magis apud nos p̄t eſſe qͣꝫ dubiuꝫ ſi arma cōtra potēcōres nobis indiſcuſſo cōſilio ingeramus vix autnūqͣꝫ nos poſſe finem attingere poptatū. Statuꝫ ergonoſtrum qui hodie tanta quiete p̄pollꝫ tāta felicitaterefulget ad quid vexacōnibus grauibusᵉ appetimꝰ ꝑturbare ⁊ de iocunditatis requie venire ad victimasnoſtraꝝ miſerabiliter ꝑſonaꝝ Sane nō eſt exiona tācaro precio redimenda ꝓ qua forte quod abſit de melioribus nobis ⁊ forte deōnibus eſt cōmutacio facienda. Cōniuentibus igit̉ oculis nō eſt incongruū exione diſſimulare fortunam que tot annis ſuis eſt iāaptata diſpendiis ⁊ quam mors p̄t ī breui ab auraviuaci diuellere vt nobis omnibus ſit parata cā quietis Hec veſtra care pater credat opinio me iſta bellorum tiōre aut cordis puſillanimitate proferre ſeddubito fortune ſiniſtros euentꝰ ⁊ ne tui ſceptri digtatas ſub inſidioſis caſibus forcune vacillet. A qͥbusdum licet liceat abſtinere nā licita ē ⁊ ſalubris diſſuaſionis racio inicia diſſuadere q̄ placeant anteqͣꝫ infelicibus mediis ſubſecutꝰ eorū exitus dāpnis ⁊ doloribꝰ cōtinuari cogantur¶ Cōſilium paridis ſecundi filiiAcuit ergo poſt hec verba diſcretꝰ ⁊ ſtrēnus hector ſed paris qui verba hectoris diligenter audiuit ſtatim ſe erigens ſtans hec verba profudit. Audirex cariſſime pater de fine proſpero ꝓſequendo Quisnoſtrum poteſt probabiliter formidare ſi contra hoſtes noſtros arma bellicoſa geramus Honne ſumꝰ totſtrennui tot potentes tot diuites ⁊ in tam