Liber.III.Diſt. III. Ca. XV.

ter organa ſanctoꝝ. ibi dulcis ſimphoma reſonat muſicorum. ibi angeli ⁊ archangeli ymnum deo decantant antethronū dei. ipſe enim deus populo ſuoeſt ibi ſertū exultationis ⁊ corona leticie. ipſe eoꝝ merces. ipſe paſtor ⁊ paſcua. ibi paſcunt̉ nec faſtidiunt. fruuntur nec deficiunt. ſed ſꝑ frui magis acmagis ſitiunt. Eſt enim eis ipſe oīs iocunditas. omnis ſuauitas omnis vbertas. ⁊ vt breuiter dicamus eſt eis omnia in omnibꝰ O qͣꝫ dulcia coram deoreſonant cantica cāticoꝝ. audit̉ hmōiMagnus dn̄s ⁊ laudabilis nimis. Etdicamus breuius. nō eſt ibi locus vbinō cantet̉ canticum leticie. ⁊ per oēsvicos eius ab vniuerſis d̓r. laus honor⁊ gloria. benedictio ⁊ omnis gratiarūactio deo nr̄o in ſecula ſeculoꝝ. AmenHec vidimus ⁊ loquimur vtrūqꝫ. qꝛvelut in parabolis. ſed ea que in veritate ſūt. nec oculi videre. nec aures audire. nec vnqͣꝫ in corda hoīm aſcendere potuerunt. hec bern̄. Hec igitur celeſtis patrie bona per fidem ⁊ caritatemdei ꝯtra oꝑa virtuoſa acquiri poſſunt.ſed quanta ſint eſtimari non poſſunt.De hoc aug. ſic dicit Extendat animacupiditatē ſuam ⁊ ſinu capaciore querat ꝯprehendere qd̓ oculus non vidit.nec in cor hominis aſcendit. deſiderari poteſt. ſuſpirari in illud p̄t cogitaridigne ⁊ verbis explicari digne non poteſt Quicquid vis cogita. quicquid exopta. ſi eſſet ꝯprehenſibile deſineret eſſe laudabile Et quid dicimus. fide nōattingit̉. ſpe non ꝯprehenditur. caritate non capit̉. deſideria ⁊ vota tranſgredit̉. acquiri non poteſt. ibi ſatiaberiscū ꝑueneris. hic te oportet eſurire cūperegrinaueris. Et qui non gemit ꝑegrinus nō gaudebit ciuis domeſticusO qualis patria. ⁊ miſeri ſunt ꝑegrinātes ab illa. Suſpiremus ⁊ ſuſpirio

gemamus ⁊ vbertate domus eius inebriati. illam ſalteꝫ cordis deſiderio attingamus. qūo potuit lingua ſonuit.cetera mente cogitent̉ Ex his verbisſanctoꝝ doctoꝝ colligere poſſumus ꝙgaudium eterne felicitatis nulla hūana ratio ꝯprehendere pōt. quanto minus ſermone quis poterit explicare.Ad illa ergo feſta celeſtis patrie omniſtudio ac diligentia per vite ſanctimoniam vnuſquiſqꝫ ꝓut valet dn̄o cooperante ſe debet preꝑare. nam ẜm dictūbeati fulgentij. arbores ſumus in agrodominico .i. in ſancta religione ꝯſtituti. deus aūt noſter eſt agricola. In quavidelicet religione ⁊ ſi nō poſſunt omnes arbores .ſ. omnes fiatres ⁊ religioſi equales fructus afferre. nulla tn̄ inagro dn̄ico ideſt in ſancto ordine ſterilis debet permanere. Unde laboraredebemus cum omni ſollicitudine vt inſtatu incipientium ⁊ vere penitentiumaut in ſtatu ꝓficientium vel etiam perfectoꝝ. qui tres ſtatus in hoc tractatuꝓ parte deſcripti ſunt ante exitū mortis inueniri valeamus ⁊ poſt hanc trāſitoriam vitam ad eternam manſionē⁊ ad illa īeffabilia celeſtis patrie gaudia ꝑuenire mereamur. De quibꝰ ineffabilibꝰ gaudijs apoſtolus ait. Oculus n̄ vidit. nec auris audiuit. nec incor hoīs aſcendit. que preꝑauit deushis qui diligunt eum. Ad que inenarrabilia bōa eterne glorie ꝑducat nosdominus noſter Iheſus xp̄s. qui cumpatre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen.¶ Explicit dyalogus dictus Malogranatum ꝯpilatus a quodam venerabili abbate monaſterij Aule regie inBohemia ordinis Cyſtercienẜ.Anno dn̄i. M. cccc. lxxxvij.