exprobrat ꝯſobrini Caſtor vero dū eſſet pēdēs ⁊ ipſum troiani interciꝑe molirent̉ aduerſꝰ troianos multa ſe aīoſitate defendit. Sed cū ſolꝰ inter tot belluꝫ ingereret ad reſiſtētiā factꝰ impotens captus ab hoſtibus iā fuiſſet niſi rex pollux cum maxīa feſtinācia īeius adiutorium occurriſſꝫ ſeptingētis grecoꝝ ſtrēnuis militibꝰ ſociatis. Qui faciens impetū cū militibꝰipſis in illos qͥ regē pollucē ītercipere conabant̉ diſrūpit actes in multa virtute bellandi fratrem liberat⁊ equo reſtituit alieno Pollux itaqꝫ igne furoris accenſꝰ in quēdā troianū heliachim quē ante ſe pͥmū inuenit ſe viribꝰ totis iniecit. Erat aūt hic heliachim filius regis carthaginis nepos laumedōtis regis ex ſuaſorore p̄mogenitus Quē dū pollux odioſo ꝓſequitappetitu letaliter ipſū vulnerat ſic qd̓ ex eo vulnerececidit interfectus laumedonta rege vidente. Tūc laumedon rex fluuiales prorupit in lacrimas nepotis ſuī miſerabiliter caſuꝫ deflens ⁊ duris vexatꝰ āguſtiisſuos cōuocat vniuerſos Quos flebilibꝰ monet ī lacrimis vt in vltionem ſuī nepotis potēter īſurgant ⁊ tūcemiſſo per eum cuiuſdam cornu ſonitū quaſi ſeptēmilia milituꝫ erga regem ip̄m ad cornu ſonitū acceſſerūt⁊ facto īpetu verſus grecos viriliter ipſos expugnātſternūt ſauciant ⁊ eos perimūt in ore gladii ſeuientisſic qd̓ turpiter vertunt̉ in fugā quos troianivſqꝫ adextrema litora eorumᶠ nauium inſequūtur Tūc ceſſiſſet laumēdonti regi victorie finis ⁊ belli ſꝫ quidā extroianis noīe dotes letaliter vulneratꝰ vix ſe ip̄m regens ab vrbe troia peruenit ad regem. Cui in vrbis flebilibꝰ ⁊ ſingultibꝰ anxioſis expoſuit excidiū verbis