Liber

ciat̉ª. Prima .n. rōᵇ auctoritatis eaeſt vt heres fiat. per ꝯn̄s contingitvt debitum ſubeat: ſe tn̄ auctore abeo ſtipulari non pōtᶜ: cū ꝗdam auctoritatem accommodaret pupilleſue: vt ſeruo ſuo ſtipulanti ſponderet. Diuus pius antoninus reſcripſit iure pupillā non teneri: ſed inquātū locupletior facta ē dādā actionēᵇ. ¶ Sed ſi auctor fiat vt filioſuo ꝗd tradat̉: nulla erit auctoritaſ.Euidenter eniꝫ ſua auctoritate reꝫacꝗritᵉ. ¶ Tutor ſi inuitus retentus ſit per vimᶠ non valetᵍ qd̓ agit̉.neqꝫ enim preſentia corporisᵛ ſufficit ad auctoritatem: vtⁱ ſi ſōno: autmorboᵏ cōmiciali occupatus tacuiſſet.TDem.Ulla differentiaⁱ eſt. non īterEueniat auctoritas tutoris anꝑperā adhibeat̉.P AulusTiam ſi non interrogatus tu¶ Ator auctor fiat: valetⁿ auctoritas eius cuꝫ ſe probareⁿ dicit id qd̓agitur. hoc eſt enim auctorem fieri.T ſi pluribusⁿ POmpo.datis tutoribꝰ vniꝰ auctoritasſufficiatᵇ. tamen ſi tutor auctoretur:cui adminiſtratio tutele cōceſſa nōeſtꝰ: id ratum a pretore haberi nondebet. ¶ Et ideo puto verius eſſeqd̓ offilio placebat: ſi eo tutore auctore qui tutelam non gerebat emeram a pupillo: ſciensᵈ alium eiustutelam gerere dominum me non

poſſe fieri. ¶ Item ſi eo auctoreemam qui a tutela fuerit remotusˣ.nec enim id ratum haberi debet.T LpianusM Apillus obligari tutori eo auctore non pōtª. ¶ Plane ſiplures ſint tutores quoꝝ vniꝰ auctoritas ſufficiatᵗ: dicēdū ē alio auctor̄pupillū ei poſſe obligari: ſiue mutuam pecuniam ei det: ſiue ſtipuleturab eo. ¶ Sed ⁊ ſi cū ſolus ſit tutormutuaꝫ pecuniam pupillo dederitvel ab eo ſtipulet̉: nō erit obligatꝰᵛtutori naͣl̓rᵉ: tn̄ obligabit̉ inquantuꝫlocupletior factꝰ ſit. nā ī pupillū nōtm̄ tutori: veꝝ ēt cuiuis alij actionēinquātū locupletior factꝰ ē dādā diuus piꝰ reſcripſit. ¶ Pupillus vēdēdo ſine tutoris auctoritate nō obligat̉: ſed nec ī emēdoʸ niſi īquātuꝫlocupletior factꝰ ē. ¶ Itē ip̄e tutoremptoris ⁊ vēditorisª officio fungi nō pōt: ſed eniꝫ ſi ꝯtutorē habeat cuius auctoritas ſufficitᵇ ꝓculdubio emere pōt. ¶ Sed ſi mala fideꝰemptio interceſſerit: nulliꝰ erit momēti. ideoqꝫ nec vſucapereᵇ poteſt.¶ Sane ſi ſue etatisᵉ factus comprobauerit ēptionē: ꝯtractꝰ valet.¶ Sed ſi ꝑ interpoſitam ꝑſonamrē pupilli emerit: in ea cā eſt vt emptio nulliꝰ momenti ſitᵗ. qꝛ non bona fide videt̉ geſſiſſe rē. ⁊ ita eſt reſcriptuꝫ a diuo ſeuero ⁊ antonino.¶ Sāe ſiꝗdē emit ip̄e palāᵍ: dedit

duos. ⁊ sͣ. de in inte. reſti. l. nō ſolum in fi. ſed ar. cōtra. sͣ. de his qui no. infa. l.athletais. §. ſiue aūt. ac.niſtrabit ammodo: niſi de adiunca ¶ Effuciat̉. ſed nō aditore: vt ī aucͣ.vt hi q. i ob res minoꝝ. §. ſed ⁊ ſi ꝗs. colla. vj. Ac.b ¶ Prīa .n. ratio. i. principalis. vel ꝓpria. ac.c ¶ Non pōt. ſed promittere eipōt: qꝛ meliorē ⁊c̄. vt inſti. eo.§. fi. ⁊ jͣ. e. l. obligari. Item ⁊ſine ſtipulatione obligat̉ ei pupillus cōtraria ſi quid impendat tutor in rē pupilli: ut. jͣ. decōtra. iu. tu. l. i. in princi. Iteꝫhoc niſi palam ⁊ bona fide: vt.jͣ. e. l. pupillus. §. ſane.d ¶ Dādā actionē. tutori ī pupillū: qꝛ non debet trahere occaſione iuris ad iniquū cōpendium: vt. C. d̓ vſucap. ꝓ emp.l. fi. ac.e. ¶ Sed ſi. rem acꝗrit .i. acꝗrere vult. ſed pone hoc caſu filiuꝫſtipulari in cauſam caſtrenſemvel quaſi. vel ēt hodie aduenciam. rn̄. valet auctoritas niſiin aduēticia quo ad vſufructiqui patri q̄ret̉: vt. C. de bo. quili. l. pe. Itē hic videt̉ ſolui queſtio ſi filiuſfa. velit donare cauſa mortis ipſi patri: vel ſeruopatris ⁊ hoc patre auctore: vt.jͣ. de dona. cauſa mor. l. tamis. §. i. ꝙ non poſſit. ⁊ idem ſifratri .ſ. promittat frater quoad vſufructum. ac.¶ Iutor. Nō valet anctoriterpoſita a tutore inuito:nec preſentia corporis cū ignorantia. h. d. bar.f ¶ Per vim. ut auctoret̉. ac.g ¶ Nō valet. īmo videt̉ ꝙ valeat ipſo iure: ſed debeat reſcindi poſtea per actionē quod me.cauſa: vel alio iure reſtitutionis. ut. sͣ. qd̓ me. cā. ſi mulier.§. pe. ⁊. jͣ. qd̓ cū falſo tu. a. l. interdpāle: vt in dote. vtne. cā. l. ſi mulier§. ſi dos. ſic in matrimonioiudicio: ut ibi noͣ. Item ⁊ in teſtō. ut. jͣ. de teſta. l. ꝗ teſtō. §. fi. Item ⁊. jͣ. d̓ acꝗ. hr̄. l. vj. §. fi. ſed ibi fuit fallens⁊ ad hoc. jͣ. qd̓ cū falſo tu. l. nouiſſime. §. qd̓ ſi cōpulſus.h ¶ Corporis. ſic. jͣ. de cap. l. nihil. ⁊ sͣ. de ar. l. diē. §. corā. ⁊ de neg. geſt. l. at ꝗnatura. §. ſi libero. ⁊. jͣ. e. l. non multū. ac.i ¶ Ut .i. ſicut. ac. k ¶ Morbo .ſ. caduco. ac.rentia. Qd̓ sͣ. ꝓxīe dixit in ſpecie. nūc pōit in genere. bar.¶Hulla differentia. pone exēplū. sͣ. l. ꝓxi. in fi. ⁊. jͣ. e. l. obligari. §. pe.⁊. jͣ. de acꝗ. here. l. ſi quis mihi bo. §. iuſſum. Item facit. sͣ. qui ſatiſda. cogan. l.quotiens. ⁊ de interro. ac. l. de etate. §. nihil. ac.m L ¶ Ualet auctoritas. ſic ⁊ sͣ. de interro. ac. l. ſi ſine. ac.Tiam Sufficit auctoritas tutoris īterponi ꝑte nō īterrogāte. h. d. bar.n ¶ Probare. dicēs approbo: vel agnoſco: vel equipollēs. ſic in ratihabitione.vl̓. jͣ. rem ra. ha. l. quo enim. īmo ēt ſi tacet vr̄ auctorari ſi ſciat ꝙ ſit ⁊ ſi ſit preſens: vt. jͣ. e. l. īpuberes. ⁊. l. non multū. ẜm azo. ⁊ ar. C. ad uelle. l. ſi ſine. ar. ꝯͣ.jͣ. de reg. iur. l. qui tacet. vel forte ẜm. h. erit diſtinguēdū: vt. sͣ. qui. mo. pig.vel hypo. ſol. l. ſicut. §. non videt̉. ſed hec non placent īmo oportet eum loqui vthic. nec illaeres de ſua taciturnitate ſed pupilli loquitur quando re contratio. ſed illa non multum obſtat: niſi ſub. vnum maxime ibi .ſ. ſuꝑhitur obillo verbo ignorauerit. ac.¶ Eſi plurabus. Sufficit vnius tutoris auctoritas: ſi poteſt adminiſtran ¶ Et ſi pluribꝰ. ſuꝑ hac. l. dic ut ī ſūma eo. ti. in. §. preſtare oportet. vſqꝫ ad. §.poteſt tutor ⁊cͣ.o ¶ Sufficiat. vt ⁊. C. e. l. fi. niſi in caſu cum ſoluit̉ tutela: vt ibi. ac.Conceſſa nō eſt. īmo videt̉ poſſe auctorari: ut. jͣ. de acꝗ. here. l. pupillum. q̄eſt contra. So. expone hic non eſt conceſſa .i. denegata a iudice uel a teſtatore: ſiue in totum: ſiue in partem: ut quod facit in totum quo ad totum: ſit in partequo ad partem. vt. sͣ. ti. i. l. ſi duo. ⁊. l. iij. §. i. ⁊ fi. ⁊. l. ſe. in contrario non fuit negata. Sed ẜm hoc quid differt hoc a fi. iſtius. l. rn̄. aliud eſt eum remoueri oīnoaliud interdici adminiſtrationem: ⁊ ſic non deſinit eſſe tutor: ut. sͣ. ti. i. l. iij. §. i.ſic in epiſcopo aliud eſt eum deponi: aliud eſt adminiſtrationem auferri: licet ſitar. cōtra. jͣ. ti. ij. l. he. n. §. ſi pretor. ſed ibi expone. ſed ſi eſt conceſſa vni nōne utalijs denegata; rn̄. aut committitur vni: vt ille ſolus habeat neceſſe gerere

alij tamen poſſunt ſi volunt ⁊ tunc omnes poſſunt auctorari: vt. d. l. pupillum. ⁊. jͣ. de ſolu. l. ꝙ ſi forte. §. i. aut vt alij repellant̉ ⁊ tunc nō vt hic⁊. d. l. ꝙ ſi forte. aut eſt dubium ⁊ tunc omnino poſſunt: vt ar. sͣ. de iudi.cum pretor. ac.q ¶ Sciens. idē ⁊ ſi ignorās quo ad hoc ꝙ dicit dn̄m me non poſſe fieri.ſed ſecus eſt quo ad hocvt habeat locum edictuꝫquod cum fal. tu. vt. jͣ.qd̓ cum fal. tu. l. i. §. i. ⁊.§. fi. ac.r ¶ Item. remotus. sͣ.ergo lꝫ vni conceſſa ⁊ alteri denegata: cū tamenremotus non fuit a tutela: vt ibi noͣ. ⁊ facit. jͣ. ꝓemp. l. qui fundum. §. ꝗſciens. ac.Sius tutori tutore auUpillus. Pupilctorante non pōt obligari naturaliter niſi quātenus factus eſt locupletior: ſed cum auctoritatealterius tutoris poterit.h. d. bar.s ¶ Nō poteſt. vt. sͣ. l. i.in prin. lꝫ ⁊ ſine eius auctoritate poteſt ex cauſaadminiſtratiōis. vt. jͣ. d̓cōtra. iu. tu. l. i. in pͥn.t ¶ Plane. ſufficiat. nāaliꝗs eſt quādoqꝫ tutorcuius auctoritas non ſufficit: ut. sͣ. l. ꝓxi. Ac.u ¶ Sꝫ ⁊ſi. non erit obligatus. ēt naturaliter. ſiclam ⁊ non eſt locupletior: ⁊ iungitur huic ſequēs dictio naturaliterſecus ſi palam ⁊ bona fide: ut. sͣ. ti. i. l. non exiſtimo: ⁊. jͣ. e. l. §. ſane. ſedecontra pōt ſe obligarepupillo accipiēdo ab eomutuū: ut. sͣ. ti. i. l. quotiens. §. non tm̄. ⁊ addeqd̓ notatur. C. de inuti.ſtipu. l. i. ac.x ¶ Naturaliter. ⁊ ſi continues ſuꝑiori plana eſt. ſi v̓o inferiori tunc ſubaudi. ⁊ ciuiliter ex quo locupletior eſt. Idē ⁊ ſi dolū cōmitteret. qꝛ hec ſunt paria: vt. sͣ. depoſi. l. i.§. an in pupillū. ⁊ facit. C. de neg. geſt. l. ij. ⁊ sͣ. de condi. inde. l. qd̓ pupillus. ⁊. l. naturaliter. §. fi. ⁊. l. ſe. ⁊ de ac. ⁊ ob. l. pupillus. ⁊. jͣ. quandole. ce. l. cum illud. §. heres.¶ Pupillus. Pupillus in contractu vltro citroqꝫ obligatorio ſinectoritate tutoris non obligat̉: ſed aliū ſibi obligat. h. d. bar.y ¶ Sed nec in emēdo. ille in cū quo contrahit ſibi obligat̉: vt inſti. eo. īprin. ⁊ sͣ. de ac. emp. l. iul. §. ſi quid a pupillo. ⁊ hoc cum res erat talisquā licitū erat ei alienare: alioquin ẜm Io. aliud eſſet. ⁊ ſic claudicat hicictus ab alia parte. ar. cōtra. sͣ. de ar. l. pediculus. ac.Item. Inter emptorē ⁊ vēditorē dꝫ eē diuerſitas. h. d. bar.mptoris. al̓s emptōis ⁊ vēditionis. ⁊ ita in lib. dn̄i. ac.a ¶ Et vēditoris. vt qꝛ emat ab eo ſe auctore. ſūt .n. hec correlatiua ēptorlitor. ⁊ aliꝰ dꝫ eē emptor ⁊ aliꝰ vēditor: vt. sͣ. de reꝝ ꝑmu. l. i. ac.b 6ſufficit. hic dic vt noͣ. in prin. huius legis. ac.t ¶ Mala fide. preſumpta: vt qꝛ ſe auctore emit. alij referūt ad ꝓximuꝫquādo emit auctoritate contutoris: ⁊ dicunt malam fidē in eo ꝙ p̄cio minore vel ſciēs rem alienam.d ¶ Nec vſucapere. hoc intelligas cuꝫ res aliena emebatur a pupillo al̓sfruſtra ponet de vſucapiōe: ſed cōtra. jͣ. pro emp. l. ij. §. tutor. ſolutio ibitenuit emptio: qꝛ auctoritate cōtutoris. al̓s palam ⁊ bo. fi. quod hic nonfuit. Item intellige hoc niſi palam forte ⁊ bona fide auctoretur ſibiipſi ẜꝫIo. ar. jͣ. e. l. §. ſane. ⁊ sͣ. ti. i. l. non exiſtimo. ⁊. C. de contrahen. emp. l.cum ipſe. Item contra. sͣ. de contrahē. emp. l. ſi in emptione. §. fi. So.vt ibi. ⁊. d. l. cū ip ſe. ⁊ eiſdeꝫ modis ſoluitur in eo. ti. non licet. ⁊ sͣ. ti. i. l.tutor rerum. ⁊. l. quotiens. §. nō tm̄. ac.e ¶ Sane ſi ſue etatis .ſ. xxv. an. vt. C. de bis qui ve. eta. impe. l. fi. ⁊ facit. C. ſi mi. ſe ma. dix. l. i. ⁊. ij. ac.f ¶ Nullius momēti ſit. ſic. C. qd̓ me. ca. l. pe. ac.g ¶ Palā .ſ. tutor a pupillo ſe auctore palam preſtando aucͣ. ⁊ bona fi.⁊ ita in hoc caſu preſtat in re ſua auc̄. ſic. sͣ. ti. i. l. non exiſtimo ī fi. ⁊. l. tutor retū. ⁊ de iur. fiſci. l. non intelligitur. §. ſi ꝗs. ⁊ hoc innuit ſequens ca