Liber .III.Diſt. II. Ca. XIIII.

git̉. vt veraciter dicat. vulnerata caritate ego ſum. Cogitemus ergo que ſitſuꝑeminētia caritatis xp̄i que dilectione parentū vincit. ſiue carnis affectūttanſcendit. vel etiaꝫ extinguit. inſuꝑdiam ſuam in ſui odium vertit. Oviolentia dilectionis. o excellentia ⁊ ſuꝑeminentia caritatis xp̄i. hec eſt de qualoqui volumus Attendo nāqꝫ ad operabiolēte caritatis ⁊ inuenio ꝙ caritasbulnerat. caritas ligat. caritas languidū facit. caritas defectū induc̄. Quidloꝝ non violentū. quid hoꝝ non validlj. Primus ergo gradus violētie eſtqn mens deſiderio ſuo reſiſtere nō vaſet quin vulneret̉. nonne tibi corde ꝑcuſſus videt̉ qn̄ igneus ille amoris auleus mentem hoīs medullitus penecat. affectūqꝫ tranſuerberat. intantuꝫbt deſiderij ſui eſtū cohibere oīno nonpaleat. defiderio ardet. affectu feruet.eituat. anhelat. ꝓfunde ingemiſcens.⁊ longa ſuſpiria trahens vt dicat. vulſſerata caritate ego ſum. hec rich.o Et notandū ẜm dictū orige. ſuꝑtant. ꝙ anima amore celeſti agitat̉. cūferſpecta pulcritudine. ⁊ decore verbibel ſpēm eius adamauerit ⁊ ex ipſo teium qd̓dam ⁊ vulnus acceꝑit amoris.Eſt enim verbū hoc ymago ⁊ ſplendorbei inuiſibilis primogenitus oīs creature. in quo creata ſunt que ī celo ſunt⁊ que in terris ſiue viſibilia ſiue inuiſibilia. Igit̉ ſi quis potuerit capaci mēſe ꝯtinere ⁊ ꝯſiderare horū omniū quein ipſo ſunt creata decis ⁊ ſpeciem. ipſaꝝ reꝝ venuſtate ꝑcuſſus ⁊ ſplēdorismnagnificentia ſeu iaculo vt ait prophea electus therebintus ſalutare ab ipſopulnus accipiet. ⁊ beato igne amotis eius ardebit Si quis amore dei arſerit ⁊ iaculis eius dulce vulnus accererit. ⁊ eius amabili ꝯfixus fuerit telola vt ad deū deſiderijs nocturnis diur

niſqꝫ ſuſpirijs aliud quid loqui nō poſſit audire. aliud nolit cogitare. aliudneſciat deſiderare preter ip̄m. aut cuꝑe aliud vel ſꝑare non libeat. iſtius aīamerito dicere pōt. vulnerata caritateego ſum. qꝛ ab illo vulnus acceꝑit. dequo yſa. Poſuit me iaculū electū. Tali vulnere decet deū percutere aīas. talibꝰ telis iaculiſqꝫ ꝯfigere. ac ſalutaribus eas vulneribꝰ ſautiare. vt qꝛ d̓uscaritas eſt dicat ⁊ ipē. qꝛ vulnerata caritate ego ſum. hec orige. Qui gͦ amore dei ſic vulnerat̉ faciē ſui dilecti dn̄iſꝑ ymaginat̉. ⁊ ip̄m intrinſecus interbrachia ſui cordis intima amplexat̉dilectōe. hic talis a ꝯcupīa ſui dilecti⁊ deſiderati quieſcere nō valꝫ. qꝛ eiuscor ſagitta quadā diuini amoris dulciter vulneratū eſt. De hac caritate Iohannes abb. in tract. de. xxx. gradibꝰſic ait. Caritas ẜm qualitatē eſt ſimilitudo dei inqͣꝫtum hoībus poſſibile eſt.ẜm vero oꝑatōem eſt ebrietas aīe. ẜmaūt ꝓprietatē fons eſt fidei. abyſſus lōgammitatis mare humilitatis CEt notandū. qui ſine timore eſt aut caritate non repletus aīam hꝫ mortuā.ex perfecta tn̄ caritate ⁊ verus ⁊ ſcūs timor gignit̉. ex ſancto ⁊ vero timore domini iteꝝ amor. beatus ille qui talē addeū poſſidet amorē. non em̄ mater italactanti puero ſicut caritatis filius ſideo adherere naturā hꝫ. qm̄ qui vere diligit dilecti faciē ſꝑ ymaginat̉. ⁊ hācin delectatione nimia intrinſecus amplexat̉. Hic talis nec in ſomnis deinceps a ꝯcupiſcentia deſiderati quieſcere valet. ſed cū ꝯcubitu ibidem exercitat̉. Iſta ſagitta quidā plagatus dicebat. Ego dormio ⁊ cor meum vigilat.ego dormio ꝓpter neceſſitatem naturecor aūt meū vigilat ꝓpter multitudinēamoris. Si dilecti facies manifeſte ⁊efficaciter totos nos tranſmutat ⁊ hi-

B. j.