ſtatim venerei ardoris exarſit. ⁊ eam vehemēti deſiderio ꝯcupiuit. Qui cum collateralis aſſociando briſeidam cuꝫ ea inſimul equitaret ſui ardoris flammamꝯtinere non valens briſcide reuelat ſui eſtuantis cordis amorem. quā in multis affectuoſis ſermonibꝰ ⁊blandiciis necnō promiſſionibus reuera magnificisallicere ſatis humiliter ē conatus. Gꝫ briſeida ī ip̄isprimis motibus (ut mulierum ē moris) ſnuꝫ p̄ſtare īcuſauit aſſenſum. nec tamen paſſa ē quin poſt multadiomedis verba ipſum nolens a ſpe ſua deicere verbis humilibus dixit ei. Amoris tui oblationem ad p̄ſens nec repudio nec admitto cum cor meuꝫ nunc nōſit ita diſpoſitum/ ꝙ tibi poſſim aliter reſpondere.Ad cuius verba diomēdes ſatis factus ē hilaris/ cuꝫex eis preſenſerit de ſpe gerenda in eam ſe non eē priuatum in totum. Quare aſſociauit eā uſqꝫ ad locumquo briſeida recipere ſe debebat. ⁊ ea perueniente ibidē ip̄e eā ab equo deſcendēs ꝓmptus adiuit ⁊ vnāde cirothecis quam briſeida gerebat in māu ab ea nullo percipiente furtiue ſubtraxit Sed cum ip̄a ſola ꝑſenſerit placidum furtum diſſimilauit amantis. Tūcantiſtes calcas in filie occurſum aduenit ⁊ eam ī vultu ⁊ animo ſatis hilari in tentorium ſuum recepit.Et diomedes licet amore briſeide nimium fluctuarettamen amor ⁊ ſpes eum in multo labore ſui cordis īimpugnant. Briſeida vero ſola exiſtens cū antiſtitepatre ſuo ipſum duris verbis aggredit̉ in multitudine lacrimaꝝ dicēs ei. Quō pater cariſſime infatuatꝰextitit ſenſus tuus qui tanta vigere ſapientia cōſueuitvt tu qui tantum inter troianos magnificatus exti

xiſi3ſIum inuſi a-inina īxxin cuſtxitiurriuin-