Liber .III.Diſt. III. Ca. III.

ſumus dei adiutorio a cogitationibꝰ ⁊diſtractionibꝰ inutilibꝰ reuocemus ⁊ꝯponamus. vt fructū ex hoc ſpūalemꝑcipere valeamus. nā d̓t d̓t beatus grego. Uox pſalmodie cū ꝑ intentionemcordis agit̉. ꝑ hanc oīpotenti deo iterparat̉. vt intente mēti vel ꝓphecie miſteriū vel gr̄a ꝯpunctōis infundat̉. hecgreg. A Ergo iteꝝ ſciendū ꝙ nō ſoluꝫ defideriū cordis ſanctū laudat deūſꝫ etiā bona vita ⁊ iuſta. in qua homoſe exercet laudat deū. Quicquid egerimus bene agamus ⁊ cū timore dn̄i illd̓faciamus ⁊ laudamus deū. ille em̄ ſꝑlaudat deū. qui non ceſſat bene viuerenam tūc deſint quiſqꝫ laudare. cū ceperit a iuſticia declinare Iſta ꝯmemoratbeatus aug. in glo. ſuꝑ p̄s dicēs Totadie laudare deū quis dicat. Suggeroremediū vn̄ tota die laudes deū ſi vis.Quicquid egeris bene age ⁊ laudaſtideū. qn̄ cantas ymmū laudas deū. lingua tua quid agit niſi laudet ⁊ ꝯſcīa tua. Tu ceſſaſti ⁊ ab ymno cantādo diſcedas vt reficiaris. noli īebriari ⁊ laudaſti deum. diſcedis vt dormias. noliſurgere ad maledicēdū ⁊ laudaſti deūFegociū agis noli fraudē agere ⁊ laudaſti deū Agrū colis noli limitē mouere ⁊ laudaſti deū In innocentia operūp̄paras te ad laudandū deū tota die. ille em̄ ſemꝑ laudat deū. qui non ceſſatbene facere. Tūc definis laudare deumqn̄ a iuſticia ⁊ ab eo qd̓ illi placet declinas. naꝫ ſi a vita bona nūqͣꝫ declineslingua tua tacet. vita tua clamat ⁊ aures dei ⁊ ad cor tuū inclinas Qūo em̄aures noſtre ad cor nt̄m ſic aures dn̄iad cogitatiōes noſtras Nō aūt poteſtfieri vt habeat mala facta qui habet bonas cogitationes. facta em̄ de cogitatione ꝓcedunt. Nec quiſpiā poteſt aliquid facere aut aliquid faciendū mēbra mouere niſi primo p̄ceſſerit iuſſio

cogitationis. Ergo fratres non tm̄ adſonū attendite cū laudatis deum. totilaudate. Cantet vox cantet ⁊ vita. caſitent facta. ⁊ ſi adhuc eſt gemitus ⁊ ttibulatio ⁊ temptatio ſpera tranſitoriaomnia ⁊ illū venturum diem quo finedefectu laudabimus. hec aug.Etiā ſciendū ẜm dictū venerabilis bede illud preceptū apl̓icum Sine intermiſſione orate ꝑficere non valeamusniſi oēs actus ſermones cogitatus ſꝑſa etiā ſilentia noſtra dn̄o donante dirigamus vt ſingula hec cū timoris iſlius reſpectu temꝑent̉ cūcta ꝑpetue nōſtre ſalute ꝓ futura reddant̉. hec bedaSed ⁊ hoc notandū ꝙ omnipotēs deillius p̄ces non audit. qui preceptisobedire contemnit. nam vbi praua eſactio ibi etiā inanis eſt oratio. De hocbeatus grego ſic d̓t Si id quod precipit deus facimus. id quod petimus obtinemus. valde namqꝫ apud deū vetaqꝫ hec ſibi neceſſario congruunt. vtoratione oꝑatio ⁊ operatione fulciatoratio. nam illius clamorem tꝑe anguſtie nō audit dn̄s. qui in p̄ceptis ſuisclamantem dominum non audiuit ago qui ad aures dei viam precibus ſacere deſiderat. voces actibꝰ munire feſtinet. quia inanis eſt oratio vbi pranaeſt actio. hec gregorius. Unde necemeſt. ꝙ qui ſe in ſuis precibus ⁊ oratioinibus exaudiri deſiderat. vt peccatumꝯmiſſum prius per penitentiam delea⁊ a ſimilibꝰ caueat ac preceptis domini obediat. Iſta ꝯmemorat beatus grex. moral̓. exponens illud verbū. Si nōmanſerit in tabernaculo tuo tūc leuatepoteris faciem tuam abſqꝫ macula nedicens Interna ſacies hominis menseſt in qua nimirū recognoſcimur. vtab auctore diligamur. Sed eleuatanfaciē macula iniquitatis ſi intendentementē reatus ſui conſcientia accuſa