funditus euerterunt ciues meos morti ⁊ exilio tradiderunt ⁊ abduxerunt ſororem meā exionam que vtinam more regio tractaret̉ ſed viliter more meretriciodeturpat̉ ⁊ petūt me ſibi ad ſatiſfactionem vrgeri.Ego autem volui nihilominus ſub ſilentio tanti mali vitam educere nec anxiari ſtrepitu preliorum. ⁊ iōmiſi ad eos legatum meum anthenorē vt ipſi ſaltimſororem meā reſtituere dignarent̉. nihil aliud de cōmiſſis iniuriis poſtulando. Quanto vero dedecoreqͣꝫtis minis legatum meum affecerūt ſatis pꝫ vobis ⁊mihi. Hō ē ergo locus vt verba veſtre legationis exaudiā certe perite turpius prius mallem. Quare agamennō rex per omnia ſit ſecurus nunqͣꝫ mecū grecisappetere pacem qui me tantis dolocibꝰ afflixerūt etvos etiā qui ſermonibus talibus v̓ſi fuiſtis niſi eſſꝫꝙ legationis officiū vos defenderet morte viliſſiāvos facerem interire ¶ Redeatis ergo ad veſtrosquia donec vos video abſqꝫ magne ire fluctuationeeē nō poſſum. Ad quod ſtatim diomedes ꝓrūpens īriſum ſic dixit. O rex ſi ſolis nobis inſpectis ſine iranō ē toto ergo tꝑe vite tue nō eris abſqꝫ ira cū greciī tāta potētia vicini tui exiſtant. Et nō ē tēpꝰ vlterius differendi quin videas nos ⁊ eos coram ciuitatetua aduerſus te ⁊ tuos in armis continuis īſultātes.Et ſi de ſolis nobis inermibus tanto dolore cōpungeris quanto potius condolebis cum pluſqͣꝫ centummilia grecorum cōtra te inſpicies armatorum cōtraquos nulla te poterūt ꝯſeruare tutamīa quī tu ⁊ tuicrudelis mortis nō ſentias interitꝰ infelices Et an̄qͣꝫcibi hec mala ſuccedant ſecura libertate verba

x1i