5¶ Eblium. CXII.¶ Pars Decimaquartadimiſſum fuerat iterū puniatur. Sic fortaſſis pro hac parteobijciēdum tibi videatur. Dic ergo nunc. Iuſtum tibi videt̉vt ꝓpter ſubſequentē penitentiā precedens culpa q̄ imputa-batur ꝯdonetur: & non ſimiliter ꝓpter ſubſequentem culpāilla que fuerat dimiſſa precedens cillpa iteꝝ imputetur. Siſubiuncta vintus plagam peccati hianteꝫ claudit: ſubiunctaculpa plagā clauſam non aperit. Si bona opera viuentia perculpā moriunt̉: ⁊ per iuſticiā iteꝝ mortua viuificant̉: quareſimiliter opera mala que ꝑ virtutē excuſant̉ per culpa iteꝝnon impittantur. Vis vt penitentia tm̄ valeat vt que impu-tabantur condonētur: ⁊ non vis vt tm̄ valeat. culpa vt quecondonabantur imputentur. Penitentia ſequens potuit precedenteꝫ culpam excuſare vt non noceat aliquando fuiſſe imputatam ⁊ ſequens culpa non potuit precedentem peniten-tiam euacuare vt non proſit aliquando fuiſſe laudatam. Siſentencia tuo iudicio conſtare poterit: magis commodumq̄res ꝙͣ iuſtum. Maledictus homo qui parte ſuam deteriorēfacit: ideo partem tuiam facꝭ bonam: quia ⁊ iudicas bene ꝓparte tua. Fortaſſis bene eſſet tibi ſi ſentencia veritatis iudi-cium tuum ſequeret̉: nunꝙͣ te iudice damnarerꝭ. Sed timeone forte dū tū aliud vis ꝙͣ veritas: Aliud veritas faciat ꝙͣ tuvelis. Magis enim veritatem impleri oportet ꝙͣ tuam volū-tatem. Iu dicis quia quod condonatū eſt iterum imput̓arinon debet: ergo ſimiliter qd̓ imputatum eſt condonari nondebet. iterum ſi quid condonatum eſt iterum imputari nondebet Si penitentia placet quia facit vt imputata condoneimalicia: contemptus quia diſplicet non ſimiliter facit vt cōdonata iniputentur. Si humilitas penitētie dignum te facitvt pro his etiam que imputabant̉ non puniaris: ꝯtemptus& tranſgreſſio culpe dignum non facit vt pro his etiaꝫ quecondonabantur ad penaꝫ exigaris; Nonne attendis quia qͣnto ſepius gratia datur: tanto nequior ingratitudo iudicaturEcce duo ſunt vnus ſepius offendit ⁊ ſepius oranti ⁊ deprecanti venia indulgetur. Alter innocenter viuens ⁊ ſemꝑ vo-luntati ⁊ imperio preſidentis domini humiliter obediens nōhabet pro quo deprecetur. Contigit alnoſtea ꝙ contingerepoteſt vt vterqꝫ in ſimili culpa offendat. Dic ergo quis hoꝝamplius reus iudicatur: niſi ille qui tantam gratiaꝫ ingratꝰcomprobatur. Leges ſecunda crimina grauius plectlint̓: ⁊iterata vulnera difficiliꝰ ad ſanitatē reducuntur. Et tu dicſquia nihil intereſt ad reatū ſubſequentiū: qͣlia aut qͣnta p̄cedentia fuerunt. Si mala prime q̄ ꝑ poſteriora bona excuſatafuerant: ꝑ ſubſequentia iteꝝ mala nō viuificant̉ ad reatum