Pepontificē qui nō poſſit ꝯꝑati infirmitatibꝰ nr̄is. Talis etiā eratiob qui dicit. 30. caº. Flebam quōdam ſuꝑ eo qui afflictꝰ eratet ꝯpariebat̉ aīa meā pauꝑi. Tales qͦꝫ nos eſſe debemꝰ vn̄ aitapl̓us. i. ad. Cor̓. 12. Si quid patitur vnū membrū cōpaciant̉omīa mēbra. ſꝫ qͥ vero corde ꝯpatit̉ etiaꝫ ext̓nſecus elemoſinasmanū largit̉. ¶ D Propter hoc quarto iuſti eſſe debemꝰper elemoſinaꝝ largicionē vn̄ ſequit̉. Et homo iſte iuſtus eratꝘ autem iuſtū ſit ꝙ diues pauperi elemoſinas ſuas largiaturteſtatur pͣs. qui ait in pͣs. Diſperſit dedit pauꝑibꝰ. iuſticia eiꝰmanet in ſeculuꝫ ſeculi. Ex iſto loco ſufficienter pōt haberi quōelemoſina debet dari. Dicit em̄ diſperſit .i. diuerſimode ſparſitnon totū in vnum locum ꝓiecit. Dedit pauperibꝰ nō diuitibꝰet nō vni tm̄ ſed pluribus. Melius ē em̄ plures patronos ha-bere qͣꝫ vnuꝫ vel paucos et ſepe plurium oraciones efficacioresſunt apud deum qͣꝫ vnius. Item ꝙ iuſtus teneatur elemoſinaserogare ꝓbat̉. Prou̓. 21. vbi dicit̉. Qui iuſtus eſt tribuet et nōceſſabit. Item dicitur in pͣs. 36. Iuſtus miſeretur et retribuet. īres tribuet. Et poſt pauca. Iuſtus tota die miſeretur et cōmo-dat et ſemen illius in benedictione erit Iuſtus ergo duplicitermiſeretur videlicet res ſuas dando pauꝑibꝰ et cōmodando. Sꝫquia nullus de iuſticia ſua nimis debet cōfidere ſed pocius ſe ſer-uum inutilem reputare. ¶ E Propterea quinto debemuseſſe timorati per trepidantem humilitatem vnde ſequitur. Et timoratus. Talis erat iob qui ait. 9. caº. Verebar omnia operamea ſciens ꝙ non parceres delinquenti ſi lotus fuero quaſi a-quis niuis et fulſerint quaſi mundiſſime manꝰ mee tn̄ ſordibꝰintinges intingues me. De hiis autem qui timorati ſunt id eſtper humilitatē in timore fundati dicit dominus in. Yſa. 66. Adquem reſpiciam niſi ad pauꝑculum et contritum ſpiritu et tre-mentem ſermones meos. Verū quia non debemus ſolum dn̄oſeruire in timore. ſed etiam oportet vt exultemꝰ ei cū tremore .i.vt tremori exultacōis ſolacium adiūgamus. Ob hoc ſexto debemus eſſe exſpectantes ꝯſolacōem iſrl̓ per certe ſpei hilaritatemVnde ſequit̉ exſpectabat cōſolacōem iſrl̓. Igitur quia ſpes eſtcerta exſpectacio future beatitudinis. Debemus ꝑ hilaritatemſpri ꝯſolacionem filiorum dei exſpectare ꝓpter quod dic̄ apl̓usad. Hebreos. ſexto. Spē ſicut anchoram habemus anime tutaꝫac firmam et incedentem vſqꝫ adinterioria velaminis. Item ad.Heb̓. 10. Teneamꝰ ſpei noſtre ꝯcſſionē indeclinabileꝫ. Fideliseſt em̄ qͥ reꝓmiſit ſed qm̄ ille qͥ ſperat eternā ꝯſolacioneꝫ talemſe echibr de eet vt dignus ſit illiꝰ rei quā exſpectat. Propt̓ea