quendū cōuenerint. iunior a ſeniorē huīlit̓reqͥrat edificacōis verbū. a̓ cuiuſlibꝫ ſcripture miſticū ītellectū. a̓ de officio ſuo neceſ-ſariā īformacōem. vel aliqͥd hmōi. Seniorve̓o benigne rn̄deat quicqͥd ei ad int̓rogata occrerit vtiliter reſpōdendū Int̓dū eciāſenior iuniorē de aliqͦ p̄miſſoꝝ a̓ ſil̓ibꝫ int̓rogādo p̄ueniat. parādo hͦ mō ſibi viā ꝓilliꝰ ſeu alioꝝ p̄ſenciū edificacōe ſeu īſtructione aliqͥd diffuſiꝰ eloquēdi. Poterit ni-chiloīnꝰ abbas ſeu prior dū ſibi viſū fue̓ittotū ꝯuocare ꝯuentū. et oībꝫ ꝯgregatis p̄-miſſo Bn̄dicite. int̓rogare ſingillati ſingulos. aut aliqͦs eoꝝ quos voluerit. de cōta-tis. ſeu r̓citatis ī oꝑe dei ī gn̓e vel ī ſpeciede lcōne mēſali vel collacōnali. de ẜmoneſi habitꝰ ſit. de ſtudio ſuo. a̓ ſil̓ibꝫ breuiteraliqͥd dice̓. Hoc autē quiſqꝫ int̓rogatꝰ deſtomacho cordis ſui eructuet. de qͦ magisfuerit ſaciatꝰ. ſeu palatus eiꝰ interior de-lectatꝰ. ⁊ libere iuxta capacitatē ſuā quiſqꝫloquat̉ abſqꝫ formidine. nec alter alteriusſimplicitatē vel ignoranciā ſꝑnat vel derideat. Nemo ibi īſoleſcat. ſꝫ loq̄te vno cete̓iſilēdo auſcultēt. ⁊ pͥore īcipiēte loqͥ. om̄es in-tendāt. Qui et puſillanimes aīmare. et qd̓
iſtitra