LLiber .III.Diſt .III. Ca. XIII.
narrabilem perpetue ſanitatis amiſſedulcedinē Erubeſcit qꝛ ꝓpter illā ſubſtantiā que vermibꝰ erat obnoxia. illāneglexit que choris erat angelicis inferenda. Ideo radios mentis attollit ⁊cū diuitiaꝝ immortaliuꝫ gloriā ꝯtemplat̉ eam ꝓpter vite hmōi inopiā ꝑdidiſſe ꝯfundit̉. Cūqꝫ ſub ſe reflectit oculos ad huius mūdi ꝯuallem tetrāqꝫcaligineꝫ ſuꝑ ſe mirat̉ eterni luminisclaritatē Liquido deprehendit qꝛ noxerat ⁊ tenebre qd̓ amauit. O ſi rediuiuum pm̄e tꝑs mereri poſſet qͣꝫ dure cōuerſatōis iter arriꝑet. qͣꝫta ⁊ qualia ꝓmitteret quantis ſe deuotionū vincūlis innodaret. Interea dū oculiꝯtabeſcūt dū pectus palpitat. raucuꝫ gutturanhelat. dentes paulatim ingreſcunt.palpeſcūt ora. membra cūcta rigeſcūtal̓s augeſcūt. Dū hec itaqꝫ ⁊ hmōi tāqͣꝫ vicini morti p̄cedentia famulanturofficia. aſſunt oīa geſta ſimul ⁊ verba.nec ipſe etiam cogitationes deſunt ⁊cūcta hec amaꝝ aduerſus auctorem teſtimoniū reddūt. Coaceruant̉ oīa an̄reſpuentis oculos que reſpicere refugit ⁊ eo modo coactus ⁊ inuitus attendit. Adeſt p̄terea huc horrenda demonū turba illuc virtus angelica In illoqui medius eſt liquido rep̄hendit̉ cuiparti iure poſſeſſio vendicet̉. naꝫ ſi pietatis in eo vident̉ inſignia inuitatōisangelice blādicijs delinit̉ atqꝫ armonice melodie dulcedine. vt exeat ꝓuocatur. ꝙ ſi eū ſiniſtre parti meritoꝝ nigredo ⁊ feditatis ſqualor adiudicet. intolerabili mox terrore ꝯcutit̉. repentiniimpetus violentia ꝑturbat̉ p̄cipitāterinuadit̉. ac de miſere carnis ergaſculoviolēter euellit̉. vt ad eterna ſuppliciaiam cū amaritud ine ꝑtrahat̉ Iam ꝟopoſt egreſſionem de corpore quis explicare valeat quot armature ſpūuminiquoꝝ acies inſidijs lateāt. quot fre
mentes cunei feralibꝰ telis inſtructiiter obſident. ⁊ ne tranſire libere poſſitaīa velut militari more ꝯſtipate legiones oppugnant. Hec ⁊ hmōi freq̄nietin corde verſare quid eſt aliud qͣꝫ lenocinantia vite huius blandimēta reſpūcre. mūdo repudium dare illicitos catnis motus elidere. ſolūqꝫ perfectionisadipiſcende ꝓpoſituꝫ indeclinabilitercuſtodire. hec petrus dami. A Notandū etiā ꝙ diabolus grauiſſime reptat fideles cū iā mori appropinquamTeſtatur hoc anaſtaſius qui ſic d̓t. Demon ſiquidem fortiſſimis aggreſſionibus ſuis temptat. dum ipſe homo mortis ſue foribꝰ appropinquat ⁊ maximein duobꝰ viꝫ in fide ⁊ in ſpē. In fide teptat qꝛ valde conat̉ qūo poſſit hoīemtunc a via veritatis ⁊ a fide catholicaeuertere. ⁊ in erroreꝫ infidelitatis inducere. ⁊ ſic ꝯſequenter in ꝑditionemꝑtrahere. Unde optima cōſuetudo inordine ciſtercien̄. inoleuit. nam cū aliquis fratrū in extremis laborat ꝑcut itur tabula lignea. ⁊ occurrentibꝰ fratribꝰ expreſſa voce d̓r ac ꝓclamat̉ Credo in vnum deuꝫ vt ille frater qui in atticulo mortis eſt ꝯſtitutus audiēs ꝟbaſymboli ad ſeipſum redeat ⁊ ſi forſitatemptat̉ ꝑvitium incredulitatis poſtpoſito errore infidelitatis in fide catholica ſolidet̉. Unde neceſſe eſt vt homo cū adhuc in corꝑe ſubſiſtit ⁊ īcolūmis eſt ꝑicula que in mortis hora euenire ſolent freqn̄tius meditet̉ ⁊ ſic viuat vt illa cū venerint non timeat ſꝫ cūdei adiutorio vincat. De hoc damaſ.ſic d̓t Temptabit nos hoſtis antiquusmira obliquitate veritatis ⁊ fidei in extremis ꝓpter qd̓ animus quidē noſtetin meditatione eoꝝ que in morte futūra ſunt terribilium iugiter eſt exerceſtdus. ⁊ preſcientia futuroꝝ euentuumimbuendus. hec damaſ. B Secb