Druckschrift 
Sermones de tempore et de sanctis
Einzelbild herunterladen
 

Sanctisxp̄m a cuius ꝯſpectu fugit celum terra. ꝓpter faciei eius ſe-ueritatem incōꝑabilem celeſtibꝰ terreſtribus claritatem.locus eſt inuentus ab eis in quē iudicium dei effugerent. etvidi mortuos magnos puſillos id eſt nobiles ignobilesvel diuites et pauꝑes. ſtantes in ꝯſpectu throni libri ꝯſcientiaꝝ aꝑti ſunt. alius liber qui eſt vite apertus eſt id ē xp̄uson̄det ibi cicatrices qͥnqꝫ vulneꝝ ſuoꝝ iudicati ſunt mortui.ex his que ſcripta erant in libris ſcd̓m opera ipſoꝝ. Candidꝰetiam fuit bt̄us laurentius vite puritatē. Vn̄ etiam cantat̉de eo puritatem innocentis vite fortiſſimeqꝫ mortis triūphoapl̓ico ſe ꝯſortio ſociauit. Debemus etiā nos candidi eſſecordis puritatem. corꝑis caſtitatem. Legit̉ etiam Apoc̄. 19.Vener̄t nuptie agni vxor eius preparauit ſe datū ē illi vtcooꝑiat ſe biſſino ſplendente caudido. Sponſa agni eſt fidel̓aīa. que oꝑtet vt ſe cooꝑiat biſſino ſplendente candido id ēmunditia mentis corꝑis. vt ſit digna in felices amplexꝰ illius. immaculati agni. viꝫ ih̓u xp̄i. Si hoc non fecerit erit ſpōſa agni. ſꝫ ſponſa draconis. Ecc̄iaſtes. 9. Omni tꝑe ſint veſtimēta tua candida Scd̓o nota granū tritici quoddāmodo ru-bet extrinſecus. ſic et xp̄s rubuit in paſſione. vn̄ ſponſa. Can̄..5. Dilectus meus inqͥt candidus et rubicūdus. Bt̄us etiamlaurentius ruborem habuit grani tritici. Ipſe quippe toto corpore martiriū deſiderauit. martiriū forti pacīa tolerauit. ſic̄optime ptꝫ in legenda ſua. Debemus etiā nos rubicūdi. fidem memoriā dn̄ice paſſionis. vn̄ dicūt xp̄o angeli. Yſa..63. Quare rubrū eſt indumentū tun̄ et veſtimenta tua. ſic calcantiū in tortulari veſtimenta dn̄i quibꝰ ipſe in gl̓ia in ꝯſpectupr̄is veſtit̉. ſunt oēs boni xp̄iani Hec veſtimenta dn̄t rubea fidem iugē memoriā dn̄ice paſſionis. Dn̄t etiam boni xp̄iani ſitire martiriū. qꝛ hoc ē vt dic̄ Iero. Vera ꝯpenſatio vbi ſanguis ſanguine ꝯpenſat̉. Hru multi ſunt qui etiaꝫ ab inſanisvanitatibꝰ .i. a choreis nolūt abſtine̓ ꝓpter reuerentiā ſanguīsih̓u xp̄i. Quō tales xp̄o et pro xp̄o ꝓbra et ꝯtumelias et ſeua corꝑis ſupplitia paterent̉. Rubri etiam erimus ſi pallia aīarum noſtraꝝ in ſanguine vue. i. ſanguine xp̄i lauemus. Vn̄.Gen̄. 49. Lauabit in vino ſtolam ſuā. et in ſanguine vue pal-liū ſuū. Tercio nota granū triticeū quādam fiſſurā in vnolatere diuiſū eſſe videt̉. ſic et xp̄s viſceroſam mīam ptꝫ oībꝰquantuncūqꝫ etiā pct̄oribꝰ. dumo per veraꝫ pnīam redie̓ velitad ip̄m. Vnde. zacha. 13. In die illa erit fons patens domui