PeVmen ad reulacōem gencium ⁊ gl̓am plebis tue iſrl̓.Luce. 2. Nota ꝙ btūs ſymeon ſacerdos tenens iheſū inmanibꝰ et vlnis ſuis multas gratias egit deo ſuꝑ hocꝙ merebat̉ videre filium ſuū qui qͣſi lumen erat iu terris miſſūad reuelacionē id eſt ad illuminacionē genciū non credenciumet ad gloriam plebis iſrl̓. deum ꝑ fidem intuenciū. vnde legit̉.Luce. 2. qd̓ ſtatim nato hoc lumine claritas dei circūfulſit paſtores vigilantes ⁊ cuſtodiētes vigilias noctis ſuper gregem ſuūCum igitur beata virgo iſtud glorioſū lumen hodieportauerit in ihrl̓m et obtuelrit in templum. Nos etiā ad imitacionē ip̄ius iſtū p̄clarū cereū in manibꝰ bonoꝝ oꝑm cōtinueportare debemus. Verum cum non ſolum paruulo baptizatoſed etiam homini iam morituro ſecundū quorūdam hoīm cōſuetudinem lumen detur in manū cum etiam hodie cerei benedictiportent̉ ab omnibꝰ et p̄terea circa feretruꝫ defuncti quatuor adentes candelas ponant̉. Videndū eſt quid omīa iſta lumīa ſignificent. Vnde nota ꝙ lumen quod dat paruulo baptizato ethōi morituro eſt lumen baptiſmalis innocencie. lumen vero qd̓hodie portat̉ eſt lumen filialis eminēcie. Quatuor lumina circaferetrū hec ſunt. Primū eſt vera ſapiencia. Secunduꝫ eſt iuſticiebeniuolencia. Terciū eſt mandatoꝝ conſeruacio. Quartū vir-tutū ꝯgregacio. Primū igitur lumen quod dat̉ ꝑuulo bapti-zato in manū eſt lumen baptiſmalis innocencie. De iſto lumīedicitur in pͣs. 35. Domine apud te eſt fons vite ⁊ ī lumine tuovidebimus lumen. quaſi diceret. O domine fons vite eſt apudte in lumine tuo .i. in innocencia quā ꝑ grām tuā ꝯſecuti ſumꝰ inbaptiſmo videbimus lumen .i. claritatem tuam. Hoc aūt lumenꝯſiſtit in triplici reuelacionē. Debet em̄ innocencia eſſe in cordeore ⁊ opere vt videlicet homo nec malum corde meditetur. neclingua loquat̉. nec manibus operetur. Qui autem hoc lumē apportauerit ante dn̄m benigne ſuſcipietur a dn̄o. vnde dr̄ in pͣs40. Me autem ꝓpter innocenciam ſuſcepiſti et cōfirmaſti me incōſpectu tuo ineternū. Veruntamen ſi lumen iſtud extinctumfuerit illis tribus modis quibus cōtingit extingui lumina vi-per fortem ventū ſuꝑbie vel per aqueum humorem luxurie ſiueetiam ꝑ violentam oppreſionem auaricie. Omnis em̄ violēciaſurgit ex auaricia. Rurſus debet accendi ꝑ ignem ardentis ponitencie et ſic homo cum ardenti cereo ſuo fiducial̓r vadit antefaciē dei ſui. quod ⁊ homini morituro ẜm aliquoꝝ ꝯſeuetudinē