PeVn̄ vnꝰ debitoꝝ dixit ꝙ obligaret̉ dn̄o ſuo centū cados oleiAlter ꝙ obligaret̉ centū choros tritici. vtꝫ Luc̄. 16. Ex hoc claret ꝙ res ꝓbant̉ menſura ⁊cͣ. Sic dn̄s deus ſuos ꝓbat amicos.adu̓ſitatibꝰ ⁊ tribulationibꝰ vt on̄dat̉ eoꝝ amor ad dn̄m. vn̄inquit Gregꝰ. Pena quippe interrogat ſi q̓s v̓aciter amat. Etiacobi .i. ſcribit̉. Bt̄us vir qui ſuffert temptationē. qm̄ cū probatus fuerit accipiat coronam vite. bt̄us gͦ valens dicere cumaurentio probaſti dn̄e ⁊cͣ.robaſti dn̄e cor meū ⁊ viſitaſti nocte igne me examīaſti ⁊ non eſt inuenta in me iniquitas. psͣ. 16. Iſte v̓ſuscantat̉ ab eccleſia ⁊ in nicturno offitio ⁊ in diurno d̓bto laurentio. Vn̄ notand̓ eſt ꝙ tria innuūtur in p̄miſſis verbis q̄ faciunt ad ꝯmendationem bt̄i laurencii ¶ G. Primūeſt ꝓbatio. Scd̓m viſitatio. Terciū examinatio. Nota etiaꝫ ꝙin ꝓbatione n̄ fuit inuenta in ipſo iniqͥtas auaritie. In viſita-tione non fuit inuenta in eo iniqͥtas impacīe. In examinatiōenon fuit inuenta in ip̄o iniqͥtas ꝑfidie. Primo igit̉ ꝓbatꝰ fuitꝑthezauri ꝯmiſſionem. Cōmiſit em̄ ei tanqͣꝫ fideli ⁊ prudenti.diſpenſatori ſixtus papa om̄eꝫ thezauꝝ rōne eccleſie. ſꝫ in hacꝓbatione cordis ſui n̄ fuit inuenta in eo vlla iniq̓ͥtas auaritie.Nihil em̄ ſibi vſurpauit ex oībus illis bonis q̄ ſibi ꝯmiſſa fuerunt ꝙ certe face̓ poterat ſi voluiſſet. Vn̄ ꝯuenit ei illd̓ qd̓ ſcribit̉. Ecc̄iaſtici. 31. Bt̄us eſt diues qm̄ inuentus eſt ſine macl̓aſuꝑbie. auaritie. atqꝫ luxurie. Hec em̄ ſunt macule diuitū. et qͥpoſt auꝝ n̄ abiit declinando a iuſtīa. nec ſperauit ī pecunie theſauris. Sicut quidā faciūt qui denarios ſuos in illis ſuꝑ terraꝫfodiunt credentes ꝙ in diebꝰ infirmitatū ſuaꝝ magnū ex eishabebūt ſolaciū. Quis ē hit ⁊ laudabimus eū. fecit em̄ mirabilia in vita ſuā. Vere valde pauci ſūt qui tales ſint. ſicut iſte diues deſcribit̉. ſequit̉. Quis ꝓbatus ē in illo ⁊ ꝑfectus inuentꝰ ē⁊ erit illi gloria eternā. Vere q̓ in iſta ꝓbatione ꝑfectus inuentur fuerit eternā gl̓iam ꝯſequit̉. Hac ꝓbatione ꝓbant̉ oēs di-uites huius md̓i ſiue ſint layci ſeu clerici. om̄s em̄ ſunt villicidn̄i. ⁊ de bonis ſibi ꝯmiſſis ſunt rōnem dn̄o reddituri. Dicetquippe eis dn̄s illud Luc̄. 16. Redde rōnem villicationis tueVn̄ tria ſunt neceſſaria his quibꝰ dn̄s bona huius mundi adtempus conceſſit. Primū eſt vt animas ſuas redimant. Scd̓meſt vt veros ſibi amicos acqͥrant. Terciū vt et̓nos theſaurosꝯquirant. De p̓o dr̄ ꝓuer. 13. Redemptio aīe viri diuitie ſueqͥ aūt pauꝑ ē increpationē n̄ ſuſtinet. ſtultꝰ eſt qui aīam non