Sanctisvlterius non cōmittere. Quia igitur pnīa dura eſt et aſpera neꝓpter amaritudinē eius deterream̉ ab ea ꝓpt̓ hoc eā qͣi quēdāꝫacutū hamū dulci eſca dn̄s pie ineſcat videlicet regno celorumAccede igitur o peccator accēdē ꝯfidenter ad hanc eſcam. Quādiu enim regnum celoꝝ habueris in palato recordacionis tuenon ſenciēs aculeum penitentie. quāto ergo aliquis magis acmagis penitentiam ſuam peregerit tanto magis aꝓpximat ſibiregnum celorum. Quanto etiam quiſqꝫ penitere diſtulerit tantoelongat a ſe regnum celoꝝ. Stulte itaqꝫ faciunt qui penitentiaꝫſuam agere differūt vſqꝫ ad finem vite ſue. Tunc enim libentervellent intrare regnum celoꝝ. ſed non poterūt quia penitentiāſuam ad huc non egerūt. ⁊ per hoc regnum dei a ſe elongauerunt. Sed quia ſunt aliqui qui ꝓpter hoc ꝯtriſtantur ꝙ cū aliqͣdiu penitentiam egerint non ſtatim regno celoꝝ ſibi promiſſop̄miantur a dn̄o. ꝓpterea. Mich̓. dicit̉. 4. ad quemlibet penitētem. Quare merore ꝯtraheris. Nunquid rex non eſt tibi aut cō-ſiliarius tuus periit. q. d. Noli meſtus eſſe o penitens ꝯſiliariustuus regnū quod tibi promiſit habet in ptāte ſua. Si igit̉ ꝓpterbonū tuū dare tibi illud ad tempus differt eſto ſecurus qꝛ non¶ Faufert.Terciū nomē ꝑuuli ih̓u ē deꝰ qd̓ idē ē ꝙ bonus. Vnde hͦ duo noīa deꝰ ⁊ bonꝰ eiſdē literis ſcribunt̉ in nr̄ovulgari ſcꝫ got. Hinc etiam xp̄s ih̓us dicit in. Math̓. 19. Vniꝰeſt bonus deus. Solus em̄ deus bonus eſt eſſencial̓r. hoīes aūtboni ſunt accidentaliter. Xp̄us igit̉ ſe deū .i. bonū ſe on̄dit ⁊ ex-hibuit in pia peccatoꝝ ſuſcepcōe. quod etiā ꝑ ſemetip̄m teſtat̉Math̓. 9. Non veni inquit vocare iuſtos ſꝫ pctōres. Hinc etiaꝫdicit̉. Luce. 15. Erant aꝓpinquantes ad iheſum publicani ⁊ peccatores vt audirent illum. ⁊ murmurabāt ſcribe ⁊ phariſei dicentes. Quia hic peccatores recipit. ⁊ manducat cum illis. Vnd̓et adhuc ih̓us brachia expenſa habet in cruce. q. d. Venite adme omnes pctōres qui doletis ſuper pctīs veſtris ⁊ ego recipiāvos ⁊ amplectar. Hinc etiam monet nos pͣs. in pͣs. 94. Veniteadoremus ⁊ ꝓcedamus ⁊ ploremus. ante dn̄m qui fecit ⁊cͣ. Ti-mere etiā poſſumꝰ ꝙ ſi mō venire ꝯtēſerimus vt ab ip̄ius boni-tate ſuſcipiamur quod tandem obiecit nobis in iudicio ſicut dr̄Prou̓. pͥmo. Vocaui ⁊ rēnuiſtis. extendi manum meam ⁊ nonfuit qui aſpiceret. Deſpexiſtis omne conſilium meū ⁊ increpaciones meas neglexiſtis ego qͦꝫ in interitu veſtro ridebo et ſubſa-rabo cū vob̓ qd̓ timebatis aduenerit. ¶ G Quartū nomēi heſu eſt fortis. Fuit autem fortis in paſſione. ſed fortitudinem