Denihil preualet inimicus. Gemina igit̉ fortis obediencie ſtatimin pͥmo inſtanti ſue ꝯuerſionis ornatus fuit vnde ⁊ ait ad ih̓mDomine quid me vis facere. q. d. ꝑatus ſum tibi in omībꝰ quecūqꝫ aiſſeris obedire. Bern̄. O verbū breue ſed plenū ſꝫ viuuꝫſed efficax. ſed dignū omni accepcione quā pauci inueniunturin hac perfecte obediencie forma qui ſuam ita abiecerint volū-tatem vt non quod ipſi ſed quid dn̄s velit omni hora reqͥrant.Beatus etiam paulus omnibꝰ inſinuans ait ad. Phil̓. 2. Hu-miliauit ſe iheſus xp̄us factus obediens vſqꝫ ad mortem morteꝫautem crucis. Quemlibet monet vt obediat euāgelio iheſu xp̄iVnde ait. 2. ad. Theſſꝫ. pͥmo. Qui non obediunt euangelio domini noſtri iheſu xp̄i penas dabunt in interitu eternas remoti afacie domini et a gloria virtutis eius cum venerit glorificari inſanctis ſuis ⁊ āmirabilis fieri ni omnibꝰ qͥ crediderunt. Vxoresetiam vt maritis. filios vt ꝑentibus. ſeruos vt dn̄is obediantadhortatur. vt ait ad. Col̓. 3. Mulieres eſtote ſubdite viris ſicut oꝑtet in dn̄o. gloſa. non ꝯtra dominū. Filii obedite ꝑenti-bus veſtris per omnia. hoc em̄ placitū ē in dn̄o. Serui obediteꝑ omīa dn̄is carnalibus nō ad oculū ſeruientes qͣi homībꝰ placentes ſed cū ſimplicitate cordis timētes dn̄m ſcientes ꝙ a dn̄orecepietis retribucionem hereditatis. Quid etiam ecōuerſo virivxoribꝰ ꝑentes filiis ⁊ dn̄i ſeruis teneant̉ exhibere declarat adCol̓. z. Viri diligite vxores veſtras et nolite amari eſſe ad illasPatres nolite ad iracundiam prouocare filios veſtros. Dominiquod iuſtum eſt ⁊ equum ſeruis preſtate ſcientes ꝙ. ⁊ vos do-minum habetis in celo. ¶ H Duodecimus lapis quo vasiſtud erat ornatū fuit onchinus ꝑ quem leta ꝑſeuerancia dat̉ ītelligi. Onichinꝰ em̄ permixtū in ſe habet colorem ad modumvnguis hūani. Quia igit̉ vnguis extremitas eſt corꝑis non immerito ꝑ onichinū finalis ꝑſeuerancia figurat̉. Onichinꝰ etiamſic̄ legit̉ collo ſuſpenſus vel digito portatus tollit triſticiā. Sicetiam qui letus ꝑſeuerauerit in bono nūqͣꝫ per puſillaminitatistriſticiā moleſtat̉. Ꝙ auteꝫ paulus gēma ꝑſeuerācie fuerit adornatus oſtendit ad. Phil̓. 3. Vbi dicit que retro ſūt obliuiſcēsad ea vero que ſūt pͥora extendēs me ip̄m ad deſtinatū ꝓſequii̓ad brauiū ſuꝑne vocacionis dei in xp̄o ih̓u. proſequitur id eſtꝑſeueranter ſequit̉. Hinc etiam loquit̉. 2. ad. Thimot̄. 4. Bo-num certamē certaui curſum ꝯſūmaui. fidem ſeruaui de reliquorepoſita ē mͥ corona iuſticie quā reddet mihi in illū diem iuſtusiudex. Ipſe etiam ad letaꝫ ꝑſeueranciā nos inuitat ad. Heb̓. 12