deſtinauit qui ſtatim poſtqͣꝫ peruenit ad regem r̄fertparidem incolumem cum ſuis apud thenedon ſalubriter adueniſſe et ei ſingula que per paridem geſtaſunt tanqͣꝫ ille qui predictis interfuit recitat ſeriatimAd horum igit̉ relationem rex priamus magno pręgaudio exultauit ⁊ patefactis ſingulis alijs troie maioribus vniuerſe plebi ſolēne feſtum inſtituunt vniuerſi. Exiſtente vero paride apud thenedon proutibi felix applicuit regina helena īter captiuos aliosluctuoſos multa (vt videbat̉ aſtantibꝰ) torqueturanguſtia dum pectus ⁊ faciem continuis luctualibꝰlacrimis irrigaret ⁊ ſingultuoſis vocibus regē viꝝregeſqꝫ fratres filiam ⁊ patriam notoſqꝫ defleret quecrebris vlulatibus inquieta nullo cibo aut potu potit̉. Quod paris pro moleſto gerēs ꝯſolari helenaꝫhumilibus ⁊ piis verbis accedit. Et quia dolores eximios helena producebat nec eam paris ad confortationis ſpūm reducere poterat aut ſolamen/ velutiracundia motus aduerſus helenā proſilit̓ ī hec verba Quid eſt hoc domina quod tam cōtidiano dolore ꝯtūderis nec quieſcis? Ruis ē ille qui tot doloroſas voces audire per tolerantiam diu poſſet cū dienoctūqꝫ lamentis vaces et lacrimis/ an putas ꝙ tibiip̄i non obſit ⁊ perſone tue non inferat detrimentūSane ſaturata eē deberes tātis ex lacrimis ſi tot guſtaſſes continuo potꝰ aque quot lacrimas diceris ſorbuiſſe ⁊ velut ſuperuacue pleno de pectore iā manarent. Lacrimas ergo tuis (ſi placet) finem impone ⁊cōfortatōis ammō reſume quietē cū in regno patrismei nullus te poſſit occupare defectꝰ nec etiam eosg 2