NeNe auteꝫ tollat̉ homini ſpes huiꝰ glorie ꝓpter hoc etiam ip̄ammortem corꝑalem debet gratiſſime ſuſtinere. vnde ait apl̓us.ad. Cor̓. 9. Bonū ē mihi magis mori quaꝫ vt gl̓am meā quiseuacuet. Et nota ꝙ gloria filioꝝ dei de cuiꝰ ſpe nos oꝑtet gloriari hoc eſt ꝙ videlicet deū ꝯtēplamur facie reuelata. ⁊ ꝙ a claritate virtutū tranſformabimur in beatitudinū claritatem. Hīcſcribit apl̓us. z. ad. Cor̓. 3. Nos omnes reuelata facie gloriaꝫdn̄i ꝯtemplantes in eādem ymaginē tranſformamur a claritatein claritatem tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. ¶ N Tercio ſciendum eſt ꝙin ſeptem que p̄dictis ſeptem ſūt cōtraria non eſt gloriandum.Quidā enim gloriant̉ in mūdane ſapiencie vanitate. Alii glo-riantur in humane laudis fatuitate. Tercii gl̓ant̉ in ſuoꝝ oꝑmmalignitate. Quarti gl̓ant̉ in diuiciaꝝ inſtabilitate. Quinti gloriantur in ſanitate et robucta etate. Sexti gl̓ant̉ in turpi voluptate. Septimi gl̓ant̉ in p̄ſentis glorie breuitate. Igitur contrapͥmam gl̓am bonoꝝ que eſt ex hoc ꝙ non ſciunt ⁊ noſcūt deū.mali gl̓ant̉ in mundane ſapiencie vanitate. Contra hoc ip̄e dominus loquit̉. Ieremie. 9. Non glorietur ſapiens in ſapienciaſua. ſed in hoc gloriet̉ qui gloriat̉ ſcire ⁊ noſſe me. Contra ſapienciā huiꝰ mūdi loquit̉ pau. i. ad. Cor̓. 3. Spīa hꝰ mūdi ſtulticia eſt apud deum. Ait etiam paulus pͥma ad. Coꝝ. 8. Sciēciāinflat caritas vero edificat. Suꝑ hūc locū ait. Augͥ. p̄ponēda ēſciencia ſciencie. Melius eſt enim ſcire infirmitatem nrām qͣꝫ naturas reꝝ. laudabilior eſt em̄ animꝰ cui nota eſt infirmitas ſuaqͣꝫ qui ea non reſpecta ſyderum vias ſcrutatur. ⁊ terraꝝ fundamienta ⁊ celoꝝ faſtigia. Item cōtra ſecundam gl̓am bonoꝝ queeſt in puritate ꝯſciēcie reprobi gl̓antur in hūane laudis fatui-tate. Contra hoc apl̓us ait. 1. ad. Coꝝ. z. Nemo gl̓ietur in ho-minibus. Et iterum. Nō queſiuimꝰ gl̓am a vobis neqꝫ ab alijsIlle gl̓am querit ab hominibꝰ qͥ laudari deſiderat ab hominibꝰStultū auteꝫ eſt ſe bonū vel pulchrū ꝓpter hoc reputare ſi bonꝰvel pulch̓ ab hominibꝰ appelletur talis enim nō in corde. ſed infacie gloriat̉. Sicut dic̄. apl̓us pͥma ad. Corintheos. 5. Non eſtbona gloriacio veſtra. Et loquitur de hiis qui gloriant̉ ī facienon in corde. Item ꝯtra terciam gl̓am bonoꝝ que eſt in effectubonoꝝ operū impii gloriant̉ in malicia et in iniquitate. contraquos d̓r in pͣs. 51. Quid gl̓aris in malicia qui potēs ⁊cͣ. tota dieiniuſticiā cogitauit lingua tua ſicut nouacula acuta feciſti doluꝫſequit̉ ꝓpter eā deus te deſtruet in finem euellet te. ⁊ emigrabitte de rabernaculo tuo. ⁊ radicem tuam de terra viuuenciuꝫ. Ecce