Fo CXXVIImagna peccatrice tāgi nō dedignat̉. Non em̄ ip̄am horruit necabiecit: iuxta illud Eſa. lxv. Ne appropinq̄s mihi: recede a meqꝛ īmūda es: īmo opꝰ ipſiꝰ cōmēdauit dicēs: Opꝰ bonū oꝑataeſt in me ⁊cͣ. De qͣrto Mat. xxvj. Amice ad qͥd veniſti. In hocmaxīe dās exēplū māſuetis p̄latis. Nō em̄ ſtatī ꝓditore qꝛ ſb̓ditus ſuꝰ erat voluit cōfūdere: ſꝫ māſuētudīe ſtuduit ip̄m reuoca-re. Et hͦ triplicit̓: vicꝫ Amorē ſuū ad memoriā ſuā reuocādo vl̓reducēdo. ibi. Amice ad quid veniſti. Vocat eū amicū vt ſalteꝫꝓpt̓ amorē p̄teritū reſipiſcat. vn̄ psͣ. Si is qui oderūt me ſuperme magna locuti fuiſſent ab me. for ab eo. Seneca. Nulla peſti-grauior ad nocendum qͣꝫ familiaris hoſtis Mich̓. vij. Inimi i.hoīs domeſtici eiꝰ. Igr̄ ab eo qui dormit ī ſinu tuo cuſtodi claude oſtiū tuū. Itē pudorē ingerēdo. ibi. Qui intingit mecū in parapſide h̓ me tradet. psͣ. Tu ꝟo hō īmanis dux meꝰ ⁊ notꝰ meꝰ:qui ſimul mecuꝫ ⁊cͣ. in domo dei ambulauimus cum conſenſu.Itē timorē incutiēdo. ibi. Ue hōi illi ꝑ quē filiꝰ hoīs tradet̉: melius illi erat ſi nō fuiſſet natꝰ hō ille. Infelix hō qui ſic fuit deſperatus ꝙ ip̄m tantus amor: tātus pudor: nec taꝫ horrēdus timora tam nephādo opere reduxit. Uere de illo pōt dici illud Pro-uerb̓. xviij. Impiꝰ cuꝫ in ꝓfundū pctōrū venerit contēnit̉. Dequinto Eſa. lxvij. Tacui: ſemꝑ filui: patiēs fui. Uere ex patientia magna ad oīa ſibi illata tacuit. In hac em̄ nocte dep̄henſustanqͣꝫ latro vinculatus eſt. Tacuit em̄ quādo falſi teſtes ip̄m accuſabāt. vn̄ Matth̓. xv. Nihil reſpōdes ad ea q̄ iſti aduerſū teteſtificant̉: ieſus aūt tacebat. Infra. Et cū accuſaret̉ a pͥncipibꝰſacerdotū ⁊ ſenioribꝰ ppl̓i nihil reſpōdit. Adeo em̄ patiēs fuit ītacendo vt pilatus admiraret̉ vehementer Thren̄. iiij. Ex orealtiſſimi nō egrediēt̉ neqꝫ bona neqꝫ mala d̓r Luc̄. xxiij. Ꝙ accuſabāt ieſum de doctrina ſua: de deſtruitione tēpli: ⁊ de blaſphemia: qꝛ dixit ſe filiū dei. Paſſus em̄ fuit in auribꝰ: in oculis: in facie. Sequit̉. vt ꝑturiēs loquor. Gloͣ. Sicut mater infantē: ſic ꝓferā ſimulatū dolorē. Vere em̄ cū magno dolore locutꝰ eſt p̄nūcians paſſionē. Ait em̄ ad diſcipulos Mat. xxvj. Triſtis ē aīamea vſqꝫ ad mortē. vn̄ d̓r Luc̄. xij. Factꝰ eſt ſudor eiꝰ tanqͣꝫ gutte ſanguīſ decurrētis ī terrā .i. dolores ītollerabiles doloreſ inqͣꝫvt ꝑturientis. Cur auteꝫ triſtis fuit dn̄s ait Hiero. Non inquit