habitantes per villas ⁊ caſtra ⁊ ēt alibi ſentient uosſine ꝓtectore manere paſſim in vos irruent ⁊ cōtinuis prede lacerationibꝰ vos exponēt Expedit ergovobis ut mihi videt̉ mittere pro anthenore. vt eumvobis ꝯſtituatis in regem. vt cū eiꝰ cōſilio ꝯtra emulos veſtros poſſitis ſalubriter vos tueri. Placuititaqꝫ enee ꝯſiliū vniuerſis propterea per eorum nuncios anthenore perquiſito inuentus ad troiam feſtinus acceſſit. In cuius offenſionem ſaltiꝫ eneas armata manu voluit proſilire cū adhuc eneas in troia potentior eo eēt. Quare reliqui troiani apud troiā exiſtentes eneam humiliter deprecant̉. ut a ſuis deſiſtatinceptis. ne mala eorū oīa que iam finem in bellis aliquē ſunt ſortita per ciuilia ⁊ inteſtina bella īter eosdebeant innouari. Ad eoꝝ igit̉ uerba eneas ſic dixit. Ruis hoīm pōt tanta pietatis dulcedine demulceri. vt tanto uiro nequiſſimo ⁊ ꝯtinuo proditōis actori parcere pie poſſet. cuius proditoriis artibꝰ factum ē ꝙ polixena inclita regis filia virgo innocenamactari corā ſepulchro achillis ſic crudeliter meruiſſet. Et ego ſū a veſtro ꝯſortio perpetuo relegatꝰ. q̄vobiſcum affectauerā in ꝯmunibus lacrimīs tāqͣꝫ earū particeps cōdolere ⁊ cōium anxietatū viā ꝯſolationis exquirere. per quā poſſemus in tantis nrīs doloribus aſpirare. Ad verba igit̉ enee troiani tūc cōideliberato conſilio anthenorē decreuerunt a troia ꝑpetuo relegandum. ita ꝙ nunqͣꝫ redire troiā ſibi liceret data ſibi licencia a troia ꝯtinuo recedendi quodſtatī factum ē. Anthenor āt ſtatī cū ſuis nauibus ⁊multis de reliquiis troianoꝝ ſe immiſit in mare ⁊ tā