LiberI

cipiaturª: que ſentētia reſcripto imperatoris noſtri ⁊ diui ſeueri iuuatur: ꝗ reſcripſerunt homīe legato:actoreꝫ nō poſſe eligi. ¶ Si de certo fundo ſenſit teſtatorᵇ: nec appareat d̓ quo cogitauitᶜ electio hr̄diserit quē velit dare. aut ſi appareatipſe fundus uēdicabit̉. ſed ⁊ ſi lācēlegaue̓it: nec apꝑeat quā: eq̄ electioeſt hr̄dis quā uelit dareˢ. EOm.Egatarius ꝓ ꝑte acquirer̄: ꝓparte repudiar̄ legatuꝫ n̄ poteſtᵉ. Hē̓des autem eius poſſuntᶠut alter eoꝝ partem ſuam acquiratalter repudiet. ¶ Si legatū nobisrelictum cōſtituerimꝰ nolle ad nospertiner̄: pro eō erit qͣſi nec legatūˢquidem ſit. ⁊ ideo dicemus nec cōfuſasᵛ ſeruitutes ſi forte prediū mihi legatum predio meo debueritſeruitutes. ¶ Sed ⁊ integra furtiactio manebit: ſi ẜuus legatus ſitei cuius noīe furti age̓ poterit legatariusˡ.P Aulus.Am ſeruꝰ legatus in fuga eſſetᵏ uel longinquo abſens exigaturⁱ: operā preſtar̄ hēs dꝫ: ut eaꝫrē acꝗrat ⁊ preſtet. ⁊ ita iulianꝰ ſcribit. nā ⁊ ſūptum in hanc reꝫ facereA Frica.hēs debet.Pud iulianuꝫᵐ querit̉. putatTqꝫ ſumptuꝫ preſtandum. qd̓ ⁊ego arbitror ſequēdū. ¶ Fructusaūt hi de̓ducūturⁿ in petitionē. nonquos hr̄s ꝑceperit ſꝫ quos legatarius percipere potuit. ¶ Et ideꝫ inoperis ſeruoꝝ ul̓ uecturis iumētorum uel naulis nauiū dicēduꝫ eſt.Qd̓ in fructibus dicitur. hoc ⁊ inpenſionibus urbanorum edificiorum intelligenduꝫ erit. ¶ Inº uſuraꝝ aūt quātitate mos regiōis eritſequendus. iudex igitur uſurarummodum eſtimabit ⁊ ſtatuet. ¶ Ipſius quoqꝫ rei īteritūʸ poſt morā d̓

bet ſicut ī ſtipulatione. ¶ Si poſtmoram res interierit eſtimatio eiꝰpͥſtatur. ¶ Item partus ancillaruꝫ¶ Et ſi ſeruus fuerit legatꝰ: ⁊ hēditasq vel legatuꝫ vl̓ ꝗd ꝑ eum acꝗſituꝫ ſit: hēs dꝫ p̄ſtare. ¶ Si ticiꝰrē a me emiſſet: ⁊ eādē mihi legaſſet: anteqͣꝫ ei traderē: mox vt tradidero ⁊ p̄ciuꝫ recepero: videt̉ ꝗdeꝫis prima facie rem mihi meā legaſſe: ⁊ iō legatum nō conſiſtereʳ. ſedex empto actione liberatꝰᶠ vtiqꝫ ꝑlegatum rem vēdicar̄ potero: quātradidi. ¶ Sꝫ ſi nondum erat ſolutuꝫ mihi preciuꝫ iulianus ſcripſitex vendito quidem me acturum:ut p̄cium cōſequar: ex teſtam̄to v̓out rē quā vendidi ⁊ tradidi r̄cipiā.¶ Idē ſubiungit: ſi p̄cium quideꝫmihi erat ſolutum reꝫ āt nondumtradideram ex teſtō me agenteꝫ liberationem conſequi.Dē iul̓. ſcribit. ſi funduꝫ teſtōrquē ab alio emerat mihi legauerit: he̓deꝫ cogēduꝫ mihi actiōeꝫex ēptoᵗ pͥſtare .ſ. ſi nōdaꝫ res tradita fuerit vl̓ d̓functo vl̓ he̓di. ¶ Siquis alicui legauerit: licere lapideꝫcede̓ᵛ: qͣſitum eſt an̄ etiaꝫ ad hr̄deꝫh̓ legatum trāſeat; ⁊ marcel. negatad hē̓dē hoc legatuꝫ trāſmitti niſinomen he̓dis adiectuꝫ legato fuerit. Hr̄s cogitur legati p̄dij ſoluer̄uectigal preteritumʳ vel tributum:uel ſalariumʸ ul̓ cloacariuꝫ ul̓ ꝓ aq̄forma. ¶ Scio ex facto tractatuꝫ.Cuꝫ ꝗdaꝫ duos fundos eiuſdē nomīs hn̄s legaſſet fūdū cornelianū:⁊ eſſet alter p̄cij maioris alter mīoris: ⁊ hē̓s diceret minoreꝫ legaturlegatariꝰ maioreꝫ vulgo fatebat̉utiqꝫ minorēª eū legaſſe ſi maioreꝫnon potuerit docere legatarius.¶ Conſtat etiam res alienas legari poſſe. utiqꝫ ſi cōparari poſſint: ē

jboues ī ſuo pr̄imonio: ⁊ tūc eligit legatariꝰ: ut h̓ ⁊ iſti. d̓ le. §. ſi general̓r. ⁊ jͣ. e..l. ſi ẜuus legatꝰ. §. cū hō. ⁊. jͣ. de op. le. l. ii. ⁊ sͣ. fami. her. l. heredes. §. ſi īcerteAut nō. ⁊ tūc hr̄s eligit: ut. jͣ. de triti. le. l. iii. in pͥn. ⁊. l. iiii. ubi aūt teſtator d̓ cetis ẜuis reliquit īcertū: aut ſenſit de certo: ⁊ hoc apꝑet ꝑ aliqͣ indicia: ⁊ tūc hr̄s eligit: vt. sͣ. e. l. ſi ꝗs a filio. §. ſi ꝗs. ⁊ ar. jͣ. ꝓx. §. ⁊ ar. jͣ. e. l. ſi domꝰ .i. rn̄. aut n̄ ſenſit d̓ certo: ⁊ tūc legatarij ē electio: vt. sͣ. e. l. ꝗ duos. in ſcd̓odic .ſ. ī fūdo ꝙ nō ualet: ut. sͣ.e. de iu. do. l. cū pꝰ. §. gener. etē rō: qꝛ dādo palmā terre hr̄slib̓at̉: cū ſola deſtinatiōe ꝯſtituat̉ fūdus: vt ī. d. l. qd̓ ī reruꝫ.§. fi. in tertio .ſ. in domo dicut. jͣ. e. l. ſi domus. in pͥn. ac.a ¶ Accipiat̉. ꝑ legatariū: ē gͣeius electio. lꝫ. R. ꝯͣ ut ſtatī dib ¶Sideceno. ieſtaror. qꝛ dirit ticianum cū tn̄ plures ticianos haberet fundos: ut. jͣ. e. l.c ¶ Quo cogitauit. vū ẜm cōſi domus. ac.munē regulā īutile dꝫ fieri legatū: ut de tutore dato cū eēntduo ticij legitimi: vt. sͣ. de teſt.tu. l. duo. R. ex benignitate gͦdet̉ electio hr̄di potius ꝙͣ peatoīno. Et noͣ. ꝙ. R. īducit hocꝓ ſe ut relicti ī gener̄ hr̄s hēatelectionē qd̓ dic: ut. sͣ. ꝓxi. Sꝫꝗd ſi n̄ hēat fūdū aliquē. ſꝫ ſenſit d̓ ticiano: cū vicini ſui pl̓eshērēt ticianos: vr̄ legatarij electio. ut ī ẜuis dixi. sͣ. ꝓxi. ⁊ illūteneat̉ heres emere ⁊ dare.d ¶ Quam uelit dare. jͣ. d̓ au.⁊ ar. le. l. ꝗ lancem. contra. ſo.ibi teſtator dixit minorem vn̄de media intelligit̉. ut inſti. decapi. di. §. i. ac.Egatarius. Actio ꝓegato diuiditur in heredes. ⁊ iō pōt vnus agnoſcerealter repudiare lꝫ defunctus n̄e ¶ Nō pōt vt ⁊. jͣ. ti. i. l. iiii. etnon poſſit. Bar.v. ⁊ .vi. ⁊. l. ſi cui res. ac.f ¶ Hr̄des pn̄t. ut. jͣ. d̓ ꝯdi. etdemō. l. cui fūdus. in fi. Contra. So. illud ītelligit̉ niſi deitotū hr̄di qd̓ dꝫ ei dari: ſed illodato poterit ꝑtē hr̄e vnus heredū. Itē ꝯtra. jͣ. d̓ v̓. ob. l. ii..§. i. So. illd̓ ubi ſtipl̓atio n̄ recipit diuiſionē. h̓ āt res legataſic. ⁊ fa. jͣ. d̓ vſuca. l. ſi aliea.¶ Si legatuꝫ. Nō dr̄ legatū ex quo eſt repudiatū. bag ¶ Nec legatū. ut ⁊. jͣ. e. l. ſeruum filii. §. i. ⁊. l. ſi tibi hō. §.ſic. ⁊ ar. sͣ. de iureiu. l. non erat. §. ſi neqꝫ. ⁊. C. d̓ cur. fu. l. fi. §. pe. ac. h ¶ Neccuꝫ ẜuus. ⁊ sͣ. ad. l. aqui. l. nāꝯfuſas. qd̓ eſſet ſi ipſe ideꝫ predii vtriuſqꝫ dn̄s eē cepit: ut. sͣ. quē ad. ſer. amit. l. i.i ¶ Legatariꝰ. q̄ extīguēt̉ ſi dn̄s eēt factꝰ: vt. jͣ. d̓ fur. l. a ticio. ⁊ fa. jͣ. d̓ māu. l. ii.Um ſeruus. Seruū exiſtentē in fuga uel ī longīquo teſtamēti tēporeCheres dꝫ ſuis ſumptibꝰ perſequi ⁊ legatario dare. h. d. Bar.k ¶ Eſſet. tꝑe teſtamēti. ul̓ dic ſecūdo poſt mortem culpa heredis. ac.l ¶ Exigatur .ſ. ꝑ legatariū ab herede. Diſtingue gͦ qͣtuor tꝑa: tēpꝰ teſtam̄ti: ⁊tunc ſuo ſūptū hr̄s recuperat ut h̓: ſi aūt dubitet̉ ſit in rerū natura uel n̄: tūc cauetut. jͣ. e. l. ſeruo legato. §. fi. Item poſt teſtm̄ an̄ mortē: ⁊ tunc hr̄s ꝑſeꝗt̉ ſūptū ⁊periculo legatarit. ⁊ eſt rō qꝛ dꝫ dari ut erat tꝑe teſtamēti ut. jͣ. e. l. ſeruus legatus .i. rn̄. Si aūt poſt mortē ⁊ aditā hereditatē. ⁊ tūc aut culpa heredis. ⁊ tūc tenet̉ ad eſtimatiōeꝫ. aut non. ⁊ tūc cauehit d̓ reſtituendo ſi ad eum ꝑuenerit. Sedſi alienus ſit uel heres ſil̓r diſtinguit̉: ſit ī culpa fuge ul̓ non: ut. jͣ. e. l. cū res. §.itaqꝫ ſi ſtichus. ⁊. jͣ. ti. i. l. ſiꝗs ſeruū. h̓ ēt caſu cū fuerit in culpa poſſet h̓ loqſi aūt an̄ aditam vr̄ idem cū ēt in alieno pōt culpā cōmitti poſt aditaꝫ hereditatēvt. jͣ. e. l. cū res. §. ſed ſi alienus. ⁊. ar. jͣ. de re. iur. l. oīs hereditas. ac.m LPud iul̓. continuatur precedenti. l.Fructus Heres poſt morā tenet̉ de fructibꝰ ꝑceptis ⁊ qui potuerūt ꝑcip⁊ de interitu ⁊ in omni caſu. h. d. bar. n ¶ Deducūtur. ratione fuge. et dic deducunt̉ .i. detrahunt̉: qd̓ poſſet eē verū ẜm pͥma poſitioēꝫ caſus ſuperioris legisſed non bn̄ accederent ſequētia. ⁊ idco dicas fugiſſe poſt mortē ⁊ culpā heredis ⁊

d̓ducūt̉ .i. iducūt̉ ī petitionē. ⁊ ꝯcordat ad ſeq̄ntia. jͣ. ti. i. l. is ꝗ. ⁊. l. ꝑr̄onꝰ.o ¶ In vſuraꝝ. facit. sͣ. de admi. tu. l. tutor qui reꝑtoriuꝫ. §. ex celeris. &.sͣ. de uſur. l. iii. §. fi. ⁊. l. herēnius. ii.p ¶ Interitū. ut ⁊ .jͣ. e. l. cū res. in fi. ⁊. l. ẜuus legatꝰ. §. ſi ẜuus. ac.q ¶ Hereditas. jͣ. e. l. ſi tibi homo. §in ſeruus. in fi. ac.¶Si ticius. Reomea teſtatori debita p̄tmihi legari. ⁊ ī quo ꝯſiſtat legatū d̓clarabit euētus. idē ī re aliena teſtatori d̓bita. h. d. ⁊ primo legauit rē meā ſibid̓bitā. ſcd̓o rē alienā ſibi d̓bitā. ſcd̓a ibi. idē iulianꝰ. Itē pͥma ſubdiuidit̉ ī treſ. Prīo legauitrem emptā an̓ꝙͣ traderet̉ ⁊ preciū ſolueret̉: ⁊ teſtator d̓ceſſit poſt rē traditā ⁊ p̄ciū ſolutū. Secūdo poſt traditiōem etan̄ p̄cii ſol̓oneꝫ. Tertiopoſt ſolutionē p̄cii ⁊ an̄traditionē rei. Secundaibi. Sed ſi nōdū. tertiaibi. idē ſb̓iūgit. bar.r ¶ Nō ꝯſiſter̄. qꝛ quodmeū ē āpliꝰ meū fieri nōṗt: ut īſti. e. §. ſꝫ ſi reꝫ legatarij. ⁊. C. e. l. ꝓpͥasſꝫ tn̄ h̓ ualet: qꝛ potiꝰ qd̓ei debet̉ vr̄ mihi legareꝙͣ qd̓ ſit meū: vn̄ ſalteꝫꝯſequor lib̓ationē ⁊ fa.ad hoc. jͣ. de li. le. l. ſi eicui. ⁊ sͣ. d̓ uſuf. l. quotens. §. ſi colono. ⁊ sͣ. loca. l. ſi ī lege. §. fi. ⁊. jͣ. e..l. ſi tibi hō. §. ualet. ac.g ¶ Liberatus. ꝑ traditionem quā feci. ac.Dem iuli¶Pōt ꝗs legare rēſuā ſibi debitā actiōe ꝑſonali ⁊ vr̄ legaſſe actionē qua hꝫ: ⁊ heres cedēdo liberat̉. h. d. pau.t ¶ Ex empto. qꝛ videt̉legaſſe ius qd̓ hēbat: ut. proxi. §.Si quis. Quādolegatū ſonat in ſcm̄ explicādū ꝑ legatariū: cenſet̉ eē ꝑſonale ⁊ ad legatariū eiꝰ nō trāſit. pau.u ¶ Ceder̄. h̓ poſſet eſſeẜuitus p̄dialis ſi ad vtilitatē ṗdij qd̓ hēret legatariꝰ ei legaret̉: vt. sͣ.de ẜ. ru. pͥ. l. gͦ. ⁊ .ſ. ueluti. ⁊ trāſiret ad hr̄des h̓ergo nō hēbat ṗdiū: ad cuius neceſſitatē ꝯſtitueret̉ illa ẜuitus. vn̄ ius eſtꝑſonale non dico ſeruitus perſonalis: vt no. in eodem titulo. l. pecoris ſicilib i. jͣ. de vſufruc. le. l. i. ⁊ de ſer. le. l. pater. Idem in. d. l. pecoris. ac.Hęres. Opus tributi ⁊ vectigalis ſpectat ad heredē ꝓ tꝑe p̄reriteh. d. Bar. Uel ſic. Onus rei legate ꝓ tꝑe p̄terito ꝑtinet ad heredem: ſedſtꝙͣ ad legatarium ꝑuenit ad eum ꝑtinet. h. d. pau. de ca.x ¶ Preteritū. īmo legatarius poſſeſſor: vt. jͣ. d̓ pub. ⁊ vec. l. imꝑatoreal̓s. l. vti pactiōes. ⁊. C. ſi ſine cē. vl̓ re. l. fi. q̄ ſūt ꝯͣ. So. dic cogit̉ ſoluerlegatario: vt. jͣ. de cēſi. l. cū poſſeſſor. §. fi. ⁊ fa. jͣ. ti. ii. l. ꝗ ꝯcubina. §. ꝗ drtos. ac. y ¶ Salariū. al̓s ſolariū ꝓſolo: al̓s ſalariū. ⁊ oīa hͦ agnoſcit fructuarius pro futuro tempore: vt. jͣ. de vſufruc. lega. l. quero. ⁊. s.de vſufru. ſi pendentes. §. ſi quid cloacarij. ⁊. l. hactenus. ac.¶ Scio. In dubio debet̉ qd̓ minimū eſt ſi heres vult. h. d. Bar.z ¶ Fatebatur .i. dicebat̉ a ſapientibus. ac.⁊ ¶ M norē. ſed ſi vellet hr̄s dare maiorē vtiqꝫ potuit: vt. jͣ. de v. bp.l. ꝗ ex pluribꝰ. nā is mīor intelligit̉. vt iſti. de act. §. pͥterea. ⁊ jͣ. de cōdi. ⁊demō. l. ſub diuerſis. ⁊. l. nouiſſimā. ⁊ ſic intellige. jͣ. ti. i. l. ſi ita relſtiuꝫ.§. fi. ⁊ noͣ. minimū videri legatū qd̓ plene no. sͣ. e. l. legato. ſed ar. ꝯ. j. ii.i. l. gaius. Itē ꝯͣ. jͣ. de au. ⁊ ar. le. l. ꝗ lanceꝫ. So. minor ibi media dicit.ut inſti. de capi. di. §. i. item ar. cōtra. sͣ. de tęſta. tu. l. duo.¶ Conſtat. Res que nō eſt in cōi cōmertio uel eſt cū magna difficui