nobilium non obſeruans. Quare iuſtū fuit vt de totmalis incurreret multa mala per eum precipue quemin nota dedecoris tot malis affecit. Interea menelaꝰquia in multis periculis maris euaſit cum helena vxore ſua cretam applicuit. ibi de morte agamennonisfrīs ſui ⁊ vindicta per horeſtem aſſumpta rumoremaudiuit. Contra horeſteꝫ igit̉ menelaus grauē ꝯcepitanimum de tam dira vindicta quam exercuit contramatrem. ⁊ ibi tam maiores qͣꝫ vulgus pro maiori ꝑte ciuitatis ipſius venerunt ut viderent helenam proqua greci tot mala ſunt paſſi. Demuꝫ uero ventis ſecundis afflantibus menelaus cum helēa receſſit a creta felici nauigatione potitus in portuꝫ applicat methenaruꝫ. ubi odioſum animū demonſtrauit horeſtidicens eū in regno patris non debere ſuccedere ex eoquia in matrē tam dirā exercuit vltionem. que magisimpietas dici pōt qͣꝫ vindicta. Quare factū eſt ꝙ cōgregatis omnibus grecorum regibus in athenis maiori parti eoꝝ cōiter videbat̉ horreſtem agamennonis filium regno patris indignum. qͥ ꝯtra matrē tanta fuit impietate crudelis. ⁊ ideo exilio magis dignūin defenſionem ſuam allegante tunc horreſte. ꝙ quicquid de matre fecerat exercuerat de volūtate ⁊ inſſudeoꝝ. Dux āt athenaꝝ pro horeſte ſe obtulit cōtraquemlibet probaturum. quod horeſtes regni methēarum dominio dignus erat. ⁊ quicquid de matre fecerat deoꝝ peregerat voluntate. ꝯtra quē dum nullusfuiſſet qui p̄dicto bello ſe vellet offerre p̄dicti regesſolēni cōicato conſilio abſoluerunt predictum horeltem ab omni querela ipſuꝫ de regno patris ſolēniterx 4