iitus -

colloquia vertit caput. Sane inſpiciendi paridis ꝑſonam auiditate correpta curis tota depremit̉ ad aliud inſpectura ſua lumina non recorquens. Ruamdum paris percepit ſibi ſuis luminibus blandienteꝫgaudet ſuos radios viſuales viſualibus helene radiis commiſcere ⁊ ſic ꝑ mutuas ⁊ placidas viſiones ſibiinuicē cōſonantes cōis amoris vehementiā manifeſtant ⁊ dum ambo cogitant in ſeipſis qualiter eoꝝvnuſquiſqꝫ alteri ſue intentionis archana reuelet auſus eſt paris per interſignia vocis vicaria primiciasexſoluere voti ſui. Sed helena tanqͣꝫ ardore tnnc excuſſa conſili ſentit paridis appetitum et ſigna ſilīa r̄pendit eidem. Monet etiā nutu eum ut inter ludentium tumultus fiat magis ſibi propīquꝰ. At paris oīpudoris omiſſa caligine ſeſſiōi helene vicinꝰ appropinquat ⁊ quod latenter emiſerat latenti tn̄ ⁊ ſubmiſſa voce vulgauit. Et ſic vacantibus alijs ad ea queiocoſe fiebant in templo nec aduertentibus illoꝝ inſidias amatorum vnꝰ alteri quicquid geſtierat in animo reſolutis in ſuſpiria vocibus propalauit ⁊ qͥcquid de optatis eoꝝ fieri deberet īter ſe breui ꝑſtrixere ſermōe. Quo facto paris ab helēa hūili obtēta licentia in cōitiua ſuoꝝ tēplū exiuit quē exeū tē helēadū potuit eū uidere dulcibꝰ ē aſpectibꝰ īſecuta Procedente ergo paride letus ſꝫ amore vexatus ſuas ꝑuenit ad naues ubi cōfeſtī oēs ſui maiores excercitꝰad ſe euocari mandauit ⁊ ip̄is coactis in vnū ſic eſteis aīoſis uocibꝰ allocutus. O viri fortiſſimi oībꝰē notū uobis qͣ de cā priamo regi nrō placuerit nosī greciā trāſmiſiſſe. Fuit euim eius totalis ītentio ut