¶ De primo ꝯgreſſu troianoꝝ cum grecis.Tiebus igit̉ omnibus ex vtraqꝫ parte ſic ſolēniter inſtitutis vtraqꝫ pars in liberū campū egredit̉ cā bellandi ſed ille fortiſſimus hector quietis impatiens primus ante omnes alios potentē equū ſuūcoegit in curſum cōtra grecorū primam aciē quaſi furibundus anhelās quē vt preſentit patroclus q̄ prime aciei grecorum ut dictum ē ductor erat cōtra hectorem in equi ſui curſu velociter diamētro recto procedens hectorem acuta lancea ſua petit ⁊ cum ea uiriliter ipſum impellens ſcutum quod ſibi hector appoſuit utriliter perforauit. ſic etiā ꝙ ad arma interioraperueniens aliquid diſrupit ex eis nō tn̄ ad nude carnis intima uſqꝫ tranſiuit. Hector vero in violentiaictus ip̄ius non trepidās neqꝫ nutās multo ardorefuroris accenſus nō ictu lancet petut ſimili relationepatroclū ſed nudato enſe in ipſuꝫ irruit ⁊ ex ictu ēſiscrudeliter ſic percuſſit in capite ꝙ eius caput per mediuꝫ ī duas diuiſit partes Ruare patroclus ſe īequoſuſtinere non valens utputa qui peruenerat ad ſpiramina vite ſue ultima mortuus in terram decidit ī medio pugnatorum. Sed hector qui eum p̄cipitē mortuum vidit ad equo proſterni. arma quibus patroclus erat armatus intuens et contemplans raptusdeſiderio habendi ipſa a ſuo equo deſcendit ⁊ per vnam habenam retinens equum ſuum ad corpus patrocli peruenit volens expoliare ipſum fulgentibusarmis ſuis. Sed rex mennon cum tribus milibusmilitum armatoruꝫ in defenſioneꝫ cadaueris appropinquat ⁊ ad corpꝰ ip̄m cum tota gēte ſua ꝑuelens

xi