T ego Guido de columnis iudex de meſſana pͥdictum ditem grecum in omnibꝰ ſum ſecutꝰ. ꝓeo ꝙ ipſe ditis perfectum ⁊ ꝯpletū fecit in omnibusopus ſuum ad litteratoruꝫ viꝫ ſolacium. ut verā nōticiam habeant preſentis hiſtorie. ⁊ ut magis delectētur in ipſa ⁊ ego hiſtoriam ip̄am ornaſſeꝫ dictaminepulchriori per ampliores methaphoras ⁊ colores.⁊ per tranſgreſſiones occurrentes que ipſiꝰ dictaminis ſunt picture. Sed territus ex magnitudine operisne dum occaſione magis ornati dictaminis opus ipſum longa narratione ꝓtraherem tempore longioriinfra cuius temporis longitudinem aliqua mihi ſuꝑueniſſent incommoda. ꝓut ē fragilitatis humane.propter quod ceſſaſſem ab opere. ⁊ opus ip̄m ſuumnō perueniſſet ad finem. vtpote ſui carens beneficioꝯplementi. In tm̄ inſtiti ſpūs ſancti gratia miniſtrāte. ꝙ infra tres menſes a quintadecīa viꝫ menſis ſeptembris prime indictionis uſqꝫ ad viceſimāquintammenſis nouembris proxime ſubſequentis ip̄us ipſuꝫper me perfectum extitit ⁊ cōpletum. Licet longe ātead inſtantiam domini mathei de porta venerabilisſalerinacenſis archiepiſcopi magne ſcientie viri de p̄ſenti opere ꝯpoſuerī primum librū tantū ⁊ non plusDam ip̄o poſtmodū ſublato de medio q̄ ꝯdendi ame preſens opus mihi erat ſtimulus ⁊ inſtinctus abip̄ius operis perſecutione ceſſaui cum nō eēt cui dehoc placere merito potuiſſem. Conſideraui tamen defectum magnorum autoꝝ viꝫ uirgilii ouidii ⁊ omeriqui in exprimenda veritate troiani caſus nimiū defecerunt. qͣꝫuis eoꝝ opera ꝯtexuerīt ẜm fabulas anti