⁊ ꝙ ex eis multi ī bello defecerant timuit maioris diſpendii ſui caſum ⁊ ideo minis ⁊ precibus vniuerſosſuos fecit paululum retroire ⁊ omnes quaſi adunatos redegit in vnuꝫ Interea vero dux neſtor in laomedontā regē fixit ītuitū ⁊ ꝑcepit illū eſſe regē ⁊ principē troianoꝝ Oī alia ergo cura poſtpoſita contra ipſū regeꝫ dirigit equū ſuū ⁊ veloci curſu verſꝰ eundemregeꝫ ſe īpetuoſū īiecit Ac rex laomedon ex quo in ſe ipſum irruere preſenſit factꝰ intrepidus ſtatīm aduerſꝰneſtorem equi ſui declinauit habenas ⁊ ambobus calcaribus vrgentibus equos ſuos ābo conueniunt cōcurrentes. Laomedon autem rex lanceā quaꝫ gerebatin manu ī neſtorem fregit cuius haſte ictu fuiſſet neſtor indubitanter letifere vulneratus niſi fidelium armoꝝ tuitio illum cōſeruaſſet illeſum Sed nō ſic laomēdontam regem neſtor petiit haſta ſua Ham ipſam īregem ipſum viriliter īpellēdo ſcutum eiꝰ binas diſiūgit in partes Cuius impulſu rex acriter vulneratus ēquū deſerit et proſtratus peruenit in terram. Rex igitur laomedon nec ſtupefactus caſu nec vulnere timidꝰ ſtatim ſeipſuꝫ erexit a terra ⁊ euagīato enſe pedesneſtoris audacia petiit animoſa Sed quidam adoleſcens miles nomine cedar qͥ eodem anno factus extiterat nouꝰ miles vt vidit laomedontā regem ſuum intanto diſcrimine preliantē tāqͣꝫ de ſuo domino ſubditus fidelis erubuit et iō verſus neſtorem equum ſuuꝫcoegit in curſu Quem dum lancea petiit anioſus ip̄mpercuſſit in pectore ac eum viriliter impellendo ꝓſtrauit ab equo coram pedibus regis ſui Rex vero vt vidit illum coram ſe proſtratū ī terra ī multo vigoris