oc eo die ſe non deberet preliis immiſcere Hector uero totus propterea exarſit ad iram. propter qd̓ multas iniurias ⁊ exprobrationes uxori ſue dixit ꝑ quāad ſuggeſtionem eius perſenſit eē tractatū ne. ad bellum exiret. Tamen mandato patris omiſſo arma petit a famulis ea famuli ſibi tradunt ⁊ armat̉ ex eis.Sed dū hoc vidit andromēta eius vxor multo dolore cōmota cū paruulo filio ſuo quē gerebat in brachio in multitudine lacrimaꝝ ſe eiꝰ proſternit ad pedes ⁊ multiplicatis ſingultibus pre dolore humiliterſupplicat ſibi. vt arma ipſa deponat. Et dum hectoracquieſcere denegat andromache ſepiꝰ intermorit̉ inter brachia ante pedes ip̄ius dicēs. Si mei denegasmiſereri miſerearis ſaltim huius paruuli nati tui nemater ip̄ius ⁊ filii tui ip̄i amara morte depereāt. autper munduꝫ exules paupertate nimia ī maxīa verecūdia depremant̉. Regina aūt heccuba mater ip̄iꝰ caſſandra ⁊ polixena ſorores eiuſdē ⁊ helena proſtrateante eius pedes in lacrimis ip̄m rogāt. vt depoſitisipſis armis tutus in ſua regia conquieſcat. At ille earum nec mouetur ad lacrimas nec ad preces. Armatus ergo a palacio ſuo deſcendit ⁊ equum aſcendit.Dum ire ad bellum intendit animo feſtinus andrōache facta ex multo dolore veluti mente capta ad regem priamum ſciſſis veſtibus laceratis genis ⁊ ſparſis ſine lege capillis exclamans acceſſit. Sic entm faciem ſuam vnguibus lacerauerat/ ſanguine vndiqꝫdefluente/ ꝙ vix agnoſci poterat a notis ſuis. ⁊ ſeante regis pedes in multo dolore proſternens ipſummonet/ ⁊ lachrimoſe precatur. vt ad

yrpilusiuitim ſa

jxri