Cui āthenor regis pͥami aſſerens ſe legatum legacōisſue ſeriē ſibi explicat in hec verba Rex priamꝰ troiani regni dn̄s nobilitatē tuā affcūoſe reqͥrit vt ſororēſnā exionā quā ī aula vrā indecēti tractatis obſeq̄oreſtituatis eideꝫ cū non multū ad veſtrā cedat gloriāeiꝰ filiā et ſororē in honeſto cōtractare conſorcio. q̄fuit a pari nobili vel eciam a maiori relatione debitavenerāda Hec tn̄ de hus que a vobis erga eū detſtabili mō ſunt geſta multo dolore vexabit̉ ſi reſtituēdāſibi eā benignitas vrā ꝓuiderit quā adhuc rex pͥamꝰpoterit decēti forte mrīmīo cōpulare. Finitis igit̉ abātenore verbis ipſis et a thelamone grauiter intellectis grauē ⁊ ſubitā thelamō exalauit ī irā ⁊ riſibili bultu verba ꝓfundēs ſic intulit prn̄ſiōis obiectū Amicequicūqꝫ ſis de tui leuitate regis admiratione multa ꝯmoueor cū nec ipē mihi nec ego ſibi alicuius amicitienoticia ſim ꝯiūctꝰ ⁊ ideo exaudire eiꝰprecamīa nonmihi cedit ad votum Douit enī rex ipſe tuus me invlcionem cuiuſdam facinoris cum quibuſdam alijsgrecie nobilibus aduerſꝰ laomedontam regem eiuſdēcriminis patratorem cum exeritcu contuliſſe ⁊ in meicruoris effuſiōe non modica bellicis armis troiā vibem primuꝫ intraſſe ꝓpter quodex militie tociꝰ aſſēſu in mee victorie premium mihi tradita fuit exiōaad faciēdū de ea mee arbitriū volūtatis Quod nō leue munꝰ mihi datū arbitror extitiſſe cū ⁊ ipſa ſit nimia ſpecioſitate decora multis inſignita doctrinis etlaudabiliū morum cōpoſitione venuſta Hon ē ergomihi tam leue rem reddere tam preceoſam ⁊ in tantomee vite diſcrimine mihi queſitam. Dic ergo regi tuo

rnipuū

uir ule