p̄cipitem in ruinā. Ha infelix rex priame quod crimēdiceris cōmiſiſſent tui ⁊ tuorum hoīm mortes defleas ⁊ perpetuas ſeruitutes. Et tu regina heccuba cuius ſceleris es innoluta ꝯtagio ut oēs videas partꝰtuos crudeli nece ſuccumbere? Cur non ꝓhibes paridē adire greciā qui tāte peſtis futuris eſt cā? Et ſuisclamoribus fine dato ſurgēs ad regē patrē ſe ꝯtulitet imbribus lacrimaꝝ flebiliter regē patrē āmonuitvt deſiſteret ab inceptis tanqͣꝫ illa que in ſue ſcientieceleribus documentis futura mala preuiderat ⁊ preuiſa vocibus flebilibus diuulgabat. Sꝫ fortune caſ-qui iā dederat ſuo curſui voluntarios inſtinctus ⁊motus infelices accelerabat ad exitus ꝓceſſꝰ exindeauidos ordinando. Sane ſi diſſuaſiōes hectoris caſſandre monitꝰ ſuaſiones heleni ſuggeſtiones pertheifuiſſent efficaciter exaudite perpetuis duratura tēporibus. O nobiliſſima ⁊ ſublimis troia vigeres. Sedinexorabilia fata maloꝝ poſtqͣꝫ infelicia ꝓuenturadecernunt ꝯtraria ⁊ aduerſa hoīm mentibꝰ repreſentant ⁊ inſinuant pro acceptis.¶ De numero nauium quas troiani duxerūt in grecorū depopulationē.Empus erat ꝙ iā ſol inter hiades ⁊ pleīades ꝑFfecerat curſum ſuū qui dū eēt in ſigno tauri mēſis ille magis diuerſis floribus planicies aruoꝝ ornauerat ⁊ nouis virentes frōdibꝰ arbores in fecunditate florum fructus proximos ꝓmittebāt cuꝫ paris et deiphebus a pānonie partibꝰ redeūtes tria milia militū ſecū adduxerūt qui ī armoꝝ excercitio mita ſtrēnuitate vigebant. Et paratis nauibus viginti