Liber

ſunt. defuncto tutoreª eiꝰ heres eiuseandē tutelā adminiſtrauit: ⁊ aīaliaannis pluribus poſſedit. Queſituꝫeſt: an cū is cuias tutela adminiſtrata eſt ānis. xxiiij. eſſet: iure aīalia vēdicare poſſet? Rn̄di ẜm ea que proponerentur pupillum ea vendicare non poſſeᵇ.I DemHyrographis debitorum inAcendio exuſtis: cum ex inuentario contutoresᶜ ꝯuenire eos poſſent ad ſoluēdā pecuniā: aut ad nouationēᵇ faciendā cogere: cum ijdēcirca priores debitores propter eūdem caſum feciſſent: id omiſiſſentcirca debitores pupilloruꝫ: an ſi ꝗdpropter hanc ceſſationem eorum:pupilli dānum contraxerunt: iudicio tutele conſequantur? Reſpondi ſi approbatuꝫᵉ fuerit eos tutoreshoc per dolum vel culpam pretermiſiſſe: preſtare ab his hoc debere.¶ Ab eo qui ſententia p̄ſidis bonis adēptisᶠ relegatus erat: cum expermiſſu principis appellatio eiusrecepta ſit: quam is qui pronunciauerat non receperat: fundum emerat pupillus: interuenientibus tutoribus: ⁊ appellatione iniuſta pronūciata fundus ei ablatus eſtᵍ. Queſitum eſt an tutele iudicio precium fūdi pupillus conſequi a tutoribꝰ poſſit? Reſpon. ſi ſcientes emerunt abeo qui in ea cauſa eſſet vt obnoxius ſententie priorisᵇ eſſet: tutele iudicio eos teneri.T Dem.Ui negociationem per pamphilum ⁊ diphilum priꝰ ſeruos poſtea libertos exercebat: ſuoteſtamento eos reliquit tutores: ⁊cauit vt negocium eodeꝫ more exerceret̉ quo ſe viuo exercebatur. hiquoqꝫ tutelam adminiſtraueruntnon tm̄ cum impubes patroni filiꝰ

fuiſſet: ſed ⁊ poſt pubertatē eiꝰ. Sꝫdiphilus quidem cum incrementonegociationis rationē obtulit. pamphilus autem putauit ſibi reddereoportere: non ad incrementum negociationis: ſed ad computationēvſuraruꝫ: vt in tutele iudicio ſolet.Queſitum eſt an ẜm voluntatemdefuncti exemplo diphili: pamphilus quoqꝫ rationem reddere debeat? Reſpondit debere claudius triphonius: qꝛ lucrumⁱ facere ex tutela non debet. ¶ Ex duobus tutoribꝰ pupilli altero defuncto: adhucimpubere pupillo qui ſupererat: experſona pupilli ſui iudice acceptoconſecutus eſt cum vſuris quantūex tutela ad tutorem defunctū peruenerat. Queſitum eſt iudicio tutele quo experitur pubesᵐ factus: vtꝝeius tantum portionisⁿ que ab initio ex tutele ratione ad eum peruenerat: ad defuncti contutorem vſure veniant: an etiam eius ſummeºque ex ſortis vſuris preſtandis pupilloᵖ aucta poſt morteꝫ eius ad ſuperſtiteꝫ eque cū ſorte tranſlata ſit.aut tranſferri debuit? Reſpondi ſieam pecuniaꝫ in ſe vertiſſet omniūpecuniarū vſuras p̄ſtādasq. ¶ Ꝙſi pecunia manſiſſet in rōnibꝰ pupilli: preſtandū qd̓ bona fide ꝑcepiſſetaut ꝑcipere potuiſſet. Sed ſi fenoridare cū potuiſſet neglexiſſetʳ: cū idquod ab alio debitore noīe vſuraꝝcū ſorte dat̉: ei ꝗ accepit totuꝫ ſortis. vice fungitur: vel fungi debetᶠ.¶ Teſtamento dati tutores quodruptūᵗ videbat̉: ceſſauerūtʸ in adminiſtratione tutele: ⁊ a preſide tutordatꝰ eſt pupillo: iuſſi aūt ſunt ⁊ hiʳꝗ dati erant teſtamento tutores tutelāʸ admīſtrare: ꝯiūcto eo ꝗ a preſide datꝰ ceꝑat adminiſtrare. Que

a ¶ Defuncto tutore. idem ſi eo viuo ꝙͣtum ad fructus fructuum: quia non uſpredo qui precium numerauit: vt. sͣ. de peti. here. l. ſed ⁊ ſi lege. §. ſcire. ac.b ¶ Non poſſe. ergo tenet emptio quā ſib: ⁊ ſic eſt cōtra. jͣ. ti. i. l.i. ⁊. l. v. §. itē ipſe tutor. que eſt ꝯtra. Sin vitarſuam verſum eſt ẜm quoſdam: ut. C. de pvel ideo nonvendicat: qꝛ vſucapti ſunt abherede tutoris. ti. ꝓ hr̄de: vt. jͣ.pro herede. l. pleriqꝫ ⁊ erit hoc īextraneo herede non in ſuo: vt.C. pro herede. l. nihil. Item ⁊in extraneo ita demum ſi tutobabuit bonā fidem lꝫ in iure erraret: ut. ⁊ sͣ. de peti. here. l. ſꝫ⁊ ſi lege. §. ſcire. ar. ꝯtra. sͣ. deiur. ⁊ facti. igno. l. iuris ignorātia. ⁊. l. error. ſꝫ dic vt no. in.d. §. ſcire. ſꝫ. M. dixit exͣneuꝫpoſſe vſucaꝑe ēt ſi defunctꝰ habuit ſcientiam rei aliene. ⁊ nōꝙ hec in herede nō ī tutore habent locum: cui iuris error nocet: ut. jͣ. de vſuris. l. nūqͣ. veltertio ideo non vēdicat qꝛ bona fide percepit fructus tales n̄ꝙ ipſe tutor a ſe potuerit emere. ⁊ hec ratio eſt bona in natisex animalibus pupilli qui ſunfructus: nō in ipſis principalibus in quibus remanent pͥmedue ſolutiones: uel dic quartoꝙ ad oīa que hic palam ⁊ bona fide emit: vt. jͣ. ti. i. l. pupillus in. §. ſane. ⁊. C. de ꝯtrahē.emp. l. cū ipſe. ⁊ p̄dictꝭ modisalia contraria. sͣ. d̓ cōtrahen. emp. l. non licet. ⁊. l. ſiin emptione.ac.ImC vinatitaidtmta mnaromentis in inuentario exemplatis potuit conuenire debitores:⁊ neglexit. h. d. Bar.c ¶ Cōtutores .i. ꝗ ſimul eranttutores. ſed tria quero primoquomō probat̉ per exēpla: vtin auc. ut ſpon. lar. §. ij. que eſtꝯͣ? Rn̄. auctoritate iudicis fuit publicatum: ut in auc. ut fratrum filij. §. illud. ſicut ſit in teſtamēto condito in ſcriptis: vt.C. de teſta. l. ij. ideoqꝫ dicasẜm aꝫ. ꝙ tota ſeries inſtrumētorū cōtineri dꝫ in inuentario:lꝫ ſecus in creditoribꝰ: vt. jͣ. debo. auc. iudi. poſ. l. fi. Secūdonunꝗd ſufficeret ꝓbatio amiſſiōis: ſeu caſus? Rn̄. nō vt. C.de teſta. l. teſtiū in fi. vbi cōtraillum qui cām amiſſiōis preſtitiſſet: vt. C. de probatio. l. ſi depoſteſſiōe. Tertio quō ꝓbaturꝑ exemplū cum nec ipſum chyrographum ꝓbaret? Rn̄. qꝛ in eis fuerat ſubſcriptio triū teſtiū: ⁊ cā debiti adiecta: ⁊ ſic proficiebant ad comparationem litteraꝝ⁊ ad veritatem adiuuandam: ſi aliud adminiculū eſſet puta vnus teſtis: vt. C.de proba. l. inſtrumēta. ⁊ de non nu. pecu. l. generaliter. ⁊ de fide inſtru. l. comparationes. non dico ꝙ ſupereſſent teſtes qui interfuerunt confeſſioni facte cauſa adiecta: qꝛ tunc per eos ſolos ꝓbaret ẜm azo. ⁊. h. ſed non uideo qualiter fiacōparatio: qꝛ cōbuſtum eſt: ⁊ inuentariū habet alias litteras ex ꝗbꝰ nō fiet cōꝑaratio. Item nec ueritas poterit inueniri: cū ſit combuſtum: qͣre dicas ꝙ hec chyrographa fuerūt publica inſtrumenta. cum enim dicunt̉ a chiros ꝙ eſt manu⁊ grapha. ⁊ ita inſtrumenta publica ſicut priuata poſſunt dici chyrographa. ſiclarge ponit̉. C. etiā ob chyrographariam pe. in rubrica. Item collige hic inuentariuꝫ debere fieri coram iudice ordinario: cum fuerit publicatio. ut ⁊ no. C. e. l.tutores. ⁊ noͣ. sͣ. e. tutor ꝗ reꝑtoriū. in prin. ac.d ¶ Aut ad nouationē .i. ad promiſſionē nouā faciendā: ⁊ ſic nota ꝙ ſi amiſit īſtr̄m cogit̉ de nouo debitor promittere: vel ſi eſt imbreuiatura iterū fit. ac.e ¶ Approbatū. a patre pupilli: qꝛ preſumit̉ pro tutoribꝰ. qꝛ iam conuenerantquoſdā debitores vt predixi. Itē ⁊ qꝛ qui dolū dicit ⁊c. ut. sͣ. de proba. l. quotiēs.§. qui dolo. ⁊ pōt h̓ noͣ. qd̓ eſt. C. de pig. ac. l. ſi creditor. uerū h̓ non dicit amiſiſſe: ſed pretermiſiſſe. ⁊ de his dixi. sͣ. de eden. l. ſi quis. §. fi. ⁊. l. ſe.o. Facta appellatione pendente: ſi appellans ſuccūbit officio iudicisappcllationis in ſtatum priſtinum. h. d. Bar.

f ¶ Ademptis .ſ. expreſſe nō tacite: vt. C. d̓ penis. l. deportatorum. ⁊ jͣ.de inter. ⁊ releg. l. relegatoꝝ. §. ad tempus. vel dic ꝙ nec expreſſe licet tactum teneat: vt in. d. §. ad tempus.¶ Ablatus eſt. ſꝫ cōtra videt̉ cum agat̉ ex ſnīa ſecunda tm̄ cuius tꝑe hec erat res alienata. vt. sͣ. dehis qui no. infa. l. furti. §. i. Rn̄. officium iudi. imploratur: ut alienatiofacta pendente appellatione reſcindat̉: qꝛ nihilno. pen. ap. vt. jͣ. nil no.ap. pen. Azo. Item contra. sͣ. e. l. ticiū. §. luciusſed ibi non erat mota cōtrouerſia: vel lata ſnīatꝑe ap. hic ſic. Itē ibi tutores ignorauerunt h̓ ſciuerunt factum ꝑꝑ quodabſtinere debebant.h ¶ Prioris. al̓s iudicis prioris. alias priori..ſ. ſnīe. accur.USitutor iqſdataeſtator iuſſit p̄ſumit̉ ī dubio noīe pupilli facere: lꝫnon expͥmat. h. d.i ¶ Quia lucrum. idemhabes in procur. vt. sͣ.de ꝓcur. l. qui ꝓprio. §.vt in ceteris. ⁊ geſtore ſine mādato: vt. sͣ. de ne.geſt. l. ſinauteꝫ. §. i. ⁊ inomnibus: niſi fecerit lucrū tāꝙͣ ꝗlibet: ⁊ ita ſuonoīe nō tanꝙͣ tutor vl̓ ꝓcurator: vel geſtor: vt.sͣ. ſol. ma. l. ſi v̓o. §. itēquicquid. ⁊ ſic ſoluiturcontra. sͣ. e. l. ticium. §.altero. vel dic ꝙ h̓ iſtomō dati ſunt tutores. vl̓ibi ſocietas que morte finitur. hic mandatū poſtmortem incohandum:vt. sͣ. mā. l. ſi v̓o non remunerandi. §. fin. ⁊ nōhoc qd̓ dixi. C. ar. tu. l.ꝗcꝗd. ⁊ facit. C. de annonis ⁊ tribu. lib. x. l. iudices. ⁊ sͣ. de peti. heredi.l. ſi poſſeſſor. §. quod indebitum. ac.xduoQuod tutor ab alio erigit noīe ſortis vel vſurarum quātum ad eū locoſortis habet̉. Bar.k ¶ Accepto. quod facere dꝫ al̓s vicarius ſuo periculo ſubſtituit̉: vt. sͣ. e.l. tutores ꝗ. §. an̄pe. ac.l ¶ Quantū. puta. c. deſorte ⁊ xx. de vſur. accepit ſuꝑſtes tutor ab herede defuncti. ⁊ querit̉ an dicte ſortis tm̄ an etiamvſurarū debeat vſurā pupillo ſuꝑſtes tutor; ⁊ diſtinguit.Pubes. ꝯͣ ſuꝑſtitē. ac. n ¶ Portiōis .ſ. de cētū. ac. h.mo ¶ Eius ſumme .ſ. cxx.Pupillo. i. ad vtilitatem pupilli. ac.pq ¶ Uſuras preſtandas. al̓s centeſimam: ſi clam. vel pupillares ſi palā:vt. sͣ. eo. l. non exiſtimo. ac.r ¶ Neglexiſſet. vt dicta. c. ⁊. xx. exacta: ⁊ non potuiſſet. al̓s ſecus: vt. sͣ.e. l. cum plures in fi. ⁊. l. ob fenus. ac.ſ ¶ Fungi dꝫ. vt. sͣ. e. l. tutor qui. §. ātepe. ſubaudi ergo ī noſtro caſu uſura eſt facta ſors ⁊ ſic p̄ſtabit tutor ſuꝑſtes vſurā de oībꝰ. c. xx. ī his duobꝰ caſibꝰ .ſ. cum vertit in rem ſuā: vel qn̄ non fenerauit cū potuit. ac.amento. Autores dati inutiliter in teſtamento nō tenentur deperitulo ante confirmationem contingente. h. d. Bar.Ruptum videbat̉. etiā in veritate erat. ⁊ forte idem ſi non erat: ſi eſteꝓbabiliter cedebatur: vt ar. sͣ. e. l. qui iuſſus. ac.v ¶ Ceſſauerunt. alioquin ab eo tꝑe ſpectaret periculum ad eos ut. sͣ. e.l. tutor qui. §. i. ⁊. ij. ⁊. §. curatores teſtamēto.x ¶ Et hi. a preſide repete.y ¶ Tutelam .i. curam. nā erāt curatores: ut. C. d̓ cōfir. tu. l. ſi ut proponis. ⁊ hoc iō ne refraget̉ regula: qꝛ habēti tutorem ⁊c. vt. sͣ. de teſta. tu.