫ alūno relictaꝫ ſuſcipere: uel in ſuſcipiēda ea ceſſauerit: onera alimētorū ex die mortꝭ teſtatoris compellēda ſit agnoſcere:rn̄di ẜm ea q̄ ꝓponerent̉ cōpellendāᵗ p̄ſtare: cui fideicommiſſum fit. Ideꝫ queſijt an̄ hē̓s quoqꝫ ſeiein annos. xx. alimēta p̄ſtare debeat: rn̄di debereᵛ. Teſtator ꝯcubine mācipia ruſtica numero octo legauit: ⁊ his cibaria preſtari iuſſit inhec verba. Eiſqꝫ mācipijs q̄ ſupralegaui cibarij noīe ab he̓dibꝰ meisp̄ſtari volo q̄ me viuo accipiebant.queſitū ē cū viuo teſtatore ſempermācipia ruſtica tꝑe meſſiū ⁊ areaꝝdelegataᵉ fuerīt: ⁊ ex eo tꝑe cibariaex ratione domini ſui nunqͣꝫ acceperint: excepto cuſtode p̄dioruꝫ anhēs quoqꝫ eius tꝑis .i. meſſis ⁊ arearuꝫ cibaria cōcubine ꝓ mācipijsruſticis preſtare deberet. rn̄di eū cuius notio eſt eſtimaturū. Claudiuſmerito. Nā ſi eodē mō quō apudteſtatorem fuerunt apud cōcubināfuturā legauit: non d̓bebuntur eiustēporis de quo queſituꝫ eſt cibaria.Ueruꝫ ſi velut ī miniſteriū vrbanū ab hisᶻ tranſferent̉: debebūtur. Ticia decedens teſtō ita cauit.Oībusª libertis libertabuſqꝫ meiscibaria ⁊ veſtiaria q̄ viua p̄ſtabamdari p̄ſtariqꝫ volo. queſitū eſt cumtribus ſolum eo tꝑe quo ea vixit: ſicut rationibus continebatur: cibaria ⁊ veſtiaria preſtiterit: an hereseius a ceteris quoqꝫ libertis conueniri poſſit: an vo tm̄ tribus ſit obnoxius qui rationibus ipſius cibaria ⁊ veſtiaria accepiſſe reperiunt̉.rn̄di ab omnibus.TDdelꝰLimēta ⁊ veſtiaria libertis ſuLis dedit: queſitum eſt: an quianoīatim a moderatoᵇ vno ex heredibꝰ iuſſit teſtator: ſolus moderatꝰd̓beat. Nō ēt pꝰ mortē moderatihēs eiꝰ. rn̄di etiā he̓des eiꝰ teneriᶜ. Libertꝭ libertabuſqꝫ. Itē qͦs qͣsqꝫ teſtō codicilliſue māumiſeat: alimēta ꝯmodaᵍ qͦ viua p̄ſtabat dariiuſſerat. Itē oībꝰ lib̓tꝭ libtabuſqꝫ fūdosᶜ q̄ſitū ē an̄ ad ea legata admit-

Ad pubertatē. ſi ſenſit d̓. xii. ⁊. xiiij. an. peſſime dixit. ſi ſenſit d̓. xviii.male dixit: qꝛ vſqꝫ ad mortem: vt ſtatim corrigit. ac.muite ſue. nā cū vita finitur: ut. sͣ. de trāſac. l. cum hi. §. conſtat. ⁊ jͣ.ad. l. fal. hereditatū. ⁊ ſic large fit īterpretatio: ut. jͣ. de reg. iur. l. in teſtanēns. ac. c Certe. dudū .i. an̄ hāc. l. nā ꝑ hāc. l. uſqꝫ ad morteꝫ. Cōſtituiſſe. predcōcaſu: qn̄ uſqꝫ ad pubertatem fuit relictum. ac.e Nō ſic. ad. xviii. an.ſed ad. xii. uel. xiiij. vt inſti. q. mo. tuiel. fi. §. ii.⁊ iij. hoc ergo ſpecialefauore alimentorū. ſic ⁊als. sͣ. de adop. arrogio. §. nōxvii. vi. sͣf In ſola. ⁊ alio caſu:ut modo no. ⁊ facit. jͣ. d̓uer. ſigni. pueri.ſi Iſtd̓ dr̄C.acere qd̓quē ſovltīa uice facit. bar. Exhoc hēs ꝙ dictio ſolitꝰuerificatur in vna vice.Aliud ergo eſt dicere.ita ſolitum fieri. Aliud: ꝗaita facere cōconſuetudot binum actum. Barg Preſtationē. ſic ⁊uolūtatē alterartur: ſed cū debitori liberationē legat ⁊ nō de nouō aliud debere incipiat: ſeparatū eſt qd̓ additur: ⁊ ſic eſt in ſiruel dic ꝙ in qͣliꝰt earūapparet rōejpueteſtamēti īſpicit̉tē ctra. sͣ. de le. iii. nomfilio ſolu. ibi. Itē fac̄. sͣd̓ an. le. ſeio. §. i. ⁊. §. fi.⁊d̓le. i. ſi mihi ⁊ tibi. §.llegatis. ⁊. jͣ. de re. iur̄.l. in iudicati. ⁊ d̓ adi. lel. trāſlatio. ⁊. l. ſe. ⁊ .jͣ.de ſe. ta. l. i. §. nō autē.h Nouiſſima. ſic. C.ne de ſtatu de⁊ no. tēpus ītis inſpici: ſiIel̓aſtruc.cipia in prin. ſedtp̄s teſti: ut.aurelius.§. fi. ⁊. jͣ.medico. ⁊i. vx.ri in pͥn. ⁊. §. i. ⁊. l. vxorem. §. teſtamēto. So.Im. R. in alimētis prout minuit uel argni reiratania⁊idet reunuere p̄ciū aq̄. ⁊ tale letū nōiea. Prīo pͦcūdo obonejTertio rn̄ſionem. Scd̓a ibi. nec videri. Tertia ibi. hec. n. Bar.i Per fideicō .ſ. aRes .i. hec qō̓. I Agi .i. tractari.m Ciſternas. h̓ poſſet ſaltē ꝑſonalis ẜuitꝰ eē ẜm. R. n Predij..i. p̄diali.Nō poſſeſſori .i. dn̄o. ut. sͣ. cōia pre. l. i. ac. p Relicia. hic accipe qd̓ eſt in fi. hoc. .n. ⁊cͣ. Si aūt diceres ⁊ predij ſeruitutē. nōvaleret: cū nōbēti vnū p̄diū nō poſſet legari ⁊ merito. nā ⁊cͣ. Perſone tn̄ .ſ. aliquādo: ut cū nō relinquit̉ habēti p̓diū. ſꝫ hoc acto:ut ad heredē nō trāſeat. quo caſu eſt ſeruitus ꝑſonalis ẜm. R. vt hic qd̓Io. non placet. īmo realis: ſed heres legatarij excep. repellitur qd̓ patet:qꝛ vedicat̉ .ſ. ꝑ cōfeſſoriā: ut. sͣ. de ſer. ruſti. p̄di. pecoris. ⁊. l. ſe. ⁊ hic expoſſe ſeruitutem ꝑſone .i. p̄dialis q̄ finit̉ cū ꝑſona qn̄ hoc actū eſt: vt dixi. etſic non eſt contra. l. illam pecoristem ꝙ dicit ius hauriēdi eē ꝑſonale:

īmo reale: vt. sͣ. de ſer. ruſti. pre. l. ſi mihi. §. fi. ſed dic: ut mō no. quādo .ſ. ita fuit dictū. at cū non habēti prediū relinꝗtur nō eſt realis vt ſubijcit: ſed perſonalisſi hoc velit relinquens vel cōſtituēs ẜm. R. vt. sͣ. de ſer. ru. predi. lucius ⁊ ẜmhoc per cōfeſſoriaꝫ peteret̉. ſꝫ. jͣ. dicit: nec perſonalē eē: ut. sͣ. de ſerui. ſ. ut pomuꝫſed quoddaꝫ ius qd̓ actiōi ꝑſonali ex teſtamēto vel pacto debet̉. ſicut ſi. x. mihiſtipuler: ut no. dicta. l. pecoris⁊ facit. sͣ. de uſu. ⁊ ha. l. vſusaque. ⁊ sͣ. e. l. i. ac. Inutiliter. ut ſit ſeruitꝰ realis. ſed perſonalis ẜm. R. tudic: ut ſit ẜuitꝰ realis uel ꝑſonalis. nā neutrū ē: ut. sͣ. dixi.s Erūt .i. ſeruitutes uel iura.ſ. ut ſint ꝑſonales ſeruitutes.ẜm. R. uel ut nō ſint reales.uel perſonales: ſed quoddā iuſut. d. l. vt pomum.Filio Mulier pōteſſeLerecutrit in teſtō. Et cogitur illud offm̄ acceptare: ſiagnouit legatū a defuncto ſibirelictū. Itē hoc offm̄ ſi hꝫ onūburſale annexū tranſit ad hēredes. h. d. Bar.t A filio cōpellēdā. ad hoc ē.sͣ. de lega. ii. l. v. ⁊ no. non licere in partē uelle in partē nolle d̓functi parere iudicio. ſic. jͣ.de oꝑ. liber. ſi ita ſtipulatio infi. ⁊ de bonis liber. l. nam abſurdum. ⁊ sͣ. de acꝗ. here. l. i.⁊. ii. ⁊ sͣ. de le. i. l. ꝗdam. ac.u Debere. ſic. sͣ. e. l. cū vnꝰin prin. ac. Teſtator. Relatiuū ꝗsuel qui limitat ſuū antecedensnon ſolū in quātitate: ſed etiaꝫin tempore. h. d. Bar.x Delegata. qꝛ teſtator cōmodabat aliꝗbus qui interimeos alebant: uel ibant in area:vt uadūt ruſtici huius ciuitatis ad medicinā: ⁊ ſic non alebantur ex burſa dn̄i. ac.y Claudius .ſ. dixit idē adijciendo ⁊ diſtinguendo: vt ſubijcit. ac.3 Ab his .i. ab hac cōcubina⁊ ita de ſingulari trāſit ad pluralem numeruꝫ uel dic ab hisminiſtris .ſ. ruſticis: ⁊ ab ipſoteſtatore. nā tūc h̓ variatio nōnocet quominus debeātur. verum vt vrbana familia aleturīſpecto tꝑe mortis: vt. sͣ. eo. l.mela. §. ſed ⁊ ſi alimenta. Ticia decedens. Relatiuū ꝗs uel qui limitat vnumantecedens ad quod refertur:non alia. h. d. Bar.a Ticia. oībus .ſ. heres poterit conueniri: quoniā oībꝰ quātum quibuſdam dabat legare videtur. ſic forte variatur⁊ alibi collectiuum nomen ponitur. ſicut hoc nomen libertis: vt. sͣ. de tritico lega. l. cumvinum. ⁊. .l. finali. in principioſic ergo hic iſta uerba que viua preſtabam. non reſtrīguntprecedētia. ſic. sͣ. e. uerba. ⁊ sͣ. ti. i. l. legata in pͥn. ⁊ de fundo inſtructo. l. q̄ſitum.§. pe. ⁊ de le. iii. l. ea tamen. ⁊. l. cū quis decedens in fi. ſed ar. contra. sͣ. de penulega. l. nāqꝫ in fine. ⁊ de lega. iii. queſitum. §. i. ⁊. l. heres. §. vxori. ⁊ sͣ. ti. i. cumquidā. ⁊ sͣ. de le. i. l. nō ſolū. §. fi. ⁊ facit. jͣ. e. ti. l. teſtamento. ac.Limenta. Legata relicta ab herede. debent̉ ab herede hr̄dis. Itē appellatione libertorum heredis libertus liberti cōtinetur quē teſtator tractabatvt ſuum. h. d. Bar. A moderato. proprium nomen. ac. Teneri. qm̄ nō ꝑſone eſt onus indicēdum cū per aliū poſſit impleri: vt. C. decadu. tol. l. vna. §. ne aūt. ⁊ sͣ. l. ꝓxi. in pͥn. ⁊. l. cū vnus in prin. ac.l Libertis. cōmoda. propriū nomē teſtatricis.indos. certos al̓s nō valeret: vt. sͣ. de iure do. l. cum poſt. §. gener. ac.C