narrat ⁊ dicit ꝙ vlixes quadaꝫ nocte dormiebat inlecto ſuo ⁊ ſoporatus de ſe talem vidit ī ſuo ſomnioviſionem. Videbat̉ eniꝫ ſibi videre quandam imaginem iuuenilis forme tam mirabilis ſpeciei. ꝙ imagonon putaret̉ humana ſꝫ potius forma diuina. p̄ nimia pulchritudine forme ſue Videbat̉ etiā ſibi ultramodū appetere imaginē ip̄aꝫ poſſe tangere. ⁊ eā ſuocogi tenacius in āplexū/ ſꝫ illa ſuos vitabat amplexꝰet euꝫ videbat̉ a longe tueri. Deinde vero ad eum ſibi propinquius vīdebat̉ accedere ⁊ īterrogabat abeo quidnā vellet/ ſꝫ ille dicebat. Volo ut īſimul ꝯiungamur ut te cognoſcā. Ac ille dicebat vlixi. O qͣꝫtū inhoc ē tua grauis ⁊ amara petitio Tu eniꝫ petis a mevt tibi ꝯiungar. ſed o qͣꝫtū illa ꝯiunctio erit infelixPaꝫ ex tali ꝯiunctione neceſſe ē ꝙ vnꝰ noſtrū exīdemoriat̉. Deīdew videbat̉ ſibi ꝙ illa eadē imago ferebat in manu quandam lanceā ī cuiꝰ lācee ſummītatevidebāt̉ haberi quedā curricula tota ex piſcibꝰ artificioſe ꝯpoſita. Deinde videbat̉ ſibi ꝙ imago illa r̄cedere vellet ab eo que ⁊ dicebat ſibi. Hoc eſt ſignuꝫimpie diſiunctionis. que inter nos duos ē poſtremofutura. Vlixes āt tunc ſomno ſolutus valde miratuseſt de ipſius ſomnii viſione. ⁊ multum ſuo perquiritin animo ad quid ſomnium ipſum tendat. Demumilluceſcente die perquirit augures ⁊ diuinos ⁊ eos adſe venire mandauit. Quibus venientibus ⁊ recitatata eis ſomnii eius qualitate ipſi dixerunt. ꝙ ꝑ ſignificationem ipſius ſomnū aperte conicitur vl̓ixemper filiuꝫ exilio uel morti tradendū. Cuius rei cā vlixes valde perterritus thelamacū filium ſuū capi fecit