palamide achilles ad colloquium ꝯuocauit. Quibꝰꝯuenientibus achilles hec verba ꝓpoſuit inter eosAmici reges duces ⁊ principes vos oēs qͥ mecū vnapreſentis guerre ſarcinā tāqͣꝫ cōes prīcipes īſiml̓ ſuꝑportamꝰ. vnde nos tā īcōſulte deliberatiōis ſpūs inſtigauit. vt pro vnius hōis .ſ. dn̄i menelai vxore r̄cuperāda viꝫ dn̄a helena dimiſſis regnis nris ab alijslacerādis nrā etiā prīa vxoribus nrīs ⁊ filiis ī terrāacceſſerimus alienaꝫ. ꝓ cuius recuperatione iā fecerimus ꝓdigaliter tā graues expenſas perſonas nrāsmorti ſubiecerimꝰ ⁊ laboribus īfinitis cū iā de nobilibꝰ nrīs ⁊ militibus fortibus ⁊ robuſtis multi ſuntmorti traditi/ qui forte nobiſcū adhuc hodie ī eorūincolumitate vigerent. ⁊ ego in multis vulneribꝰ iaꝫreceptis a me multū mei cruoris amiſerī. ⁊ non ſuntmultidies ꝙ in morte bectoris receperī tale vulnusex quo nunqͣꝫ āplius poſſe viuere ꝯfidebā. Hūquidhelena tāti p̄cii ē ꝙ pro eius recuperatione mori totnobiles ꝯtingat. Sane ſunt in diuerſis mundi partibus multe nobiles mulieres de qͥbꝰ nō tm̄ vnā verūduas plures ue pōt rex menelaus ſibi eligere in uxorem pro qua ſubire tot labores totā greciāneceſſe nōeēt. Hec enī leue ē troianos poſſe deuīci cū ip̄i fortiſſimā habeāt ciuitatē ⁊ īfinitis pugnātibꝰ militibus ⁊peditibus cōmunitā. Et cū iā ex eis fortiſſimū bectorē morti dederimus ⁊ nobiles multos ex eis pōt nobis ammō abunde reuera ſufficere vt ī hōris nrī laude ad ꝓpria redeamꝰ Hec ſi dimitteremꝰ helenā irrecuperatā non multum graue nobis videri pōt cū detroianis ſororē regis pͥami apud nos hēamꝰ exionā